Maria Rafael Wojciechowski
| Józef Maria Rafael Wojciechowski Józef Eugeniusz Wojciechowski | |
| Arcybiskup | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 sierpnia 1917 |
| Data i miejsce śmierci |
17 marca 2005 |
| Przewodniczący Rady Przełożonych Kościoła Katolickiego Mariawitów | |
| Okres sprawowania |
1950–2005 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Śluby zakonne |
po 1940 |
| Prezbiterat |
po 1940 |
| Nominacja biskupia |
28 maja 1950 |
| Sakra biskupia |
25 listopada 1956 |
| Data konsekracji |
25 listopada 1956 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||
| |||||||||
Józef Maria Rafael Wojciechowski, właśc. Józef Eugeniusz Wojciechowski (ur. 20 sierpnia 1917 w Kisielsku[1], zm. 17 marca 2005 w Felicjanowie[2]) – polski biskup mariawicki, arcybiskup i przewodniczący rady przełożonych Kościoła Katolickiego Mariawitów w RP w latach 1950–2005.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w ubogiej rodzinie mariawickiej jako syn Adama Wojciechowskiego i Marii z d. Osiak. W 1926 r. zamieszkał w internacie przyklasztornym sióstr mariawitek, gdzie ukończył szkołę powszechną. Po ukończeniu szkoły na dwa lata powrócił do Kisielska. W 1933 r. trafił do Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich w Nisku nad Sanem. Trzy lata później został skierowany do 21 Pułku Piechoty w Warszawie. Po przejściu szkolenia rekrutów w sierpniu 1938 r. awansował. Kontynuował edukację, kończąc w przyspieszonym trybie gimnazjum dla dorosłych przy Gimnazjum im. Władysława IV na Pradze. W 1938 r. został powołany do 3 Pułku Lotniczego w Poznaniu, przygotowując się do matury. W sierpniu 1939 r. ukończył kurs pilotażu i został wysłany na specjalizację do Radomia, gdzie zastała go II wojna światowa[1].
W 1940 r. przeżył duchowe nawrócenie i wstąpił do klasztoru w Felicjanowie, skąd w następnym roku został wraz z jego mieszkańcami wywieziony do obozu koncentracyjnego w Działdowie[1]. Po zwolnieniu przebywał w Warszawie, gdzie wspólnie z siostrą biskupką Stanisławą Marią Dilektą Rasztawicką ukrywał przed Niemcami żydowską rodzinę[3]. Brał również udział w tajnym nauczaniu na Wolnej Wszechnicy Polskiej. Po wojnie wrócił do Felicjanowa. W 1946 r. ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego, z tytułem magistra ekonomii[1].
Od 1947 r. był sekretarzem rady przełożonych Kościoła Katolickiego Mariawitów. Już w 1949 r. nieoficjalnie pełnił obowiązki zwierzchnika Kościoła. 28 maja 1950 r. został wybrany przez Kapitułę Generalną Kościoła Katolickiego Mariawitów na ministra generalnego Katolickiego Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów i na arcybiskupa Kościoła Katolickiego Mariawitów. 25 listopada 1956 r. został konsekrowany na biskupa przez Helmuta Norberta Maasa z Pozajurysdykcyjnego Zakonu Mariawitów w Niemczech[1].
Był prekursorem kontaktów ekumenicznych pomiędzy Kościołem rzymskokatolickim i Kościołem Katolickim Mariawitów; był współautorem oświadczenia o respektowaniu chrztu udzielonego w Kościele rzymskokatolickim przez Kościół Katolicki Mariawitów oraz o respektowaniu chrztu udzielonego w Kościele Katolickim Mariawitów przez Kościół rzymskokatolicki (1984 r.)[1].
W 2003 r. arcybiskup Józef Maria Rafael Wojciechowski wydał książkę Pisma wybrane – Dzieło Bożego Ratunku, zawierającą reformy doktrynalne w Kościele Katolickim Mariawitów[1].
Arcybiskup zmarł w klasztorze w Felicjanowie[2]. Pochowany został na klasztornym dziedzińcu, w obrębie klombu, obok siostry arcykapłanki Antoniny Marii Izabeli Wiłuckiej-Kowalskiej[1][4]. W pogrzebie, mającym miejsce 20 marca 2005 r., brała udział delegacja z Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, w tym biskup naczelny Zdzisław Maria Włodzimierz Jaworski[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 Dariusz Bruncz: 100 lat temu urodził się abp M. Rafael Wojciechowski. ekumenizm.pl, 20 sierpnia 2017. [dostęp 2026-08-01].
- 1 2 3 Kondolencje z powodu śmierci abpa M. Rafaela Wojciechowskiego. mariawita.pl, 2005. [dostęp 2026-08-01].
- ↑ Łukasz Płuciennik: BIOGRAMY MARIAWITÓW – Siostra biskupka Stanisława Maria Dilekta Rasztawicka. MARIAVITISM, 17 sierpnia 2025. [dostęp 2026-04-23].
- ↑ Sławomir P. Markowski, Teologiczne założenia programu ogrodu mariawitów w Felicjanowie, Rocznik Teologiczny LXVI – z. 4/2024, DOI: 10.36124/rt2024.06, Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie, Warszawa 2024, s. 164.
