Guinea

Republik Guinea République de Guinée (Perancis)
Bendera Jata
Cogan kata: Perancis: Travail, Justice, Solidarité "Kerja, Keadilan, Solidariti"
Lagu kebangsaan: "Liberté" "Kebebasan"
Lokasi Guinea di Afrika Barat
Ibu negara dan bandar terbesar}	Conakry 9°31′U 13°42′B
Bahasa rasmi	Bahasa Perancis dan bahasa-bahasa kebangsaan
Bahasa kerja	Bahasa Perancis
Pemerintah	Republik kesatuan
• Presiden	Mamadi Doumbouya
• Perdana Menteri	Amadou Oury Bah
• Presiden Perhimpunan Kebangsaan	Dansa Kourouma
Badan perundangan	Parlimen
Kemerdekaan
• daripada Perancis	2 Oktober 1958
Keluasan
• Jumlah	245,857 km2 (94,926 bt2)
Populasi
• Bancian penduduk tahun 2025	17,521,167
• Kepadatan	71/km2 (183.9/sq mi)
KDNK (nominal)	2026
• Jumlah	AS$29.93 bilion
• Per kapita	AS$1,850
Gini (2018)	29.6 rendah
HDI (2023)	▲ 0.500 rendah (179)
Mata wang	Franc Guinea (GNF)
Zon waktu	UTC+0 (GMT)
Kod panggilan	+224
Kod ISO 3166	GN
DPT internet	.gn

Guinea (Jawi: ڬينيا; Perancis: Guinée), secara rasmi Republik Guinea (Perancis: République de Guinée), ialah sebuah negara berdaulat di Afrika Barat. Negara ini menghadap Lautan Atlantik di sebelah barat dan bersempadan dengan Guinea-Bissau dan Senegal di utara, Mali di utara dan timur laut, Côte d'Ivoire di tenggara, serta Liberia dan Sierra Leone di selatan. Ibu negara dan bandar terbesarnya ialah Conakry. Guinea mempunyai keluasan 245,857 km², manakala banci kebangsaan yang dijalankan pada Julai 2025 merekodkan 17,521,167 penduduk.

Secara fizikal, Guinea lazimnya dibahagikan kepada empat kawasan semula jadi, iaitu Guinea Hilir di pesisir Atlantik, Guinea Tengah yang merangkumi tanah tinggi Fouta Djallon, Guinea Hulu di kawasan pedalaman timur laut, dan Guinea Berhutan di tenggara. Fouta Djallon merupakan kawasan tadahan air yang penting bagi Afrika Barat dan menjadi hulu kepada sistem sungai utama termasuk Sungai Senegal, Sungai Gambia dan anak-anak sungai Sungai Niger. Di tenggara, Rizab Alam Semula Jadi Ketat Gunung Nimba yang dikongsi dengan Côte d'Ivoire melindungi sebahagian daripada kawasan pergunungan yang mempunyai biodiversiti tinggi; Gunung Nimba mencapai ketinggian 1,752 m.

Wilayah Guinea sebelum penjajahan Perancis terdiri daripada pelbagai kerajaan dan lingkungan politik Afrika Barat, termasuk negara Islam Fouta Djallon dan wilayah yang kemudian dikuasai oleh Samori Touré pada abad ke-19. Penaklukan Perancis pada penghujung abad tersebut membawa kepada pembentukan Guinea Perancis, yang menjadi sebahagian daripada Afrika Barat Perancis. Pada referendum Perancis 1958, Guinea merupakan satu-satunya wilayah Afrika Perancis yang menolak penyertaan dalam Komuniti Perancis dan memilih kemerdekaan segera. Negara ini merdeka pada 2 Oktober 1958 di bawah Ahmed Sékou Touré.

Sejarah politik selepas kemerdekaan dicirikan oleh tempoh pemerintahan autoritarian, rampasan kuasa dan, sejak 2010, percubaan membangunkan semula institusi pilihan raya. Alpha Condé menjadi presiden melalui pilihan raya 2010 tetapi digulingkan oleh tentera pimpinan Mamadi Doumbouya pada 5 September 2021. Perlembagaan baharu diluluskan melalui referendum pada September 2025, diikuti pilihan raya presiden pada 28 Disember 2025 yang dimenangi Doumbouya dengan 86.72% undi. Beliau mengangkat sumpah sebagai presiden bagi penggal tujuh tahun pada 17 Januari 2026. Pilihan raya perundangan pada 31 Mei 2026 pula menghasilkan Perhimpunan Kebangsaan baharu yang bersidang buat pertama kali pada 17 Julai.

