Crystal Palace F.C.
 | |||
| Crystal Palace Football Club | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Data założenia |
10 września 1905 | ||
| Właściciel |
Steve Parish, David S. Blitzer, Joshua Harris | ||
| Prezes |
Steve Parish | ||
| I zespół | |||
| Przydomek |
The Eagles (Orły) | ||
| Liga | |||
| Stadion | |||
| Trener | |||
| Asystent trenera | |||
| |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Crystal Palace Football Club – angielski klub piłkarski założony w Londynie w 1905 roku, występujący obecnie w Premier League. Zdobywca Pucharu Anglii w sezonie 2024/2025[1] oraz Ligi Konferencji UEFA w sezonie 2025/2026[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Crystal Palace został założony w 1905 roku w południowym Londynie. Swoje pierwsze spotkanie drużyna rozegrała 2 września 1905 roku z rezerwami Southampton w ramach Southern League Division Two. W 1924 roku Palace przenieśli się na stadion Selhurst Park, gdzie rozgrywają swoje mecze do dziś. Pierwszy mecz na tym stadionie rozegrany został 30 sierpnia, a rywalem był zespół Sheffield Wednesday.
W 1969 roku drużyna zajęła 2. miejsce w Division Two, uzyskując pierwszy raz w historii awans do najwyższej klasy rozgrywkowej w Anglii, gdzie spędziła następne 4 sezony. Inauguracyjny sezon w pierwszej lidze Palace zakończyli na ostatnim bezpiecznym 20. miejscu. W 1973 roku drużyna zajęła 21. miejsce spadając z ligi. W tym roku po raz pierwszy w herbie klubu pojawił się orzeł, który stał się w późniejszych latach jednym z najważniejszych symboli Palace. W kolejnym sezonie drużyna zaliczyła kolejny spadek do Division Three. W 1977 roku managerem został mianowany Terry Venables, który przez dwa lata wywalczył dwa kolejne awanse, wprowadzając Palace z powrotem do pierwszej ligi. W pierwszym sezonie po powrocie drużyna zajęła 13. miejsce. Natomiast w sezonie 1980/81 zespół znów spadł do Division Two.
Po 8 sezonach w Division Two Steve Coppell wprowadził Palace na najwyższy poziom rozgrywek, wygrywając w 1989 roku 3-0 baraż z drużyną Blackburn Rovers. W 1990 roku drużyna awansowała po raz pierwszy w historii do finału pucharu Anglii. Pierwsze spotkanie z Manchesterem United na Wembley zakończyło się wynikiem 3:3. W powtórzonym spotkaniu Palace przegrali 0:1. W sezonie 1990/91 drużyna zajęła 3. miejsce w pierwszej lidze, co było najlepszym osiągnięciem w historii Crystal Palace. W tym sezonie piłkarze Orłów wrócili także na Wembley, gdzie pokonali Everton, zdobywając Zenith Data Systems Cup. Po sezonie 1992/93 zespół spadł z nowo powstałej Premier League, aby po roku do niej powrócić, wygrywając tytuł First Division. Sezon 1994/95 Palace ukończyli na 19. miejscu, które oznaczało spadek z Premier League. Rok 1997 przyniósł kolejny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej po wygraniu na Wembley finału baraży z Sheffield United 1:0. Pomimo wzmocnienia drużyny takimi piłkarzami jak Attilio Lombardo i Tomas Brolin drużyna zajęła ostatnie miejsce w Premier League. Na końcu tego sezonu drużyna zaliczyła jedyny w historii start w europejskich pucharach, przegrywając dwa razy 0:2 z tureckim zespołem Samsunspor w trzeciej rundzie Pucharu Intertoto. Sezon Crystal Palace zakończyli z poważnymi problemami finansowymi i weszli na dwa lata pod zarząd administracyjny. W lipcu 2000 roku nowym właścicielem klubu został Simon Jordan, wyprowadzając Palace z zarządu administracyjnego.
