Mistrzostwa świata w snookerze 2008
| ||||
| Miejsce | ||||
|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
147 | |||
| Breaki 100+ pkt. |
63 | |||
| Liczba uczestników |
32 | |||
| Rozegrane mecze |
31[1] | |||
| Organizator | ||||
| Sponsor |
Evoke plc↗ | |||
888.com Snooker World Championship 2008 (mistrzostwa świata w snookerze) odbyły się w dniach 19 kwietnia-5 maja 2008 roku w Crucible Theatre w Sheffield.
Obrońcą tytułu mistrzowskiego był John Higgins, faworytem zaś według bukmacherów Ronnie O’Sullivan[2].
W finale Ronnie O’Sullivan pokonał Allistera Cartera 18:8 i zdobył swój trzeci tytuł mistrzowski. Było to jednocześnie dwudzieste zwycięstwo w turnieju rankingowym O’Sullivana.
W Polsce turniej transmitowała stacja komercyjna Eurosport.
Organizacja turnieju
[edytuj | edytuj kod]Nagrody
[edytuj | edytuj kod]| Nagroda | |
|---|---|
| Zwycięzca | 250 000 £ |
| Finalista | 125 000 £ |
| Półfinalista | 52 000 £ |
| Ćwierćfinalista | 22 000 £ |
| Ostatnia 16 | 14 000 £ |
| Ostatnia 32 | 10 000 £ |
| Najwyższy break | 10 000 £ |
| Break maksymalny | 147 000 £ |
| Łączna pula nagród | 1 050 000 £ |
Punkty do rankingu
[edytuj | edytuj kod]- Zwycięzca: 10 000
- Drugie miejsce: 8 000
- Dojście do półfinału: 6 400
- Dojście do ćwierćfinału: 5 000
- Ostatnia 16: 3 800
- Ostatnia 32: 2 800 (1400)
Punktowane były również poszczególne fazy kwalifikacji, przy czym jeżeli rozstawiony zawodnik (grający pierwszy mecz w eliminacjach) przegrywał spotkanie wówczas dostawał połowę punktów przewidzianych za udział w danej fazie kwalifikacji. Punktacja prezentowała się następująco:
- Ostatnia 48: 2 300 (1150)
- Ostatnia 64: 1 800 (900)
- Ostatnia 80: 1 300 (650)
- Ostatnia 96: 400
Uczestnicy
[edytuj | edytuj kod]Zakwalifikowani z listy rankingowej
[edytuj | edytuj kod]Wyłonieni w ramach kwalifikacji
[edytuj | edytuj kod]Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do mistrzostw świata poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej):
Joe Swail (17)
Joe Perry (18)
Barry Hawkins (19)
Matthew Stevens (20)
Mark King (21)
Jamie Cope (22)
Stuart Bingham (23)
Nigel Bond (25)
Anthony Hamilton (26)
Marco Fu (27)
Mark Allen (29)
Dave Harold (30)
Michael Judge (34)
Mark Davis (43)
Liang Wenbo (66)
Liu Chuang (nkl)[3]
Wydarzenia związane z turniejem
[edytuj | edytuj kod]- Podczas mistrzostw świata 2008 w imprezie tego rodzaju zadebiutowali Jamie Cope, Liu Chuang i Liang Wenbo.
- Ronnie O’Sullivan został pierwszym snookerzystą w historii, który wbił łącznie trzy breaki maksymalne podczas finałowych rund mistrzostw świata w Crucible Theatre. Rekord ustanowił w ostatnim frejmie meczu II rundy z Markiem Williamsem. Poprzednie dwa uzyskał odpowiednio w 1997 roku w meczu z Mickiem Price’em oraz w 2003 roku, gdy jego rywalem był Marco Fu.
- Mistrzostwa świata 2008 były pierwszym turniejem w historii snookera, podczas którego padł więcej niż jeden break maksymalny. Obydwa uzyskali finaliści mistrzostw – Ronnie O’Sullivan (w meczu II rundy z Markiem Williamsem) oraz Allister Carter (w ćwierćfinale z Peterem Ebdonem).
