close
Przejdź do zawartości

Mistrzostwa świata w snookerze 2003

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mistrzostwa świata
2002 2003 2004
Ilustracja
Miejsce

Anglia Crucible Theatre, Sheffield

Zwycięzca

Walia Mark Williams

II miejsce

Irlandia Ken Doherty

Najwyższy break

147 Anglia Ronnie O’Sullivan

Liczba uczestników

32

Rozegrane mecze

31

Organizator

World Professional Billiards and Snooker Association

Sponsor

Embassy

Embassy World Snooker Championship 2003 (Mistrzostwa świata w snookerze) odbyły się w dniach 19 kwietnia5 maja 2003 roku w Crucible Theatre w Sheffield.

Mistrzostwa wygrał Walijczyk Mark J. Williams, pokonując w finale Irlandczyka Kena Doherty’ego 18−16.

Wydarzenia związane z turniejem

[edytuj | edytuj kod]
  • W meczu pierwszej rundy Ronnie O’Sullivan wbił breaka maksymalnego. Stał się tym samym pierwszym zawodnikiem, który wbił dwa "maksy" podczas Mistrzostw świata (poprzednio w 1997 roku). Mimo tego przegrał z reprezentantem Hongkongu Marco Fu 6-10.
  • W meczu drugiej rundy Mark Williams przegrywając 0-2 z Quintenem Hannem wygrał 13 kolejnych frame’ów wygrywając całe spotkanie 13-2.
  • W meczu półfinałowym, rozegranym pomiędzy Kenem Doherty i Paulem Hunterem dokonał jednego z wielkich powrotów do meczu. Przegrywając po trzeciej sesji 9-15, w czwartej sesji meczu wygrał całe spotkanie 17-16.
  • Ken Doherty w meczu pierwszej rundy rozegrał maksymalną liczbę 19 frame’ów, w drugiej rundzie (również maksymalną możliwą) 25 frame’ów, w ćwierćfinale 21 partii, w półfinale 33 (liczbę maksymalną) frame'y, oraz w finale 34 partie. W Mistrzostwach świata w snookerze 2003 rozegrał w sumie 132 partie, zaledwie o 5 mniej niż jest to możliwe (137 frame’ów).
  • W meczu ćwierćfinałowym rozegranym przeciwko Johnowi Higginsowi, Ken Doherty wygrał kolejno 10 pierwszych frame’ów. Następnie Higgins zdołał odrobić część strat wygrywając kolejno 7 partii. Ostatecznie spotkanie to zakończyło się zwycięstwem Irlandczyka, Kena Doherty’ego 13-8.

Drabinka turniejowa

[edytuj | edytuj kod]
1. runda
Najlepszy z 19 frame’ów
2. runda
Najlepszy z 25 frame’ów
Ćwierćfinały
Najlepszy z 25 frame’ów
Półfinały
Najlepszy z 33 frame’ów
Finał
Najlepszy z 35 frame’ów
Anglia Peter Ebdon 10
Irlandia Północna Gerard Greene3
Anglia Peter Ebdon13
Malta Tony Drago5
Malta Tony Drago10
Irlandia Północna Joe Swail8
Anglia Peter Ebdon12
Anglia Paul Hunter13
Anglia Paul Hunter10
Anglia Ali Carter5
Anglia Paul Hunter13
Walia Matthew Stevens6
Walia Matthew Stevens10
Szkocja Chris Small3
Anglia Paul Hunter16
Irlandia Ken Doherty17
Irlandia Ken Doherty 10
Anglia Shaun Murphy9
Irlandia Ken Doherty13
Szkocja Graeme Dott12
Szkocja Graeme Dott 10
Anglia Robert Milkins4
Irlandia Ken Doherty13
Szkocja John Higgins8
Anglia Sean Storey(inne języki)10
Anglia Joe Perry4
Anglia Sean Storey(inne języki)7
Szkocja John Higgins13
Szkocja John Higgins10
4-5 maja
Anglia Ian McCulloch7
Irlandia Ken Doherty 16
Walia Mark Williams 18
Walia Mark Williams 10
Anglia Stuart Pettman2
Walia Mark Williams 13
Australia Quinten Hann2
Australia Quinten Hann10
Anglia John Parrott5
Walia Mark Williams13
Szkocja Stephen Hendry7
Szkocja Drew Henry10
Anglia Mark King5
Szkocja Drew Henry11
Szkocja Stephen Hendry13
Szkocja Stephen Hendry10
Anglia Gary Wilkinson(inne języki)7
Walia Mark Williams17
Anglia Stephen Lee8
Anglia Stephen Lee10
Anglia Steve Davis6
Anglia Stephen Lee13
Anglia Jimmy White11
Anglia Jimmy White10
Tajlandia James Wattana6
Anglia Stephen Lee13
Hongkong Marco Fu7
Szkocja Alan McManus 10
Anglia Nigel Bond7
Szkocja Alan McManus7
Hongkong Marco Fu13
Hongkong Marco Fu10
Anglia Ronnie O’Sullivan6

Finał

[edytuj | edytuj kod]
Finał: Do 18 wygranych frame’ów
Crucible TheatreSheffield, BERJAYA Anglia,  4-5 maja 2003
Sędzia: Holandia Jan Verhaas
Walia Mark Williams 18 – 16 Irlandia Ken Doherty
60-37; 82-55; 0-97(76); 73-29; 86(62)-30; 82(52)-12; 77-30; 75(75)-56(56); 24-85; 118(118)-4; 76-1; 101(101)-0; 0-79(79); 69-70; 75-0; 51-60(50); 10-73(52); 31-62; 6-128(128); 17-61; 49-82; 39-70; 68-41; 0-115(115); 62-19; 23-98(92); 87(87)-0; 45-78; 121(120)-0; 77(64)-0; 17-68(64); 16-120(112); 96-28; 120(77)-5
120 Najwyższy break 128
3 Breaki stupunktowe 3
9 Breaki notowane 10

Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turnieju

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]