Ekonomi Guinea sangat dipengaruhi oleh sumber galiannya. Negara ini ialah pengeksport bauksit terbesar di dunia; eksport bauksitnya mencapai 182.8 juta tan metrik pada 2025. Pengeluaran bijih besi daripada projek Simandou pula mula mengubah skala sektor perlombongan dan infrastruktur negara pada 2025–2026. Walaupun pertumbuhan ekonomi semakin pesat, pembangunan manusia kekal rendah: nilai Indeks Pembangunan Manusia Guinea bagi 2023 ialah 0.500, meletakkannya di tangga ke-179 dalam Laporan Pembangunan Manusia 2025.

Sejarah

Zaman prapenjajahan dan penjajahan Perancis

Wilayah negara Guinea moden tidak membentuk sebuah negara politik tunggal sebelum zaman penjajahan. Kawasan pesisir, tanah tinggi tengah, lembangan Niger dan hutan tenggara berkembang dalam lingkungan politik dan perdagangan yang berlainan serta berhubung dengan kerajaan-kerajaan yang lebih luas di Afrika Barat.

Di tanah tinggi tengah, masyarakat Fula membentuk negara Islam Fouta Djallon pada awal abad ke-18. Negara itu menjadi salah satu pusat politik dan keagamaan utama di pedalaman Afrika Barat sehingga penaklukan Perancis pada penghujung abad ke-19. Di kawasan timur dan tenggara, Samori Touré membangunkan Empayar Wassoulou pada separuh kedua abad ke-19 dan melancarkan tentangan berpanjangan terhadap peluasan kuasa Perancis. Beliau akhirnya ditawan oleh tentera Perancis pada 1898.

Penguasaan Perancis terhadap pesisir bermula lebih awal dan diperluas secara beransur-ansur ke pedalaman. Guinea Perancis dibentuk sebagai sebuah tanah jajahan tersendiri pada penghujung abad ke-19 dan kemudiannya menjadi sebahagian daripada persekutuan Afrika Barat Perancis. Pentadbiran penjajah menyusun semula sempadan, sistem pentadbiran dan hubungan ekonomi wilayah dengan mengarahkannya kepada empayar Perancis.

Selepas Perang Dunia Kedua, pembaharuan politik di empayar Perancis meningkatkan perwakilan penduduk Afrika dan memperkukuh gerakan antikolonial. Ahmed Sékou Touré, seorang pemimpin kesatuan sekerja yang kemudian mengetuai Parti Demokratik Guinea, muncul sebagai tokoh utama gerakan tersebut.

Pada 28 September 1958, penduduk wilayah-wilayah Afrika Perancis mengundi dalam referendum mengenai perlembagaan Republik Kelima Perancis dan penyertaan dalam Komuniti Perancis. Guinea menjadi satu-satunya wilayah Afrika Perancis yang mengundi menolak aturan tersebut dan memilih kemerdekaan segera. Republik Guinea diisytiharkan merdeka pada 2 Oktober 1958 dengan Sékou Touré sebagai presiden pertamanya.

Ahmed Sékou Touré pada 1958, tahun Guinea mencapai kemerdekaan.

Kemerdekaan dan pemerintahan pascakolonial

Sékou Touré memerintah dari 1958 sehingga kematiannya pada 1984. Kerajaannya membentuk negara satu parti dan melaksanakan dasar ekonomi yang banyak dipengaruhi sosialisme serta nasionalisme ekonomi. Hubungan awal dengan Perancis merosot dengan mendadak selepas kemerdekaan, manakala Guinea mengembangkan hubungan dengan negara-negara Afrika yang baru merdeka, negara blok Timur dan negara berkecuali.

Pemerintahan Touré juga dicirikan oleh penindasan politik yang berat. Penentang sebenar dan yang dianggap menentang kerajaan ditahan, dipenjarakan atau dipaksa meninggalkan negara, dan Camp Boiro di Conakry menjadi simbol penindasan negara pada zaman tersebut.