- W wieku 32 lat i 5 miesięcy O’Sullivan został najstarszym urzędującym mistrzem świata od czasu Joego Johnsona, czyli od 1986 roku.
- Podczas tego turnieju Anglik Ronnie O’Sullivan wbił 12 breaków stupunktowych, w tym jeden break maksymalny.
- Allister Carter po raz pierwszy w karierze awansował do finału turnieju rankingowego.
- Po raz pierwszy od 1991 roku w finale mistrzostw spotkali się dwaj Anglicy.
Drabinka turniejowa
[edytuj | edytuj kod]| I runda (do 10 frame’ów) | II runda (do 13 frame’ów) | Ćwierćfinały (do 13 frame’ów) | Półfinały (do 17 frame’ów) | Finał (do 18 frame’ów) | |||||||||||||||||||
| John Higgins | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Matthew Stevens | 5 | ||||||||||||||||||||||
| John Higgins | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Ryan Day | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Ryan Day | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Michael Judge | 6 | ||||||||||||||||||||||
| Ryan Day | 7 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Ding Junhui | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Marco Fu | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Ding Junhui | 7 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Mark Allen | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 6 | ||||||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 17 | ||||||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Liu Chuang | 5 | ||||||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Mark J. Williams | 7 | ||||||||||||||||||||||
| Mark J. Williams | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Mark Davis | 3 | ||||||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Liang Wenbo | 7 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Lee | 4 | ||||||||||||||||||||||
| Joe Swail | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Joe Swail | 12 | ||||||||||||||||||||||
| Liang Wenbo | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Ken Doherty | 5 | ||||||||||||||||||||||
| Liang Wenbo | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 18 | ||||||||||||||||||||||
| Allister Carter | 8 | ||||||||||||||||||||||
| Shaun Murphy | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Dave Harold | 3 | ||||||||||||||||||||||
| Shaun Murphy | 4 | ||||||||||||||||||||||
| Allister Carter | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Allister Carter | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Barry Hawkins | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Allister Carter | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Mark Selby | 8 | ||||||||||||||||||||||
| Mark King | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Mark King | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Jamie Cope | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Allister Carter | 17 | ||||||||||||||||||||||
| Joe Perry | 15 | ||||||||||||||||||||||
| Neil Robertson | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Nigel Bond | 4 | ||||||||||||||||||||||
| Neil Robertson | 7 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Maguire | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Maguire | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Anthony Hamilton | 3 | ||||||||||||||||||||||
| Stephen Maguire | 12 | ||||||||||||||||||||||
| Joe Perry | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Steve Davis | 8 | ||||||||||||||||||||||
| Stuart Bingham | 10 | ||||||||||||||||||||||
| Stuart Bingham | 9 | ||||||||||||||||||||||
| Joe Perry | 13 | ||||||||||||||||||||||
| Graeme Dott | 7 | ||||||||||||||||||||||
| Joe Perry | 10 | ||||||||||||||||||||||
Finał
[edytuj | edytuj kod]| Finał: Do 18 wygranych frame’ów Crucible Theatre, Sheffield, Sędzia: | ||
| 18 – 8 | ||
