Linguas de Europa
| Linguas de Europa | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||

A maioría das linguas de Europa pertencen á familia de linguas indoeuropeas. Esta familia está dividida en numerosas pólas, incluíndo a itálica, a xermánica, a báltica, a eslava, a albanesa, a céltica, a armenia e a helénica (grego). As linguas urálicas, que inclúen o húngaro, o finés e o estoniano, tamén teñen unha presenza significativa en Europa. As familias turca e mongólica tamén teñen varios membros en Europa, mentres que as caucásicas noroccidentais, as caucásicas nororientais e kartvelianas son importantes nos extremos xeográficos de Europa. A lingua éuscara do oeste dos Pireneos é unha lingua illada sen relación con outro grupo, mentres que o maltés é a única lingua semítica co status de lingua nacional en Europa.
Número de falantes
[editar | editar a fonte]A seguinte táboa amosa o número de falantes europeos de cada lingua de Europa. Existe un nivel alto de perigo de desaparición das linguas en Europa, só 42 linguas teñen máis dun millón de falantes.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Copia arquivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 26 de novembro de 2018. Consultado o 29 de maio de 2017.
- ↑ People that declared that they can speak aragonese in the 2011 Spanish census.
- ↑ Catalan News Agency - Number of Catalan speakers rising despite adverse context
- ↑ Informe sobre la Situació de la Llengua Catalana | Xarxa CRUSCAT. Coneixements, usos i representacions del català
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Linguas de Europa |
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Everson, Michael (2001). "The Alphabets of Europe". evertype.com. Consultado o 19 de marzo de 2010.
- Haarmann, Harald (2011). "Europe's Mosaic of Languages" (en inglés). Institute of European History. Consultado o 2 de novembro de 2011.
