Sahadat
Mangrupakeun bagian tina séri
| |
| Suni: Rukun Islam | |
|
Sahadat - Ngucapkeun kalimah sahadat | |
| Suni: Rukun Iman | |
|
Taohid - Percaya kana tunggalna Alloh | |
| Siah: Dua belas Poko Ageman | |
|
Taohid - Percaya kana tunggalna Alloh | |
| Siah: Dua belas Cabang Ageman | |
|
Solat - Solat | |
| Siah Ismaili: 7 Rukun | |
|
Walayah - Guardianship | |
| Siah Druze: 7 Rukun | |
|
Sahadat - Ngucapkeun kalimah sahadat | |
| Séjénna | |
|
Salafi/Khawarij: Tujuh rukun Islam. |
Sahadat atawa Syahadat jeung Syahadah (شهادة Citakan:ArTranslit) (basa Turki: Şehadet) nyaéta hiji kalimah pangakuan kayakinan Islam. Dina basa Arab, hartina "nyaksénan" atawa "méré kasaksian".[1] Sahadat mangrupa nembrakeun kapercayaan kana tunggalna Gusti (Allah dina basa Arab) sarta yén Nabi Muhammad minangka utusan pangahirna. Maca dua kalimah sahadat mangrupa salah sahiji tina Lima Rukun Islam dina Islam Sunni.
- Téks basa Arab:
- لآ اِلَـهَ اِلاَّ لله محمد رسول الله
- lā ilāhā illā-llāh; muḥammadun rasūlu-llāhi
- Tarjamah basa Sunda:
- Teu aya pangéran anging Allah; sarta Muhammad rosul Allah.
Hiji kalimah anu diucapkeun daria kalayan pinuh kajujuran, di hareupeun dua urang muslim salaku saksina. Ieu cukup pikeun salasaurang anu hayang jadi umat Islam, sahenteuna ieu anu diajarkeun di sakola tradisional atawa traditional schools.[1]
Sababaraha Muslim syiah nambahkeun Alīyun wali Allah (Ali hartina wakil Allah) di tungtung kalimah syahadat. Ini henteu wajib pikeun Syi'ah; ini mah saukur pilihan pribadi, sanajan kalolobaan Ayatollah yebutkeun leuweuh hadé nambahkeumna.
Sajarah
[édit | édit sumber]"Salah sahiji tarjamahan Syahadat pangmimitina anu salamet (masih aya) kana basa deungeun nyaéta dina Basa Yunani, asalna tina mangsa kakuasaan al-Walid I (86-96 Hijriah, 705-715 Maséhi): Οὐκ ἔστι[ν θεὸς εἰ μὴ ὁ θεὸς μόνος·] Μααμὲ[τ ἀπόστολος θεοῦ] (Ouk esti[n theos ei mē ho theos monos;] Maame[t apostolos theou]). 'Teu aya dewa iwal ti Gusti anu tunggal; Muhammad nyaéta Rasul Allah', hartosna 'Allah' ditarjamahkeun salaku 'Gusti' (God)."
Kaayaan Sahadat
[édit | édit sumber]Aya tujuh sarat utama supados syahadat saurang hamba dianggap sampurna:[2]
- Al-`Ilm: Kanyaho ngeunaan harti syahadat, naon anu ditolak sarta naon anu ditetepkeunana.
- Al-Yaqeen: Kayakinan – kanyaho anu sampurna anu ngaleungitkeun rasa mamang sarta ragu.
- Al-Ikhlaas: Kaikhlasan anu nolak syirik.
- Al-Sidq: Kajujuran anu henteu méré tempat pikeun kabohongan atawa kamunafékan.
- Al-Mahabbah: Kacinta kana syahadat sarta hartina, sarta ngarasa bagja ku ayana éta kalimah.
