close
Saltar ao contido

Asmara

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:Xeografía políticaAsmara
ኣስመራ (ti) Editar o valor en Wikidata
BERJAYA
Vista nocturna
Vista aérea
Fotomontaxe
Imaxe

Localización
BERJAYA Editar o valor en Wikidata Mapa
 15°20′N 38°55′L / 15.33, 38.92
EstadoEritrea
RexiónMaekel Editar o valor en Wikidata
Capital de
Poboación
Poboación963.000 (2020) Editar o valor en Wikidata (79,21 hab./km²)
Lingua oficiallingua árabe
lingua inglesa
Lingua tigriña Editar o valor en Wikidata
Xeografía
Superficie12.158,1 km² Editar o valor en Wikidata
Altitude2.325 m Editar o valor en Wikidata
Creación1897 Editar o valor en Wikidata
Identificador descritivo
Fuso horario
Prefixo telefónico1 Editar o valor en Wikidata
Outro
Irmandado con

Asmara(/æsˈmɑːrə/) [1][2] (dita tamén no pasado Asmera) é a capital e o máximo centro industrial de Eritrea. É aínda a capital da Rexión Central. A súa poboación estimábase en 2006 que andaba sobre 578.000 habitantes, entanto a aglomeración metropolitana superaba o 1 000 000 de poboadores.

Está sita nun planalto de máis de 2.300 m de altitude, o que a converte na sexta capital máis alta do mundo por altitude e na segunda capital máis alta de África, e goza dun clima particularmente lene e saudábel (a temperatura media anual é de arredor de 17 °C). É sede universitaria.

A cidade está situada na punta dun escarpa que é tanto o límite noroeste das Terras Altas de Eritrea como o Gran Val do Rift na veciña Etiopía. En 2017, declararon a cidade Patrimonio da Humanidade pola UNESCO pola súa arquitectura modernista italiana ben conservada.[3][4] Segundo as tradicións locais, a cidade fundouse despois de que catro aldeas separadas se unificaran para convivir pacificamente tras longos períodos de conflito. Asmara existiu como un asentamento importante durante máis de medio milenio e gozou de certa importancia por estar situada na ruta comercial cara a Masawa. Asmara alcanzou a prominencia por primeira vez durante o século XX, cando se converteu na capital da Eritrea italiana.[5][6] Baixo o dominio italiano, a cidade de Asmara experimentou unha rápida urbanización e modernización, ata o punto de que se chamou Piccola Roma (Pequena Roma).

Asmara xurdiu no século XII, da unión de catro aldeas. Orixinariamente habitaban na zona catro clans: os Gheza Gurtom, os Gheza Shelele, os Gheza Serenser e os Gheza Asmae. Animados polas súas familias, os xefes dos clans decidiron unirse para facer fronte aos bandidos que andaban pola zona. Despois de vencelos, a rexión foi denominada Arbaete Asmara, que na lingua tigriña significa: "os catro están unidos". Arbaete caeu en desuso e a cidade foi chamada simplemente Asmara.

Outra lenda narra que nesta zona a raíña de Saba deu a luz o fillo de Salomón, Menelik I.

A cidade foi colonizada por Italia en 1889, e foi capital da colonia de Eritrea en 1897. (Entre 1890 e 1897, a capital foi a cidade de Massaua). En 1887 os italianos, baixo a dirección do enxeñeiro E. Olivieri, construíron os primeiros treitos do ferrocarril que, partindo da cidade portuaria de Massaua, alcanzaba o forte militar de Saati. Posteriormente a vía alcanzou Asmara, en decembro de 1911, pasando tamén a través da cidade de Ghinda.

BERJAYA
Vista xeral de Asmara

No ano 1930 o gobernador Jacopo Gasparini mudou o aspecto urbano da cidade coa construción de novas estruturas e edificacións, de estilo racionalista italiano, que fixeron que a cidade chegase a ser denominada a "Pequena Roma".

En 1936, tras a conquista de Etiopía polos italianos, a colonia de Eritrea unificouse con Etiopía e a Somalia italiana para formaren a África Oriental italiana (AOI).

A presenza colonial italiana e aínda hoxe moi visíbel, tanto no aspecto dos edificios, como no uso da lingua italiana en numerosos estabelecementos comerciais.

Na primavera de 1941, durante a segunda guerra mundial, a cidade foi ocupada, como o resto da Eritrea, polas tropas británicas, e quedou integrada no imperio de Etiopía de Haile Selassie I.

No ano 1991 a cidade foi liberada do dominio etíope (daquela Etiopía xa era unha República) polas tropas insurxentes de Eritrea e, en 1993, negociouse a súa independencia, pondo momentaneamente fin a cerca de 30 anos de guerra. Ese ano, Asmara pasou a ser a capital do novo Estado independente eritreo.

Patrimonio da Humanidade da UNESCO

[editar | editar a fonte]

Asmara declarárona Patrimonio da Humanidade da UNESCO en xullo de 2017, converténdose na primeira cidade modernista de calquera lugar en ser declarada na súa totalidade.[7] A inscrición tivo lugar durante a 41ª sesión do Comité do Patrimonio Mundial.

