close
Ir al contenido

aprovar

De Wikcionario, el diccionario libre
aprovar
pronunciación (AFI) [apɾoˈβ̞aɾ]
silabación a-pro-var
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Verbo transitivo

[editar]
1
Grafía obsoleta de aprobar.

Castellano antiguo

[editar]
aprovar
pronunciación falta agregar
variantes aprobar

Etimología

[editar]

Del latín approbāre ('aprobar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Aprobar.
aprovar
central (AFI) [ə.pɾuˈβa]
valenciano (AFI) [a.pɾoˈvaɾ]
baleárico (AFI) [ə.pɾoˈva]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
homófonos aprovà

Etimología

[editar]

Del catalán antiguo aprovar ('aprobar'), y este del latín approbāre ('aprobar').[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Aprobar.
2
Aprobar, pasar (un examen).
3
Autorizar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de aprovarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo aprovar haver aprovat
Gerundio aprovant havent aprovat
Participio aprovat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joaprovo, aprove, aprovi, aprov tuaproves el, ella, vostèaprova nosaltresaprovem, aprovam vosaltres, vósaproveu, aprovau ells, elles, vostèsaproven
Pretérito imperfecto joaprovava tuaprovaves el, ella, vostèaprovava nosaltresaprovàvem vosaltres, vósaprovàveu ells, elles, vostèsaprovaven
Pretérito perfecto joaproví tuaprovares el, ella, vostèaprovà nosaltresaprovàrem vosaltres, vósaprovàreu ells, elles, vostèsaprovaren
Pretérito perifrástico jovaig aprovat tuvas aprovat, vares aprovat el, ella, vostèva aprovat nosaltresvem aprovat, vàrem aprovat vosaltres, vósvau aprovat, vàreu aprovat ells, elles, vostèsvan aprovat, varen aprovat
Pretérito pluscuamperfecto johavia aprovat tuhavies aprovat el, ella, vostèhavia aprovat nosaltreshavíem aprovat vosaltres, vóshavíeu aprovat ells, elles, vostèshavien aprovat
Pretérito perfecto compuesto johe aprovat tuhas aprovat el, ella, vostèha aprovat nosaltreshem aprovat, havem aprovat vosaltres, vósheu aprovat, haveu aprovat ells, elles, vostèshan aprovat
Futuro joaprovaré tuaprovaràs el, ella, vostèaprovarà nosaltresaprovarem vosaltres, vósaprovareu ells, elles, vostèsaprovaran
Futuro compuesto johauré aprovat tuhubràs aprovat el, ella, vostèhaurà aprovat nosaltreshaurem aprovat vosaltres, vóshaureu aprovat ells, elles, vostèshauran aprovat
Pretérito anterior johaguí aprovat, vaig haver aprovat tuhagueres aprovat, vas haver aprovat, vares haver aprovat el, ella, vostèhagué aprovat, va haver aprovat nosaltreshaguérem aprovat, vem haver aprovat, vàrem haver aprovat vosaltres, vóshaguéreu aprovat, vau haver aprovat, vàreu haver aprovat ells, elles, vostèshagueren aprovat, van haver aprovat, varen haver aprovat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joaprovaria tuaprovaries el, ella, vostèaprovaria nosaltresaprovaríem vosaltres, vósaprovaríeu ells, elles, vostèsaprovarien
Condicional compuesto johauria aprovat, haguera aprovat tuhauries aprovat, hagueres aprovat el, ella, vostèhauria aprovat, haguera aprovat nosaltreshauríem aprovat, haguérem aprovat vosaltres, vóshauríeu aprovat, haguéreu aprovat ells, elles, vostèshaurien aprovat, hagueren aprovat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joaprovi, aprove que tuaprovis, aproves que el, que ella, que vostèaprovi, aprove que nosaltresaprovem que vosaltres, que vósaproveu que ells, que elles, que vostèsaprovin, aproven
Pretérito imperfecto que joaprovés, aprovàs, aprovara que tuaprovessis, aprovesses, aprovassis, aprovasses, aprovares que el, que ella, que vostèaprovés, aprovàs, aprovara que nosaltresaprovéssim, aprovéssem, aprovàssim, aprovàssem, aprovàrem que vosaltres, que vósaprovéssiu, aprovésseu, aprovàssiu, aprovàsseu, aprovàreu que ells, que elles, que vostèsaprovessin, aprovessen, aprovassin, aprovassen, aprovaren
Pretérito perfecto que johagi aprovat, haja aprovat que tuhagis aprovat, hages aprovat que el, que ella, que vostèhagi aprovat, haja aprovat que nosaltreshàgim aprovat, hàgem aprovat que vosaltres, que vóshàgiu aprovat, hàgeu aprovat que ells, que elles, que vostèshagin aprovat, hagen aprovat
Pretérito perifrástico que jovagi aprovat, vaja aprovat que tuvagis aprovat, vages aprovat que el, que ella, que vostèvagi aprovat, vaja aprovat que nosaltresvàgim aprovat, vàgem aprovat que vosaltres, que vósvàgiu aprovat, vàgeu aprovat que ells, que elles, que vostèsvagin aprovat, vagen aprovat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués aprovat, haguera aprovat que tuhaguessis aprovat, haguesses aprovat, hagueres aprovat que el, que ella, que vostèhagués aprovat, haguera aprovat que nosaltreshaguéssim aprovat, haguéssem aprovat, haguérem aprovat que vosaltres, que vóshaguéssiu aprovat, haguésseu aprovat, haguéreu aprovat que ells, que elles, que vostèshaguessin aprovat, haguessen aprovat, hagueren aprovat
Pretérito anterior que jovagi haver aprovat, vaja haver aprovat que tuvagis haver aprovat, vages haver aprovat que el, que ella, que vostèvagi haver aprovat, vaja haver aprovat que nosaltresvàgim haver aprovat, vàgem haver aprovat que vosaltres, que vósvàgiu haver aprovat, vàgeu haver aprovat que ells, que elles, que vostèsvagin haver aprovat, vagen haver aprovat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)aprova (vostè)aprovi, aprove (nosaltres)aprovem (vosaltres)aproveu, aprovau (vostès)aprovin, aproven
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Catalán antiguo

