Piotr Paleczny
Piotr Paleczny, Busko-Zdrój, 5 lipca 2009 | |
| Data i miejsce urodzenia |
10 maja 1946 |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Odznaczenia | |
Piotr Tadeusz Paleczny (ur. 10 maja 1946 w Rybniku) – polski pianista i pedagog muzyczny, laureat wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, w tym III nagrody na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970)[1]. Od 1993 dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i udział w konkursach
[edytuj | edytuj kod]Syn Tadeusza. W latach 1953–1964 uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Rybniku. W latach 1964–1970 studiował najpierw w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, a potem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera[3].
W trakcie studiów i krótko po nich odnosił sukcesy na wielu konkursach pianistycznych[3]:
- Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Sofii (1968) – I nagroda
- Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Monachium (1969) – III nagroda
- VIII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina (1970) – III miejsce i nagroda Towarzystwa im. Fryderyka Chopina za najlepsze wykonanie poloneza
- Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Pleven (1972) – złoty medal
- Festiwal Młodych Solistów w Bordeaux (1972) – Grand Prix i złoty medal

Międzynarodowa kariera
[edytuj | edytuj kod]Po sukcesach konkursowych występował w licznych krajach Europy, Azji i obu Ameryk z wieloma słynnymi orkiestrami[4][5]. Od 1993 jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[6]. W styczniu 2010 dał koncert w gmachu Sejmu RP z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina[2].
Jest regularnie zapraszany do jury wielu konkursów muzycznych. W latach 1985–2025 był dziewięciokrotnie jurorem Konkursów Chopinowskich[7], a od 2004 jest także dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy[2]. Ponadto był jurorem m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Leeds, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Hamamatsu, Międzynarodowego Mistrzowskiego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina i Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Palomy O’Shea w Santander[4].
Oprócz kariery pianistycznej jest także pedagogiem muzycznym. Prowadzi klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie i kursy mistrzowskie w wielu krajach świata. W 1998 otrzymał tytuł naukowy profesora[8].
Jego repertuar obejmuje przede wszystkim muzykę kompozytorów polskich (Chopina, Ignacego Paderewskiego, Witolda Lutosławskiego i Karola Szymanowskiego), ale także m.in. Johannesa Brahmsa, Modesta Musorgskiego i Milija Bałakiriewa[5]. Dokonał wielu nagrań dla różnych wytwórni muzycznych[8][9][10].
W 2017 został wyróżniony Złotym Fryderykiem za całokształt osiągnięć artystycznych[11].
Tytuły i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- W 1974 w związku z jubileuszem Polski Ludowej został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[12];
- W 1976 z rąk Stefana Olszowskiego otrzymał dyplom Ministra Spraw Zagranicznych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej za za wybitne zasługi w propagowaniu kultury polskiej za granicą w 1975 r.[13],[14];
- W 1984 został laureatem nagrody „Trybuny Ludu” (1984)[15]
- 3 listopada 1995 został odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[16].
- 17 października 2001 został odznaczony przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[17][18].
- W 2005 został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[19].
- W 2013 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Bydgoszcz[20].
- 5 maja 2022 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina[21]
- 22 września 2022 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Rybnika[22]
- W 2025 otrzymał Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości.
- W grudniu 2025 Prezydent RP Karol Nawrocki nadał mu Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[23]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 100.
- 1 2 3 Piotr Paleczny. chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 281.
- 1 2 Małgorzata Kosińska: Piotr Paleczny. culture.pl. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-01)]. (pol.).
- 1 2 Dybowski 2005 ↓, s. 283.
- ↑ Dybowski 2005 ↓, s. 284.
- ↑ Ireneusz Stajer, Ślązak w jury najważniejszego konkursu pianistycznego na świecie. "Chopin jest trudny. Przed nami ciężki wybór" [online], Dziennik Zachodni, 8 października 2025 [dostęp 2025-10-11].
- 1 2 prof. zw. Piotr Paleczny. chopin.edu.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Piotr Paleczny: discography. discogs.com. [dostęp 2016-05-14]. (ang.).
- ↑ Piotr Paleczny: discography. allmusic.com. [dostęp 2016-05-14]. (ang.).
- ↑ Złoty Fryderyk 2017 dla Piotra Palecznego!. filharmonia.pl. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-13)].
- ↑ Odznaczenia dla wybitnych twórców i działaczy kultury. „Dziennik Polski”. Nr 175 (9456), s. 2, 26 lipca 1974.
- ↑ Dyplomy ministra spraw zagranicznych za popularyzację polskiej kultury i sportu za granicą, "Głos Pracy", nr 170, 17 lipca 1976, s. 2.
- ↑ Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10037), s. 2.
- ↑ Nagrody "Trybuny Ludu" 1984 r., "Trybuna Ludu", nr 149, 23 czerwca 1984, s. 2.
- ↑ M.P. z 1996 r. Nr 11, poz. 117 (ISAP) „Za wybitne zasługi dla kultury polskiej oraz osiągnięcia w pracy artystycznej”.
- ↑ Odznaczenia dla artystów Filharmonii Narodowej. prezydent.pl, 2001-11-05. [dostęp 2010-03-06].
- ↑ M.P. z 2002 r. Nr 1, poz. 17 (ISAP).
- ↑ 9 września 2005 – Gloria Artis. pogranicze.sejny.pl, 2010-12-28. [dostęp 2026-03-31].
- ↑ Honorowi Obywatele Bydgoszczy. bydgoszcz.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Maestro Piotr Paleczny otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina [online], Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina [dostęp 2022-06-18] (pol.).
- ↑ Uchwała Rady Miasta 958/LV/2022. bip.um.rybnik.eu, 2022-09-22. [dostęp 2023-10-25]. (pol.).
- ↑ M.P. z 2026 r. poz. 130 (ISAP)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 281–284. ISBN 83-910515-1-X.
- Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.
- Absolwenci Państwowej Szkoły Muzycznej im. Braci Szafranków w Rybniku
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina
- Honorowi obywatele Bydgoszczy
- Laureaci Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina
- Laureaci Złotych Fryderyków
- Ludzie urodzeni w Rybniku
- Polscy jurorzy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina
- Polscy pianiści klasyczni
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
- Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina
- Wyróżnieni dyplomem Ministra Spraw Zagranicznych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
- Urodzeni w 1946