Selepas kematian Touré pada Mac 1984, tentera mengambil alih kuasa dan Lansana Conté menjadi ketua negara. Beliau melonggarkan sebahagian dasar ekonomi sebelumnya dan membuka ekonomi kepada sektor swasta, tetapi sistem politik kekal autoritarian untuk sebahagian besar tempoh pemerintahannya. Sistem pelbagai parti diperkenalkan pada awal 1990-an dan Conté memenangi pilihan raya presiden pada 1993, 1998 dan 2003, tetapi proses-proses pilihan raya tersebut dipertikaikan oleh pihak pembangkang.

Ketidakpuasan terhadap kemerosotan taraf hidup, tadbir urus dan pemerintahan Conté memuncak dalam gerakan mogok dan tunjuk perasaan besar pada 2007. Conté kekal berkuasa sehingga meninggal dunia pada 22 Disember 2008.

Peralihan 2008–2010 dan era Alpha Condé

Alpha Condé, presiden Guinea dari 2010 hingga 2021.

Beberapa jam selepas kematian Conté, sekumpulan pegawai tentera mengambil alih kuasa dan menubuhkan Majlis Kebangsaan untuk Demokrasi dan Pembangunan di bawah Kapten Moussa Dadis Camara. Ketegangan meningkat apabila kemungkinan Camara bertanding dalam pilihan raya presiden menimbulkan tentangan politik.

Pada 28 September 2009, pasukan keselamatan menyerang perhimpunan pembangkang di sebuah stadium di Conakry. Lebih 150 orang terbunuh menurut siasatan dan pendakwaan kemudian, manakala sekurang-kurangnya beberapa orang wanita menjadi mangsa rogol oleh anggota pasukan keselamatan. Pada 2024, sebuah mahkamah Guinea mensabitkan Camara dan tujuh pegawai tentera lain atas jenayah terhadap kemanusiaan berkaitan pembunuhan tersebut; Camara dijatuhi hukuman penjara 20 tahun. Beliau kemudiannya diberikan pengampunan atas alasan kesihatan pada Mac 2025.

Selepas Camara cedera dalam satu cubaan pembunuhan pada Disember 2009, pentadbiran peralihan baharu menyediakan laluan kepada pilihan raya presiden 2010. Alpha Condé memenangi pusingan kedua pilihan raya tersebut dan menjadi presiden awam pertama yang dipilih melalui pilihan raya berbilang calon sejak kemerdekaan.

Condé dipilih semula pada 2015. Pada 2020, perubahan perlembagaan membolehkannya bertanding untuk penggal ketiga, langkah yang mencetuskan tunjuk perasaan dan pertikaian politik. Beliau diisytiharkan menang sekali lagi, tetapi penentangan terhadap penggal ketiga dan keadaan politik terus berlarutan.

Rampasan kuasa 2021 dan pemulihan institusi 2025–2026

Mamadi Doumbouya pada 2022.

Pada 5 September 2021, anggota pasukan khas yang dipimpin Kolonel Mamadi Doumbouya menahan Condé, membubarkan kerajaan dan menggantung perlembagaan. Doumbouya kemudian menjadi presiden peralihan, sementara sebuah Majlis Kebangsaan Peralihan mengambil fungsi perundangan.

Conakry, ibu negara dan pusat politik Guinea.

Tempoh peralihan yang pada asalnya dimaksudkan untuk membawa negara kembali kepada pemerintahan berperlembagaan berlanjutan selama beberapa tahun. Pada 21 September 2025, referendum diadakan mengenai perlembagaan baharu. Keputusan rasmi mencatatkan 89.38% undi menyokong perlembagaan tersebut. Perlembagaan itu memperuntukkan penggal presiden selama tujuh tahun yang boleh diperbaharui sekali dan mewujudkan sebuah Senat sebagai dewan tinggi Parlimen.

Doumbouya bertanding dalam pilihan raya presiden pada 28 Disember 2025 dan memperoleh 86.72% undi. Keputusan itu disahkan dan beliau mengangkat sumpah sebagai Presiden Republik pada 17 Januari 2026 untuk penggal tujuh tahun.