A cidade ten miles de edificios de arquitectura art déco, futurista, modernista e racionalista, construídos durante o período da Eritrea italiana.[8][9][10][11][12][13] A cidade, alcumada "La piccola Roma" ("Pequena Roma"), está situada a máis de 2.000 metros sobre o nivel do mar e foi un lugar ideal para a construción debido ao clima relativamente fresco. Os arquitectos empregaron unha combinación de materiais italianos e locais.

Algúns edificios notables inclúen o Edificio Fiat Tagliero, o Bar Zilli,[14] teatros de ópera, hoteis e cines, como o Cinema Impero.

Unha declaración da UNESCO dicía:

É un exemplo excepcional do urbanismo modernista temperán a principios do século XX e a súa aplicación nun contexto africano.
20050

O Centro Histórico de Asmara incluíuse na Lista de Vixilancia dos 100 Sitios en Máis Ameaza de 2006 do Fondo Mundial de Monumentos. A inclusión foi deseñada para atraer máis atención á cidade para salvar o centro da decadencia e a reconstrución e para promover a restauración.

Tras o CARP (unha iniciativa do Banco Mundial sobre Patrimonio Cultural), a Delegación da Unión Europea en Asmara participou nun Proxecto de Patrimonio relacionado coa restauración de edificios e a xestión de arquivos. Lanzado en 2010, o Proxecto Cultural UE/Eritrea estaba previsto que rematase en 2014 (Pierre Couté - Edward Denison, Informe de Deseño do Proxecto, EUD Asmara 2009).

    Referencias
    1. Goretti Sanmartín Rei et al. Servizo de Normalización Lingüística, Universidade da Coruña, ed. Criterios para o uso da lingua (PDF). p. 124. ISBN 84-9749-199-8. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 26 de setembro de 2013. Consultado o 14 de abril de 2014.
    2. Benigno Fernández Salgado, ed. (2004). Dicionario Galaxia de usos e dificultades da lingua galega. Editorial Galaxia. p. 1303. ISBN 9788482887524. Asmara (Eritrea)
    3. Mark Byrnes An African City's Unusual Preservation Legacy Arquivado 12 de marzo de 2012 en Wayback Machine. 8 de febreiro de 2012 Atlantic Cities
    4. "Eritrea capital Asmera makes World Heritage list". 8 de xullo de 2017. Consultado o 8 de xullo de 2017.
    5. "Arbate Asmara: The origin of the city". Arquivado dende o orixinal o 15 de xullo de 2019. Consultado o 14 de xaneiro de 2019.
    6. Pankhurst, Richard (1982). History Of Ethiopian Towns. Steiner. p. 73. ISBN 9783515032049.
    7. Wainwright, Oliver (8 de xullo de 2017). "The Italian architecture that shaped new world heritage site Asmara". The Guardian. Consultado o 9 de xullo de 2017.
    8. Centre, UNESCO World Heritage. "Asmara: A Modernist African City". UNESCO World Heritage Centre.
    9. Commentary, Tom Gardner (11 de xullo de 2017). "Eritrea's picturesque capital is now a World Heritage site and could help bring it in from the cold". Quartz Africa.
    10. "Eritrea capital, Asmara, makes UNESCO World Heritage list | Africanews". Arquivado dende o orixinal o 4 de agosto de 2021. Consultado o 27 de abril de 2020.
    11. "Eritrea's capital added to UNESCO World Heritage site list | DW | 08.07.2017". DW.COM.
    12. "The modernist marvels of Eritrea". Apollo Magazine. 19 de novembro de 2019.
    13. "Exploring Eritrea's UNESCO certified Art-Deco wonderland". The Independent. 9 de novembro de 2017.
    14. Centre, UNESCO World Heritage. "Asmara: A Modernist African City". UNESCO World Heritage Centre. Consultado o 16 de febreiro de 2024.

    Véxase tamén

    [editar | editar a fonte]

    Bibliografía

    [editar | editar a fonte]
    • Peter Volgger and Stefan Graf: "Architecture in Asmara. Colonial Origin and Postcolonial Experiences", DOM publishers, Berlin 2017,ISBN 978-3-86922-487-9
    • Stefan Boness: "Asmara – Africa's Jewel of Modernity". Jovis Verlag, Berlin 2016, ISBN 978-3-86859-435-5 (photo book; German, English)
    • Stefan Boness: "Asmara – The Frozen City". Jovis Verlag, Berlin 2006. 96 pages. ISBN 3-936314-61-6 (photo book; German, English)
    • Edward Denison, Guang Yu Ren, Naigzy Gebremedhin, and Guang Yu Ren, Asmara: Africa's Secret Modernist City (2003) ISBN 1-85894-209-8
    • Gianluca Rossi, Renzo Martinelli inviato de "La Nazione", 2009, ISBN 978-88-7255-356-5

    Outros artigos

    [editar | editar a fonte]

    Ligazóns externas

    [editar | editar a fonte]