Në matematikë, logaritmi është funksioni i anasjelltë i eksponencimit. Kjo do të thotë se nëse një numër a ngrihet në fuqi b për të dhënë numrin x, me anën e logaritmit me bazë a mbi numrin x ne gjejmë fuqinë b.
Për ta shtjelluar konceptin e logaritmit po japim këta shembuj:
Shembulli 1
Logaritmi i 1000 në bazën 10 është 3, sepse 10 në fuqi me 3 na jep 1000: Ashtu 10×10×10=1000;
Pra log3(1000)=10 sepse 103=1000
Shembulli 2
Logaritmi i 32 në bazën 2 është 5 sepse 2×2×2×2×2=32. Pra, log232=5 sepse 25=32
Në gjuhën e fuqive: 103=1000, pra log101000 =3, dhe 25=32, pra log232=5.
Le të jenë x dhe b numra realë pozitivë, atëherë ekziston vetëm një numër real logb(x). Vlera absolute e bazës duhet të jetë e ndryshme nga 0 dhe nga 1; zakonisht për bazë merret numri 10, numri e, ose numri 2.
Veti kryesore e logaritmeve është që ata shumëzimin e kthejnë në mbledhje. Kjo sepse:
pas logaritmit kemi
P. sh.
shëndrrimi i fuqizimit në shumëzim. Nga identiteti:
rrjedh se c është fuqi e p:
pas logaritmimit:
P.sh.
gjithashtu me ndihmën e logaritmave pjesëtimi reduktohet në zbritje dhe rrënjëzimi në pjestim. p. sh.