Pilihan raya Perhimpunan Kebangsaan dan pihak berkuasa perbandaran diadakan pada 31 Mei 2026. Perhimpunan Kebangsaan yang baharu mempunyai 147 kerusi, dan parti Generation for Modernity and Development yang menyokong Doumbouya memenangi lebih 90 kerusi menurut keputusan yang dilaporkan oleh Kesatuan Antara Parlimen. Perhimpunan baharu memulakan penggalnya pada 17 Julai 2026 dengan Dansa Kourouma sebagai presidennya.

Geografi

Peta topografi Guinea.

Guinea terletak di pesisir Atlantik Afrika Barat dan mempunyai keluasan daratan 245,857 km². Bentuk wilayahnya memanjang dari dataran pantai di barat ke pedalaman Afrika Barat di timur dan kemudian ke kawasan pergunungan serta hutan di tenggara. Negara yang bersempadan dengannya ialah Guinea-Bissau, Senegal, Mali, Côte d'Ivoire, Liberia dan Sierra Leone.

Secara tradisional, geografi fizikal dan manusia Guinea dibahagikan kepada empat kawasan semula jadi: Guinea Hilir (Perancis: Basse-Guinée), Guinea Tengah (Perancis: Moyenne-Guinée), Guinea Hulu (Perancis: Haute-Guinée) dan Guinea Berhutan (Perancis: Guinée forestière). Pembahagian ini berbeza daripada tujuh kawasan pentadbiran negara.

Bentuk muka bumi dan hidrografi

Landskap Fouta Djallon, kawasan tadahan air penting di Afrika Barat.

Guinea Hilir terdiri terutamanya daripada dataran pesisir Atlantik dan kawasan sekitar Conakry. Ke arah pedalaman, muka bumi meningkat kepada tanah tinggi Fouta Djallon, ciri utama Guinea Tengah. Ketinggian dan lembah di Fouta Djallon menjadikannya kawasan tadahan air yang sangat penting bagi Afrika Barat.

Pertubuhan Makanan dan Pertanian Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menyifatkan Fouta Djallon sebagai salah satu sistem pergunungan air utama di rantau itu. Rangkaian sungainya memberi air kepada lembangan yang merentasi beberapa negara, termasuk Sungai Gambia, Senegal dan Niger. Oleh sebab itu, perubahan guna tanah dan kemerosotan ekosistem di Guinea mempunyai kesan merentas sempadan terhadap sumber air di Afrika Barat.

Guinea Hulu di timur laut sebahagian besarnya terdiri daripada dataran dan savana dalam lembangan Niger. Sungai Niger sendiri berpunca di dataran tinggi berhampiran sempadan Guinea-Sierra Leone sebelum mengalir ke timur laut melalui Guinea dan kemudian merentasi sebahagian besar Afrika Barat.

Guinea Berhutan di tenggara mempunyai muka bumi lebih berceranggah dan litupan hutan yang lebih luas. Gunung Nimba, di kawasan sempadan Guinea dan Côte d'Ivoire berhampiran Liberia, mencapai 1,752 m dan merupakan titik tertinggi Guinea.

Iklim dan alam sekitar

Guinea beriklim tropika, dengan pola musim hujan dan musim kering yang berbeza mengikut kawasan semula jadi. Kawasan pesisir menerima hujan yang jauh lebih banyak berbanding kawasan pedalaman timur laut, sementara suhu dipengaruhi oleh ketinggian di Fouta Djallon dan kawasan pergunungan tenggara.

Rizab Alam Semula Jadi Ketat Gunung Nimba merupakan Tapak Warisan Dunia rentas sempadan Guinea dan Côte d'Ivoire.

Ekosistem Guinea merangkumi bakau dan tanah lembap pesisir, savana, hutan galeri, kawasan tanah tinggi dan hutan tropika tenggara. Rizab Alam Semula Jadi Ketat Gunung Nimba dimasukkan dalam Tapak Warisan Dunia UNESCO kerana kepelbagaian habitat dan spesies endemiknya.

Fouta Djallon juga menghadapi tekanan alam sekitar akibat kehilangan litupan tumbuhan, kebakaran, pertanian, perubahan guna tanah dan perubahan iklim. Oleh sebab peranannya sebagai kawasan tadahan air rentas sempadan, perlindungan tanah tinggi tersebut menjadi isu alam sekitar serantau.

