close
Przejdź do zawartości

Emma Raducanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA
Emma Raducanu
Ilustracja
Państwo

BERJAYA Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

13 listopada 2002
Toronto

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

1 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

10 (11 lipca 2022)

Australian Open

3R (2025)

Roland Garros

2R (2022, 2025)

Wimbledon

4R (2021, 2024)

US Open

W (2021)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

262 (20 października 2025)

Gra mieszana
Wygrane turnieje

0

US Open

1R (2025)

Emma Raducanu (ur. 13 listopada 2002 w Toronto) – brytyjska tenisistka, zwyciężczyni US Open 2021 w grze pojedynczej kobiet.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Urodzona 13 listopada 2002 w Toronto jako córka Renee Zhai, Chinki z Shenyangu, i Iona Răducanu, Rumuna z Bukaresztu, pracowników sektora finansowego[1]. Posiada obywatelstwo brytyjskie i kanadyjskie[2].

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

W swojej karierze wygrała w trzech turniejach singlowych rangi ITF. 11 lipca 2022 zajmowała najwyższe miejsce w rankingu singlowym WTA Tour – 10. pozycję.

W turnieju głównym zawodów wielkoszlemowych zadebiutowała w 2021 roku podczas Wimbledonu, osiągając czwartą rundę gry pojedynczej. Kilka miesięcy później, w swoim pierwszym występie na kortach US Open, przeszła przez kwalifikacje, a następnie zwyciężyła w całym turnieju, pokonując w finale Leylah Fernandez 6:4, 6:3. W całych zawodach nie straciła seta. Zmagania w Nowym Jorku rozpoczęła będąc sklasyfikowaną na 150. miejscu w rankingu WTA, a po triumfie awansowała na 23. pozycję[3].

W 2021 roku podpisała kontrakt z francuskim domem mody Christian Dior[4] oraz producentem biżuterii Tiffany & Co.[5], a w 2022 roku z niemieckim producentem samochodów Porsche[6].

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A 2R 2R 2R 3R 2R 0 / 5 6 – 5
French Open A A A A 2R A A 2R 1R 0 / 3 2 – 3
Wimbledon Q1 Q1 NH 4R 2R A 4R 3R A 0 / 4 9 – 4
US Open A A A W 1R A 1R 3R 1 / 4 9 – 3
Ranking na koniec roku 692 503 343 19 75 285 58 29 1 / 16 26 – 15

Występy w grze podwójnej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A NH A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku [a] 266 0 / 0 0 – 0

Występy w grze mieszanej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A NH A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A NH A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A NH A A A A 1R 0 / 1 0 – 1
0 / 1 0 – 1

Finały turniejów WTA

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 3 (1–2)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 września 2021 US Open Twarda Kanada Leylah Fernandez 6:4, 6:3
Finalistka 1. 7 lutego 2026 Kluż-Napoka Twarda (hala) Rumunia Sorana Cîrstea 0:6, 2:6
Finalistka 2. 14 czerwca 2026 Londyn Trawiasta Chorwacja Donna Vekić 0:6, 6:7(6)

Finały turniejów WTA 125

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 1 (0–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka 1. 21 sierpnia 2021 Chicago Twarda Dania Clara Tauson 1:6, 6:2, 4:6

Finały turniejów ITF

[edytuj | edytuj kod]
turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 80 000 $
turnieje z pulą nagród 60 000 $
turnieje z pulą nagród 40 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 5 (3–2)

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 19/05/2018 Izrael Tyberiada 15 000 Twarda Belgia Hélène Scholsen 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 2. 21/10/2018 Turcja Antalya 15 000 Twarda Czechy Johana Marková 6:4, 6:2
Finalistka 1. 31/03/2019 Izrael Tel Awiw 15 000 Twarda Włochy Corinna Dentoni 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 15/12/2019 Indie Pune 25 000 Twarda Wielka Brytania Naiktha Bains 3:6, 6:1, 6:4
Finalistka 2. 01/03/2020 Wielka Brytania Sunderland 25 000 Twarda (hala) Bułgaria Wiktorija Tomowa 6:4, 4:6, 3:6

Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w czołowej dziesiątce rankingu WTA

[edytuj | edytuj kod]

Stan na 06.07.2026

Rok202120222023202420252026Łącznie
Wygrane0002002
Lp. Zawodnik Ranking Turniej Nawierzchnia Runda Wynik
2024
1. Stany Zjednoczone Jessica Pegula Nr 5 Eastbourne, Wielka Brytania Trawiasta 2R 4:6, 7:6(6), 7:5
2. Grecja Maria Sakari Nr 9 Wimbledon, Wielka Brytania Trawiasta 3R 6:2, 6:3
  1. Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą liczbę punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Tom Hamilton: Emma Raducanu shines bright among young British stars enjoying success on their own terms. ESPN, 2021-09-13. [dostęp 2022-06-29]. (ang.).
  2. Rosie DiManno: Canadian Leylah Fernandez leaves the U.S. Open a winner, just without the trophy. Toronto Star, 2021-09-11. [dostęp 2022-06-29]. (ang.).
  3. Łukasz Iwanek: Emma Raducanu w siódmym niebie! Nieprawdopodobny triumf Brytyjki w US Open. Sportowe Fakty, 2021-09-12. [dostęp 2021-09-12]. (pol.).
  4. Liam Hess: Emma Raducanu On Becoming Dior’s Newest Ambassador. Vogue, 2021-10-19. [dostęp 2022-06-29]. (ang.).
  5. Clara Strunck: Emma Raducanu Is The New Face Of Tiffany & Co.. Elle, 2021-09-22. [dostęp 2022-06-29]. (ang.).
  6. Emma Raducanu becomes new Porsche Brand Ambassador. Porsche Newsroom, 2022-03-22. [dostęp 2022-06-29]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2026-07-06] (ang.).
  • Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2026-07-06] (ang.).
  • Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2026-07-06] (ang.).