oba
Uiterlijk
oba
- beide; de een en de ander van twee, het tweetal
- IPA: /ɔba/
- oba
oba
- beide; de een en de ander van twee, het tweetal
- IPA: /ɔba/
- oba
oba
- beide; de een en de ander van twee, het tweetal
- «Přišli oba dva.»
- Allebei zijn ze aangekomen.
- «Přišli oba dva.»
| meervoud | ||||
|---|---|---|---|---|
| mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | ||
| bezield | onbezield | |||
| nominatief | oba | obě | ||
| genitief | obou | |||
| datief | oběma | |||
| accusatief | oba | obě | ||
| vocatief | oba | obě | ||
| locatief | obou | |||
| instrumentalis | oběma | |||
| telwoord | |
|---|---|
| hoofdtelwoord | oba |
| verzameltelwoord | oboje |
| soorttelwoord | obojí |