- Al-Inqiad: Katundukan kana sagala katangtosanana, nyaéta kawajiban-kawajiban anu kudu dilaksanakeun kalayan ikhlas mung karana Gusti pikeun milari karidhaan-Na.
- Al-Qubool: Panarimaan anu nolak kana sagala bentuk panolakan.
Bandéra
[édit | édit sumber]"Sababaraha bandéra nagara nembongkeun kalimah Syahadat:
Pamakéan Bandéra Syahadat
[édit | édit sumber]Ieu di handap mangrupikeun rupa-rupa bandéra anu ngagunakeun kalimah Syahadat salaku lambang utamana:
- Rupa-rupa Bandera nu Ngandung Kalimah Syahadat
- Lambang bunder Bandera Arab Saudi.
- Bandera hideung (al-Rayah) nu ilahar dipaké ku sababaraha golongan Islam.
- Bandera Brigade Al-Qassam nu warnana héjo kalayan tulisan Syahadat bodas.
- Varian bandera oposisi Suriah nu ditambahan kalimah panaksian.
- Bandera gerakan Mahdiyyah ti nagara Sudan.
- Ar-Liwa, bandera bodas nu jadi tanda kakuatan tauhid.
- Varian sajarah atawa usulan bandera Kuwait nu nganggo tulisan suci.
Perbédaan
[édit | édit sumber]Variasi Shahadah
[édit | édit sumber]Biasana, dianggap bener pikeun nyebutkeun para inohong nu ti heula, kayaning para nabi saperti Isa Al-Masih, salaku utusan atawa rasul. Sababaraha golongan (utamana kaum Sufi) sok nambahkeun éta deklarasi ku nyebutkeun nabi-nabi nu tos aya sateuacanna, nu ngaranna kaunggel dina Al-Qur'an.[3]
Aya mangsana kecap اشهد ان 'ašhadu 'an (kaula nyaksi yén) ditambahan di payuneun unggal kalimah Shahadah. Kitu ogé kecap و wa (jeung) sok ditambahkeun dina awal kalimah kadua.
Sawareh leutik tina golongan nu sok disebut "Muslim Al-Qur'an Hungkul" (Quran Alone), boga pamadegan yén bagian kadua Shahadah téh kurang merenah. Maranehna nganggap ngaran Muhammad teu kudu dibawa-bawa, salah sahiji alesanna nyaéta dumasar kana fakta yén kalimah Shahadah anu lengkep nganggo ngaran Muhammad téh taya tapakna (teu aya) dina naskah Al-Qur'an.[4]
Rujukan
[édit | édit sumber]- 1 2 bin Hashim, Profesor Emeritus Dato` Isahak Haron, Ibrahim (2016). Pahami Bacaan Shalatmubin Hashim, Profesor Emeritus Dato` Isahak Haron. Jakarta, Indonesia: Noura Books. hlm. 6. ISBN 9786023850037. Disungsi22 Peb 2022
- ↑ Al-Qahthani, Said bin Ali. (2010). Syarah Aqidah Washitiyah.
- ↑ Johns, Anthony H. (2006). The Qur'an: An Encyclopedia. Routledge. hlm. 590–591.
- ↑ "The True Shahada". Diaksés tanggal 2026-03-12.
![]() Artikel ieu salasahiji tina séri Islam |
| Istilah-istilah Islam |
| Rukun Islam |
| Sahadat |
| Solat – Saum |
| Zakat – Haji |
| Kota Penting |
| Mekah – Madinah |
| Yerusalem – Kufah |
| Kajadian |
| Hijrah – Kalénder Islam – Idul Fitri |
| Idul Adha – Maulid |
| Wangunan |
| Masjid – Munara |
| Mihrob – Ka'bah |
| Arsitéktur Islam |
| Rujukan Ajaran |
| Qur'an – Hadits – Sunnah |
| Fiqih – Fatwa – Syari'ah |
| Madhab |
| Hanafi, Hambali, Maliki, Syafi'i |