Politik dan pemerintahan

Perlembagaan dan institusi

Guinea ialah sebuah republik kesatuan. Sistem politik semasa berasaskan perlembagaan yang diluluskan melalui referendum pada September 2025. Presiden ialah ketua negara dan dipilih untuk penggal tujuh tahun yang boleh diperbaharui sekali.

Mamadi Doumbouya, yang mengetuai rampasan kuasa 2021 dan kemudian menjadi presiden peralihan, dipilih sebagai presiden pada 28 Disember 2025 dan mengangkat sumpah pada 17 Januari 2026. Ketua kerajaan ialah perdana menteri. Amadou Oury Bah kekal sebagai Perdana Menteri selepas pembentukan semula kerajaan pada Julai 2026.

Perlembagaan 2025 memperuntukkan Parlimen dwikamar yang terdiri daripada Perhimpunan Kebangsaan dan Senat. Perhimpunan Kebangsaan mempunyai 147 anggota yang dipilih secara langsung. Perlembagaan memperuntukkan 87 anggota Senat, dengan 58 dipilih secara tidak langsung oleh badan pemilih yang terdiri daripada wakil serantau dan perbandaran, manakala 29 lagi dilantik oleh presiden.

Dansa Kourouma dipilih sebagai Presiden Perhimpunan Kebangsaan pada 17 Julai 2026. Beliau sebelum itu mengetuai Majlis Kebangsaan Peralihan dari Januari 2022 hingga Julai 2026.

Pilihan raya dan ruang politik

Pemulihan institusi pilihan raya pada 2025–2026 berlaku selepas empat tahun pemerintahan peralihan tentera. Referendum perlembagaan September 2025 diikuti oleh pilihan raya presiden pada Disember dan pilihan raya perundangan serta perbandaran pada Mei 2026.

Walau bagaimanapun, keadaan politik sepanjang tempoh itu dipertikaikan. Sebelum referendum dan pilihan raya presiden, beberapa parti pembangkang telah digantung atau dikenakan sekatan, manakala beberapa tokoh pembangkang utama berada di luar negara atau tidak dapat bertanding. Pertubuhan hak asasi manusia dan pegawai Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu turut membangkitkan kebimbangan mengenai kebebasan media, intimidasi dan ruang bagi pembangkang politik.

Menjelang pilihan raya perundangan 2026, pihak berkuasa membubarkan puluhan parti politik atas alasan kegagalan memenuhi keperluan perundangan atau pentadbiran. Pihak pembangkang mempertikaikan beberapa aspek proses tersebut, manakala pihak berkuasa pilihan raya menegaskan kesahihan proses pilihan raya.

Pembahagian pentadbiran

Guinea dibahagikan kepada tujuh kawasan pentadbiran dan Zon Khas Conakry. Tujuh kawasan tersebut seterusnya terdiri daripada 33 prefektur. Conakry mempunyai kedudukan pentadbiran khas dan tidak tergolong dalam mana-mana prefektur.

Pembahagian pentadbiran peringkat atas Guinea

Unit	Status	Pusat pentadbiran	Bilangan prefektur
Boké	Kawasan pentadbiran	Boké	5
Faranah	Kawasan pentadbiran	Faranah	4
Kankan	Kawasan pentadbiran	Kankan	5
Kindia	Kawasan pentadbiran	Kindia	5
Labé	Kawasan pentadbiran	Labé	5
Mamou	Kawasan pentadbiran	Mamou	3
N'Zérékoré	Kawasan pentadbiran	N'Zérékoré	6
Conakry	Zon khas	Conakry	0

Prefektur Boké terdiri daripada Boké, Boffa, Fria, Gaoual dan Koundara; Faranah terdiri daripada Dabola, Dinguiraye, Faranah dan Kissidougou; Kankan terdiri daripada Kankan, Kérouané, Kouroussa, Mandiana dan Siguiri; Kindia terdiri daripada Coyah, Dubréka, Forécariah, Kindia dan Télimélé; Labé terdiri daripada Koubia, Labé, Lélouma, Mali dan Tougué; Mamou terdiri daripada Dalaba, Mamou dan Pita; manakala N'Zérékoré terdiri daripada Beyla, Guéckédou, Lola, Macenta, N'Zérékoré dan Yomou.

