Mistrzostwa świata w snookerze 1940
| ||||
| ||||
| Miejsce | ||||
|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
101 | |||
| Breaki 100+ pkt. |
2 | |||
| Liczba uczestników |
8 | |||
| Rozegrane mecze |
7 | |||
Mistrzostwa świata w snookerze 1940 (ang. 1940 World Snooker Championship) – najważniejszy turniej snookerowy rozegrany w 1940 roku w Thurston’s Hall w Londynie (Anglia)[1].
Były to ostatnie Mistrzostwa świata w snookerze rozegrane przed pięcioletnią przerwą spowodowaną wybuchem II wojny światowej. Kolejne rozegrane zostały w 1946 roku.
W finale turnieju Anglik Joe Davis pokonał swojego młodszego brata Freda Davisa 37–36[2].
Wydarzenia związane z turniejem
[edytuj | edytuj kod]- Mistrzem Świata w Snookerze 1940 został Joe Davis, który w meczu finałowym pokonał swojego młodszego brata Freda Davisa 37–36[2].
- Dla Joego Davisa był to czternasty tytuł mistrza świata w Snookerze[2].
Kwalifikacje
[edytuj | edytuj kod]Przed turniejem zasadniczym rozegrany został mecz kwalifikacyjny[3][4]
| Runda 1 31 frame’ów | ||
 Herbert Holt | 18 | |
 Conrad Stanbury | 13 | |
Drabinka turniejowa
[edytuj | edytuj kod]W meczach rozgrywano zawsze pełną liczbę frame'ów niezależnie od wyniku[3][4].
| Ćwierćfinały 31 frame’ów | Półfinały 31 frame’ów | Finał 73 frame’y | ||||||||
| Joe Davis | 24 | |||||||||
| Alec Brown | 7 | |||||||||
| Joe Davis | 22 | |||||||||
 Walter Donaldson | 9 | |||||||||
| Walter Donaldson | 24 | |||||||||
| Herbert Holt | 7 | |||||||||
| Joe Davis | 37 | |||||||||
| Fred Davis | 36 | |||||||||
| Fred Davis | 20 | |||||||||
| Sydney Lee | 11 | |||||||||
| Fred Davis | 17 | |||||||||
| Sidney Smith | 14 | |||||||||
| Sidney Smith | 22 | |||||||||
| Tom Newman | 9 | |||||||||
Finał
[edytuj | edytuj kod]| Finał: Do 37 wygranych frame’ów Thurston’s Hall, Londyn, Anglia, 14-16 i 18-20 marca 1940
| ||
| Joe Davis
|
37 – 36 | Fred Davis
|
| Dzień 1: 78–36, 74–32, 72–51, 33–58, 93–29, 34–75, 84–23, 62–50, 68–24, 37–76, 52–63, 79–23 Dzień 2: 64–55, 61–70, 15–102, 97–55, 56–69, 64–68, 75–57, 133–12, 10–104, 70–63, 87–25, 46–80 Dzień 3: 63–67, 45–80, 35–104 (56), 39–75 (55), 31–90, 25–90, 35–85 (84), 23–114 (76), 41–62, 9–100, 79–21, 41–90 Dzień 4: 106–15 (88), 80–30, 82–34, 40–79 (78), 85–19, 41–66, 109–2, 70–31, 78–36, 22–91, 92–7, 81–39 Dzień 5: 102–24 (61), 41–101 (101), 85–25, 27–84, 8–117 (68), 76–49, 85–25, 20–78, 74–71, 91–43, 24–111, 84–14 Dzień 6: 62–59, 68–66 (Fred Davis 55), 89–26, 31–98 (72), 55–73, 38–76, 19–89, 68–57, 36–90, 76–38, 12–86, 101–12 (101), 24–83 | ||
| 101 | Najwyższy break | 101 |
| 1 | Breaki stupunktowe | 1 |
| 3 | Breaki notowane | 8 |
Breaki stupunktowe
[edytuj | edytuj kod]- 101 Joe Davis
- 101 Fred Davis
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ cajt.pwp.blueyonder.co.uk: World Professional Championship. Chris Turner’s Snooker Archive. [dostęp 2012-08-07].
- ↑ a b c Clive Everton, Guinness Book of Snooker, wyd. Rev. ed, Enfield, Middlesex: Wyd. Guinness Superlatives Ltd, 1982, s. 58-59, ISBN 0-85112-256-6, OCLC 10577174.
- ↑ a b World Championship 1940. Global Snooker. [dostęp 2012-08-07].
- ↑ a b Embassy World Championship. Snooker Scene. [dostęp 2012-08-07].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ron Florax: Mistrzostwa świata w snookerze 1940 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2026-02-09]. (ang.).
| Wczesne lata | |
|---|---|
| Okres powojenny | |
| Professional Matchplay Championship | |
| Challenge matches | |
| Czasy współczesne | |
| The Crucible Theatre |