| 4 maja Sesja popołudniowa: 81–56, 127(88)–0, 99(99)–0, 0–104(104), 86(74)–4, 62–76, 65–18, 73–0 4 maja Sesja wieczorna: 78(78)–0, 36–60, 86(86)–4, 28–93(76), 45–80(80), 126(86)–0, 77(57)–32, 110(106)–5 5 maja Sesja popołudniowa: 76(52)–48, 74–0, 25–64, 85(71)–0, 0–84(84), 62–42, 4–89(71), 72–39 5 maja Sesja wieczorna: 73(69)–32, 62–16 | ||
| 106 | Najwyższy break | 104 |
| 1 | Breaki stupunktowe | 1 |
| 7 | Breaki notowane | 3 |
Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turnieju
[edytuj | edytuj kod]
Ronnie O’Sullivan: 147, 140, 138, 135, 133, 126, 123, 109, 106, 102, 102, 100
Allister Carter: 147, 128, 128, 106, 104, 100
Peter Ebdon: 143, 113, 109, 103
Stephen Hendry: 140, 124, 112, 112, 110
Stuart Bingham: 137
Joe Swail: 133, 105
Joe Perry: 132, 127, 121, 110, 104, 102
Stephen Maguire: 131, 118, 112, 110, 100
Jamie Cope: 126, 101
Graeme Dott: 126
Nigel Bond: 125
Liang Wenbo: 123, 104
Mark King: 121, 116, 112
John Higgins: 120, 103
Ding Junhui: 114, 113
Matthew Stevens: 112
Mark Selby: 108
Ryan Day: 104
Michael Judge: 104
Marco Fu: 103, 100
Mark Allen: 102
Shaun Murphy: 102
Anthony Hamilton: 102
Statystyki turnieju
[edytuj | edytuj kod]Statystyki pierwszej rundy
[edytuj | edytuj kod]| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 16 | 50,00% | |
| Szkocja | 4 | 12,50% | |
| Chiny | 3 | 9,38% | |
| Walia | 3 | 9,38% | |
| Irlandia Północna | 2 | 6,25% | |
| Irlandia | 2 | 6,25% | |
| Australia | 1 | 3,13% | |
| Hongkong | 1 | 3,13% |
- Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 11
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 5
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 257 (304)
- Średnia liczba partii w meczu: 16,06
- Najwyższe zwycięstwo: 10-3
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3
Statystyki drugiej rundy
[edytuj | edytuj kod]| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 7 | 43,75% | |
| Szkocja | 3 | 18,75% | |
| Chiny | 2 | 12,50% | |
| Walia | 2 | 12,50% | |
| Irlandia Północna | 1 | 6,25% | |
| Australia | 1 | 6,25% |
- Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 11
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie 5
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 168 (200)
- Średnia liczba partii w meczu: 21,00
- Najwyższe zwycięstwo: 13-4
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Statystyki ćwierćfinałów
[edytuj | edytuj kod]| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 4 | 50,00% | |
| Szkocja | 2 | 25,00% | |
| Walia | 1 | 12,50% | |
| Chiny | 1 | 12,50% |
- Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie 2
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 3
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 87 (100)
- Średnia liczba partii w meczu: 21,75
- Najwyższe zwycięstwo: 13-7
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Statystyki półfinałów
[edytuj | edytuj kod]| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 3 | 75,00% | |
| Szkocja | 1 | 25,00% |
- Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 3
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie 1
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 55 (66)
- Średnia liczba partii w meczu: 27,50
- Najwyższe zwycięstwo: 17-6
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0
Kwalifikacje
[edytuj | edytuj kod]Faza przedkwalifikacyjna
[edytuj | edytuj kod]Mecze fazy przedkwalifikacyjnej zostały rozegrane w Pontin’s Centre w Prestatynie, Walia w dniach 3 – 5 stycznia 2008.
Największymi niespodziankami początkowych rund były porażki w pierwszych meczach Kurta Maflina oraz Tony’ego Drago. W czwartej rundzie eliminacji swoje mecze przegrali m.in. Andrew Higginson, James Wattana oraz Robert Milkins, dla których również były to pierwsze pojedynki eliminacyjne.