Ekonomi

Ekonomi Guinea menggabungkan sektor pertanian, perdagangan dan perkhidmatan dengan sektor perlombongan yang sangat besar berbanding saiz ekonomi negara. Negara ini mempunyai simpanan bauksit dan bijih besi bertaraf dunia serta sumber emas dan mineral lain.

Menurut World Economic Outlook Tabung Kewangan Antarabangsa keluaran April 2026, KDNK nominal Guinea dianggarkan berjumlah kira-kira AS$29.93 bilion pada 2026, bersamaan sekitar AS$1,850 seorang.

Bank Dunia menganggarkan ekonomi Guinea berkembang 5.7% pada 2024, didorong oleh kedua-dua sektor perlombongan dan bukan perlombongan. Pembangunan Simandou dijangka meningkatkan pertumbuhan dengan ketara, tetapi Bank Dunia turut menekankan bahawa pertumbuhan yang berpaksikan perlombongan belum menghasilkan pengurangan kemiskinan yang sepadan kerana penciptaan pekerjaan di luar sektor perlombongan masih terhad.

Perlombongan

Pengangkutan bauksit di Boffa, salah satu kawasan perlombongan utama Guinea.

Bauksit, bahan mentah utama bagi pengeluaran aluminium, merupakan komoditi terpenting Guinea. Eksport bauksit meningkat sebanyak 25% kepada 182.8 juta tan metrik pada 2025, menjadikan Guinea pengeksport bauksit terbesar di dunia. Kira-kira tiga perempat daripada eksport tersebut dihantar ke China.

Kerajaan Guinea telah berusaha meningkatkan bahagian nilai yang dihasilkan dalam negara dengan menggalakkan pemprosesan mineral dan pembinaan kemudahan penapisan alumina, bukannya bergantung semata-mata pada eksport bijih mentah.

Projek bijih besi Simandou di tenggara merupakan salah satu projek perlombongan dan infrastruktur terbesar di Afrika. Kompleks tersebut menghubungkan kawasan lombong dengan pesisir melalui landasan kereta api lebih 650 km dan sebuah pelabuhan air dalam. Pada kapasiti penuh, projek itu dirancang menghasilkan sehingga 120 juta tan bijih besi setahun. Bijih Simandou mempunyai kandungan besi yang tinggi dan telah menarik pelaburan konsortium antarabangsa yang melibatkan syarikat China, Rio Tinto dan kerajaan Guinea.

Walaupun pembangunan perlombongan meningkatkan eksport dan pelaburan, kesannya terhadap pekerjaan dan pengagihan pendapatan menjadi isu dasar yang penting. Fasa pembinaan Simandou menggaji puluhan ribu pekerja, tetapi jumlah pekerjaan tetap dalam fasa operasi dijangka jauh lebih rendah.

Pembangunan dan kepelbagaian ekonomi

Pertanian masih penting bagi mata pencarian penduduk luar bandar dan ekonomi bukan perlombongan, sementara kegiatan perdagangan dan perkhidmatan tertumpu di Conakry dan pusat-pusat wilayah. Padi merupakan makanan ruji utama, di samping tanaman seperti ubi kayu, jagung, kacang tanah, buah-buahan dan tanaman komersial.

Cabaran pembangunan utama termasuk memperluas peluang pekerjaan di luar sektor perlombongan, meningkatkan hasil kerajaan daripada sumber asli, membina infrastruktur, memperkukuh produktiviti pertanian serta memastikan hasil pertumbuhan menyumbang kepada pengurangan kemiskinan. Bank Dunia menilai bahawa peningkatan hasil dalam negeri dan pengurusan hasil sumber yang lebih berkesan merupakan unsur penting bagi menjadikan pertumbuhan lebih inklusif.

Infrastruktur dan pengangkutan

Rangkaian pengangkutan Guinea banyak tertumpu pada jalan raya, dengan hubungan antara Conakry, bandar-bandar wilayah, kawasan pertanian dan pusat perlombongan. Menurut Annuaire statistique 2022 Institut national de la statistique, keseluruhan rangkaian jalan raya negara berjumlah kira-kira 44,348 km pada 2022.

