close
Edukira joan

Camille Huysmans

Wikipedia, Entziklopedia askea
Camille Huysmans
BERJAYA
(1966)
President of the Chamber of representatives (en) Itzuli

1954ko apirilaren 27a - 1958ko azaroaren 11
Frans Van Cauwelaert - Paul Kronacker (en) Itzuli
BERJAYA
Belgikako Lehen Ministroa

1946ko abuztuaren 3a - 1947ko martxoaren 20a
Achille Van Acker - Paul-Henri Spaak
BERJAYA
Mayor of Antwerp (en) Itzuli

1944ko irailaren 12a - 1946ko abuztuaren 2a - Willem Eekelers (en) Itzuli
President of the Chamber of representatives (en) Itzuli

1936ko ekainaren 23a - 1939ko martxoaren 6a
Jules Poncelet - Frans Van Cauwelaert
BERJAYA
Mayor of Antwerp (en) Itzuli

1933ko urtarrilaren 1a - 1940ko abenduaren 7a
Frans Van Cauwelaert - Leo Delwaide (en) Itzuli
BERJAYA
Belgikako Ordezkarien Ganberako kidea

1910eko maiatzaren 22a - 1965eko maiatzaren 23a
Bizitza
JaiotzaBilzen, 1871ko maiatzaren 26a
HerrialdeaBERJAYA Belgika
Lehen hizkuntzanederlandera
HeriotzaAnberes, 1968ko otsailaren 25a (96 urte)
Hobiratze lekuaSchoonselhof (en) Itzuli BERJAYA
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
HeziketaLiejako Unibertsitatea
Hizkuntzakfrantsesa
nederlandera
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, irakaslea, editore-laguntzailea eta katedraduna
Jasotako sariak
KidetzaKoninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (en) Itzuli
Izengoitia(k)Spiridio
Ideologia eta sinesmenak
Alderdi politikoaBERJAYA Belgikako Alderdi Sozialista

Jean Joseph Camille Huysmans, Camiel Hansen jaioa (Bilzen, 1871ko maiatzaren 26a - Anberes, 1968ko otsailaren 25a) belgikar politikaria izan zen. Belgikako lehen ministroa izan zen 1946ko abuztutik 1947ko martxora.

Filologia alemana ikasi zuen Liejako Unibertsitatean eta irakasle izan zen 1893tik 1897ra. Belgikako Alderdi Sozialistako kidea izan zen eta egunkari sozialistetan lan egin zuen 1904ra arte.

1905etik 1922ra Bigarren Internazionaleko presidentea izan zen. Flandriako Mugimenduaren eta Ganteko Unibertsitatean holandarraren erabileraren borrokalaria izan zen.

Bigarren Mundu Gerran Londresera ihes egin zuen eta herrialdea askatu ondoren sozialista, liberal eta komunisten koalizio gobernu bateko lehen ministro izendatu zuten. Bere gobernuak erreforma sozial ugari onartu zituen.

1954tik 1958ra Ordezkarien Ganberako presidentea izan zen.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]