close
Saltu al enhavo

ci

El Vikivortaro
Nominativo ci
Akuzativo cin

BERJAYASignifoj

[redakti]
  1. La dua persono ununombra kaj intima. (Kp-u vi.)
  2. La sama, sed moke malformala
Rimarkoj: Ĉi tiu vorto neniam estis en ofta uzo; Zamenhof malkonsilis uzi 'ci' jam en la Dua Libro de l' Lingvo Internacia, publikigita en 1888. Kelkaj aŭtoroj uzis 'ci' por portreti arĥaikan lingvaĵon, por tradukoj kaj por stilaj efikoj. Ĉi tiu uzokutimo estas kritikata de aliaj verkistoj.
BERJAYADeveno
el la itala tu, te, -ti, franca toi, te, rusa k pola ty, ktp, plus la i de la personaj pronomoj. La ŝanĝo de *ti de la fontoj al E-o ci verŝajne estis permesi la tabelvortojn kiel tiu.
BERJAYADerivaĵoj
cia
ciumi
BERJAYAEkzemploj
Cia sintenado estos vere fiera, li moke murmuretis en ŝian orelon, kiam ci estos vekinta la tutan loĝantaron.
Vallienne, Henri. Kastelo de Prelongo (1907). ĉ. 6
BERJAYAVidu ankaŭ

mi, li, ŝi, ĝi, ni, ili, oni, si, vi

BERJAYATradukoj

[redakti]
BERJAYAReferencoj kaj literaturo
  • BERJAYA "reta-vortaro.de" ci
BERJAYASilabseparo
ci
BERJAYAElparolo
IFA:  ʨi 
Sono :(lingvo -pl-)
(dosiero)
BERJAYAGramatikaj trajtoj
  • Dativo ununombro de la pronomo ty
ci estas fleksiita formo de ty.
Ĉiujn pliajn informojn oni trovas ĉe la ĉefkapvorto ty.
Bv. do fari kompletigaĵojn nur tie.
BERJAYAEkzemploj
Wziąłem ci wszystko, com mógł wziąć od ciebie
Mi ĉion de vi prenis, kion mi el vi povis preni
BERJAYAFontoj kaj citaĵoj
BERJAYASilabseparo
ci
BERJAYAElparolo
IFA:  ʨi 
Sono :(lingvo -pl-)
(dosiero)
BERJAYAGramatikaj trajtoj
  • Nominativo multenombro persona vira de la pronomo ten
ci estas fleksiita formo de ten.
Ĉiujn pliajn informojn oni trovas ĉe la ĉefkapvorto ten.
Bv. do fari kompletigaĵojn nur tie.

vira

ununombro multenombro
cicŵn
BERJAYAElparolo
IFA:  kiː , plurnombro:  kuːn 

BERJAYASignifoj

[redakti]
  1. hundo
    Antonimoj: cath (kato)
BERJAYAReferencoj kaj literaturo
  • Vikipedio en la kimra enhavas artikolon pri: Ci