Jaringan kereta api secara sejarah dibangunkan terutamanya untuk membawa hasil perlombongan ke pelabuhan. Pada 2022, sekitar 1,185 km landasan kereta api dilaporkan beroperasi. Angka tersebut mendahului pembukaan infrastruktur Transguinéen bagi projek Simandou, yang menambah landasan baharu lebih 650 km antara kawasan perlombongan tenggara dan pesisir Atlantik.

Pelabuhan Conakry ialah pelabuhan komersial utama negara. Infrastruktur pelabuhan khusus turut dibangunkan untuk eksport bauksit dan bijih besi. Pengangkutan udara antarabangsa tertumpu di Lapangan Terbang Antarabangsa Ahmed Sékou Touré di Conakry.

Demografi

Penduduk

Guinea telah menjalankan empat banci penduduk kebangsaan sejak 1983. Banci keempat, atau Recensement général de la population et de l'habitation (RGPH-4), dijalankan dari 1 hingga 31 Julai 2025. Hasil rasmi awal yang diterbitkan pada 2026 mencatatkan 17,521,167 penduduk, berbanding 10,523,261 dalam banci 2014.

Penduduk Guinea menurut banci kebangsaan

Tahun	Penduduk	Catatan
1983	4,660,582	Banci kebangsaan pertama
1996	7,085,749	Banci kebangsaan kedua
2014	10,523,261	Banci kebangsaan ketiga
2025	17,521,167	RGPH-4

Daripada jumlah penduduk 2025, 9,068,256 atau 51.8% ialah perempuan dan 8,452,911 ialah lelaki. Berdasarkan angka banci dan keluasan rasmi negara, kepadatan penduduk adalah sekitar 71 orang bagi setiap km².

Taburan penduduk tidak sekata. Conakry merupakan kawasan metropolitan terbesar dan pusat ekonomi utama, manakala kepadatan yang tinggi juga terdapat di beberapa kawasan tanah tinggi serta koridor pertanian dan perlombongan. Sebahagian besar kawasan Guinea Hulu dan kawasan berhutan tertentu mempunyai taburan penempatan yang lebih jarang.

Bahasa dan kelompok etnolinguistik

Guinea mempunyai masyarakat yang berbilang bahasa dan etnik. Antara kelompok bahasa utama ialah Pular, Maninka/Malinké, Susu, Kissi, Kpelle dan bahasa-bahasa lain yang digunakan di seluruh kawasan semula jadi negara. Institut national de la statistique menyenaraikan Malinké, Soussou, Poular, Kissi, Kpèlè dan Lomagoé antara bahasa kebangsaan utama.

Kedudukan undang-undang bahasa berubah melalui Perlembagaan 2025. Perkara 5 menetapkan bahawa bahasa-bahasa kebangsaan dan bahasa Perancis ialah bahasa rasmi Republik Guinea, manakala bahasa Perancis ialah bahasa kerja. Perlembagaan juga mewajibkan negara menggalakkan pengajaran bahasa kebangsaan dan menyediakan terjemahan undang-undang serta tindakan rasmi ke dalam bahasa-bahasa tersebut.

Pada April 2026, kerajaan turut mengiktiraf N'Ko, Adlam dan Koresebeli sebagai sistem tulisan yang hendak digalakkan oleh negara. N'Ko mempunyai kepentingan khusus dalam tradisi penulisan bahasa-bahasa Manding, manakala Adlam digunakan bagi bahasa-bahasa Fula.

Agama

Masjid Besar Fayçal di Conakry.

Islam merupakan agama majoriti di Guinea. Menurut banci 2014, 89.1% penduduk beragama Islam, 6.8% beragama Kristian, 1.6% menganut kepercayaan tradisional atau animisme, dan 2.4% dilaporkan tidak beragama. Angka tersebut merujuk khusus kepada banci 2014 dan tidak seharusnya dianggap sebagai ukuran baharu bagi komposisi agama selepas pertumbuhan penduduk yang pesat pada dekad berikutnya.

Islam di Guinea kebanyakannya tergolong dalam tradisi Sunah Waljamaah, dengan sejarah yang panjang di Fouta Djallon dan kawasan perdagangan pedalaman. Komuniti Kristian pula lebih kecil dan terdapat terutama di bandar serta sebahagian kawasan Guinea Berhutan.