Runda 1
[edytuj | edytuj kod]| Phil Seaton | 5–2 | Donald Newcombe |
Runda 2
[edytuj | edytuj kod]| Colin Mitchell | 5–4 | Phil Seaton |
| Les Dodd | 1–5 | David Singh |
| Adam Osbourne | 0–5 | Sean Storey |
| Tony Knowles | 5–1 | Ali Bassiri |
| Neil Selman | 5–1 | John Wilson |
| Ian Stark | 5–4 | Del Smith |
| Tony Brown | 5–1 | Christopher Flight |
| Stephen Ormerod | w/o | Paul Wykes |
Runda 3
[edytuj | edytuj kod]| Colin Mitchell | 5–3 | David Singh |
| Sean Storey | 5–0 | Tony Knowles |
| Neil Selman | 4–5 | Ian Stark |
| Tony Brown | 3–5 | Stephen Ormerod |
Faza kwalifikacyjna
[edytuj | edytuj kod]Mecze rund 1 – 4 fazy kwalifikacyjnej zostały rozegrane w Pontin’s Centre w Prestatynie, Walia w dniach 6 – 11 stycznia 2008.
Finałowa, 5 runda rozegrana została w English Institute of Sport w Sheffield pomiędzy 7 a 10 marca 2008. Zwycięzcy szesnastu rozegranych tam meczów awansowali do fazy finałowej Mistrzostw świata. Wśród nich znalazło się aż dwóch Chińczyków; Liang Wenbo oraz Liu Chuang, którzy dołączyli w ten sposób do swojego rodaka Dinga Junhui.
Obaj Chińczycy, a także Jamie Cope po raz pierwszy w swojej karierze zagrali w Crucible. Liu Chuang był jednocześnie czwartym 17-latkiem, który awansował do rundy finałowej Mistrzostw świata. Wcześniej podobny wyczyn na swoim koncie zapisali Stephen Hendry (1986), Ronnie O’Sullivan (1993) oraz Judd Trump (2007).
Runda 1
[edytuj | edytuj kod]| Patrick Wallace | 10–1 | Sean Storey |
| Jimmy Robertson | 10–5 | Stephen Ormerod |
| Rodney Goggins | 10–4 | Ian Stark |
| Liu Chuang | 10–0 | Colin Mitchell |
Rundy 2 – 5
[edytuj | edytuj kod]Breaki stupunktowe kwalifikacji
[edytuj | edytuj kod]
Patrick Wallace 139, 113, 103
Leo Fernandez 138
Gerard Greene 138
Mark Davis 137
Liang Wenbo 136, 112, 105, 101
Rod Lawler 135
Dominic Dale 132, 110
Andy Hicks 132, 103
Alex Davies 129, 100
Xiao Guodong 127
Robert Milkins 126
Matthew Stevens 123, 107
Rory McLeod 122
Adrian Gunnell 119
Michael White 118
Marco Fu 116
Jamie Burnett 112
Fergal O’Brien 112
Tom Ford 110
Michael Judge 109
Ian McCulloch 109
Steve Mifsud 109
Munraj Pal 109
Liu Chuang 108
David Roe 106
Marcus Campbell 105
Mark Allen 104
Tian Pengfei 104
Jamie O’Neill 103
Ian Preece 102, 101, 100
James McBain 101
Joe Perry 101
Jimmy White 101
Anthony Hamilton 100
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 16 meczów w pierwszej rundzie, 8 w drugiej, 4 ćwierćfinały, 2 półfinały oraz finał
- ↑ William Hill ocenia szansę O’Sullivana jako 11/4 (2,75) a Bwin.com jako 3,5.
- ↑ niesklasyfikowany w pierwszej 82 światowego rankingu na sezon 2007/2008
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Mistrzostwa świata w snookerze 2008 – World Snooker Association (ang.)
- Przebieg i wyniki z Mistrzostwa świata w snookerze 2008. globalsnookercentre.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-23)]. – Global Cue Sports Center (ang.)
- Ron Florax: Mistrzostwa świata w snookerze 2008 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-04-09]. (ang.).
- Mistrzostwa świata w snookerze 2008 – wyniki na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-04-09]. (ang.).
- Marcin Kutz: Mistrzostwa świata w snookerze 2008 – wyniki na stronie SnookerWorld.pl. SnookerWorld.pl. [dostęp 2025-04-09].