[editar]
aprovar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín approbāre ('aprobar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Aprobar.[2]

Galaicoportugués

[editar]
aprovar
pronunciación falta agregar
variantes apoblar, apobrar

Etimología

[editar]

Del latín approbāre ('aprobar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Aprobar.[3]

Judeoespañol

[editar]
aprovar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo aprobar y aprovar ('aprobar'), y estos del latín approbāre ('aprobar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Intentar, probar.
  • Ejemplo: 

    Aprovo de ambezarme todas las linguas romanses. Intento de aprender todos los idiomas romances.

aprovar
Portugal (AFI) [ɐpɾuˈvaɾ]
grafías alternativas approvar[4]

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués aprovar ('aprobar'), y este del latín approbāre ('aprobar'). Cognado del gallego aprobar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Aprobar.
2
Alabar, loar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de aprovarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo aprovar ter aprovado
Gerundio aprovando tendo aprovado
Participio aprovado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por euaprovar por tuaprovares por ele, por ela, por vocêaprovar por nósaprovarmos por vósaprovardes por vocês, por eles, por elasaprovarem
Infinitivo compuesto por euter aprovado por tuteres aprovado por ele, por ela, por vocêter aprovado por nóstermos aprovado por vósterdes aprovado por vocês, por eles, por elasterem aprovado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente euaprovo tuaprovas ele, ela, vocêaprova nósaprovamos vósaprovais vocês, eles, elasaprovam
Pretérito imperfecto euaprovava tuaprovavas ele, ela, vocêaprovava nósaprovávamos vósaprováveis vocês, eles, elasaprovavam
Pretérito perfecto euaprovei tuaprovaste ele, ela, vocêaprovou nósaprovamosBR, aprovámosPT vósaprovastes vocês, eles, elasaprovaram
Pretérito pluscuamperfecto euaprovara tuaprovaras ele, ela, vocêaprovara nósaprováramos vósaprováreis vocês, eles, elasaprovaram
Pretérito perfecto compuesto eutenho aprovado tutens aprovado ele, ela, vocêtem aprovado nóstemos aprovado vóstendes aprovado vocês, eles, elastêm aprovado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha aprovado tutinhas aprovado ele, ela, vocêtinha aprovado nóstínhamos aprovado vóstínheis aprovado vocês, eles, elastinham aprovado
Futuro euaprovarei tuaprovarás ele, ela, vocêaprovará nósaprovaremos vósaprovareis vocês, eles, elasaprovarão
Futuro compuesto euterei aprovado tuterás aprovado ele, ela, vocêterá aprovado nósteremos aprovado vóstereis aprovado vocês, eles, elasterão aprovado
Pretérito anterior eutive aprovado tutiveste aprovado ele, ela, vocêteve aprovado nóstivemos aprovado vóstivestes aprovado vocês, eles, elastiveram aprovado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple euaprovaria tuaprovarias ele, ela, vocêaprovaria nósaprovaríamos vósaprovaríeis vocês, eles, elasaprovariam
Condicional compuesto euteria aprovado tuterias aprovado ele, ela, vocêteria aprovado nósteríamos aprovado vósteríeis aprovado vocês, eles, elasteriam aprovado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que euaprove que tuaproves que ele, que ela, que vocêaprove que nósaprovemos que vósaproveis que vocês, que eles, que elasaprovem
Pretérito imperfecto que euaprovasse que tuaprovasses que ele, que ela, que vocêaprovasse que nósaprovássemos que vósaprovásseis que vocês, que eles, que elasaprovassem
Pretérito perfecto que eutenha aprovado que tutenhas aprovado que ele, que ela, que vocêtenha aprovado que nóstenhamos aprovado que vóstenhais aprovado que vocês, que eles, que elastenham aprovado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse aprovado que tutivesses aprovado que ele, que ela, que vocêtivesse aprovado que nóstivéssemos aprovado que vóstivésseis aprovado que vocês, que eles, que elastivessem aprovado
Futuro que euaprovar que tuaprovares que ele, que ela, que vocêaprovar que nósaprovarmos que vósaprovardes que vocês, que eles, que elasaprovarem
Futuro compuesto que eutiver aprovado que tutiveres aprovado que ele, que ela, que vocêtiver aprovado que nóstivermos aprovado que vóstiverdes aprovado que vocês, que eles, que elastiverem aprovado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)aprova (você)aprove (nós)aprovemos (vós)aprovai (vocês)aprovem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Véneto

[editar]
aprovar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín approbāre ('aprobar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Aprobar.

Referencias y notas

[editar]
  1. «aprovar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  2. «aprovar» en Vocabulari de la llengua catalana medieval. Editorial: IEC.
  3. «aprovar» en Dicionario de dicionarios do galego medieval.
  4. obsoleta