Pembangunan manusia, pendidikan dan kesihatan

Guinea masih menghadapi cabaran besar dalam pendapatan isi rumah, pendidikan, kesihatan dan akses kepada perkhidmatan asas walaupun pertumbuhan perlombongan semakin pesat. Dalam Laporan Pembangunan Manusia 2025, yang menggunakan data 2023, Program Pembangunan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu memberikan Guinea nilai HDI 0.500 dan kedudukan ke-179. Nilainya meningkat daripada 0.498 pada 2022.

Indeks Gini Bank Dunia yang terakhir tersedia bagi Guinea ialah 29.6 untuk 2018. Oleh sebab angka tersebut berasal daripada tahun yang lebih lama daripada data ekonomi dan penduduk semasa, ia digunakan sebagai pemerhatian terakhir tersedia dan bukannya sebagai ukuran ketidaksamaan pendapatan pada 2026.

Sistem pendidikan menggunakan bahasa Perancis secara meluas, sementara Perlembagaan 2025 memberikan asas undang-undang yang lebih kuat untuk pengajaran dan pengembangan bahasa kebangsaan. Pembangunan pendidikan berkait rapat dengan usaha meningkatkan kadar penyertaan sekolah, latihan guru, kemahiran pekerjaan dan hubungan antara pertumbuhan ekonomi dengan peluang bagi penduduk muda.

Dalam bidang kesihatan awam, Guinea mempunyai kepentingan antarabangsa dalam sejarah penyakit virus Ebola. Wabak Ebola Afrika Barat 2014–2016 bermula di Guinea sebelum merebak secara meluas ke Liberia dan Sierra Leone. Negara itu mengalami satu lagi wabak di wilayah N'Zérékoré pada 2021. Pertubuhan Kesihatan Sedunia mengisytiharkan wabak tersebut tamat pada 19 Jun 2021 selepas 16 kes disahkan dan tujuh kes berkemungkinan dikenal pasti.

Budaya

Sékou Bembeya Diabaté, pemain gitar kumpulan Bembeya Jazz.

Budaya Guinea mencerminkan kepelbagaian masyarakat Fula, Manding, Susu dan komuniti lain serta sejarah pertukaran budaya yang panjang di Afrika Barat. Tradisi lisan, muzik, penceritaan, puisi, tarian dan seni persembahan memainkan peranan penting dalam pemeliharaan sejarah dan identiti masyarakat.

Selepas kemerdekaan, kerajaan Sékou Touré membangunkan dasar kebudayaan yang dikenali dengan penekanan pada authenticité, yang menggalakkan pemuzik dan kumpulan seni mengolah bentuk tradisional Guinea menjadi persembahan moden. Negara membiayai orkestra kebangsaan dan wilayah serta label rakaman Syliphone.

Antara kumpulan muzik yang paling terkenal daripada zaman tersebut ialah Bembeya Jazz, yang berkembang daripada orkestra Beyla dan menjadi salah satu kumpulan penting dalam perkembangan muzik popular Guinea selepas kemerdekaan.

Kesusasteraan Guinea berkembang dalam bahasa Perancis serta bahasa-bahasa tempatan. Penulis Tierno Monénembo merupakan antara pengarang Guinea yang paling terkenal di peringkat antarabangsa; beliau memenangi Prix Renaudot pada 2008 bagi novel Le Roi de Kahel.

Tradisi tulisan tempatan turut menjadi sebahagian daripada warisan intelektual negara. Sistem tulisan N'Ko, yang digunakan bagi beberapa bahasa Manding, mempunyai pusat kegiatan penting di Guinea, sementara Adlam berkembang sebagai sistem tulisan bagi bahasa Fula. Pengiktirafan kerajaan terhadap N'Ko, Adlam dan Koresebeli pada 2026 menandakan usaha institusi untuk meningkatkan penggunaan tulisan bahasa kebangsaan.

Lihat juga

• Afrika Barat
• Senarai negara berdaulat dan wilayah tanggungan di Afrika
• Senarai Presiden Guinea
• Rampasan kuasa Guinea 2021

Pautan luar

• Laman rasmi Presiden Republik Guinea
• Laman rasmi Perdana Menteri Guinea
• Institut national de la statistique de Guinée