W 2004 roku drużyna awansowała do finału baraży o Premier League, gdzie na stadionie Millenium w Cardiff pokonała 1:0 West Ham United. Pobyt w Premier League zakończył się znowu po roku. Od sezonu 2005/06 drużyna nieprzerwanie występuje na drugim stopniu rozgrywek. W 2006 i 2008 roku Palace zakwalifikowali się do baraży o Premier League, jednak w półfinałach przegrali odpowiednio z Watford w 2006 roku i z Bristol City w 2008. W sezonie 2009/2010 do klubu ponownie wszedł pod zarząd administracyjny. W połowie rozgrywek drużynie odjęto 10 punktów, co zmusiło Palace do heroicznej walki o utrzymanie do ostatniej kolejki, gdzie w decydującym starciu na stadionie Hillsborough z ekipą Sheffield Wednesday zremisowali 2:2 zapewniając sobie utrzymanie po bramkach Alana Lee i Darrena Ambrose’a. W lecie 2010 klubowi groziła likwidacja. Został on jednak przejęty przez konsorcjum CPFC2010, co pozwoliło Palace przetrwać. W sezonie 2011/2012 Orły po zwycięstwie 2:1 nad Manchesterem United na Old Trafford awansowały do półfinału Carling Cup, gdzie jednak musiały uznać wyższość Cardiff City po rzutach karnych. Sezon ten drużyna zakończyła na bezpiecznym 17. miejscu w tabeli.
27 maja 2013 roku drużyna awansowała do Premier League, po wygraniu 1:0 w finale play-off z Watford. Bramkę na wagę awansu zdobył w 115. minucie spotkania Kevin Phillips z rzutu karnego[3]. 3 stycznia 2015 r. trenerem Crystal Palace został Alan Pardew[4], którym był do 22 grudnia 2016 roku[5]. W trakcie jego kadencji Crystal Palace doszło do finału FA Cup w sezonie 2015/2016, w którym przegrali 1:2 z Manchesterem United[6][7].
Po 9 latach klub z Londynu ponownie dotarł do finału FA Cup. Tym razem zmierzył się z Manchesterem City, które Crystal Palace pokonało 1:0 zdobywając pierwsze trofeum w historii[8][9]. W tym samym roku klub z Londynu wygrał Tarczę Wspólnoty, pokonując mistrza Anglii w sezonie 2024/2025 – Liverpool[10].
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]- Dawna Football League First Division / Premier League
- Trzecie miejsce – 1990/91
- Dawna Football League Second Division / Championship
- Zwycięzca (2) – 1978/79, 1993/94
- Drugie miejsce – 1968/69
- Zwycięzca Play-off (4) – 1988/89, 1996/97, 2003/04, 2012/13
- Dawna Football League Third Division
- Drugie miejsce – 1963/64
- Dawna Football League Fourth Division
- Drugie miejsce – 1960/61
- Zenith Data Systems Cup
- Zdobywca (1) – 1990/1991
- FA Cup
- Zwycięzca (1) – 2024/2025
- Finalista (2) – 1989/1990, 2015/2016
- Community Shield
- Zwycięzca (1) – 2025/2026
- Liga Konferencji UEFA
- Zwycięzca (1) – 2025/2026
Rekordy klubowe
[edytuj | edytuj kod]- Najwięcej meczów: Jim Cannon, 571 (1972-1988)
- Najwięcej goli w lidze: Peter Simpson, 153 (1930-36)
- Najwyższa frekwencja w historii: 51,482 z Burnley, 11 maja 1979 (Division 2)
- Najwyższe miejsce w historii na koniec sezonu: 3 w Division 1 (obecna Premier League), sezon 1990/91
- Najwyższe zwycięstwo w lidze: 9-0 z Barrow, 10 października 1959 (Division 4)
- Najwyższa porażka w lidze: 0-9 z Liverpoolem, 12 września 1989 (Division 1)
- Najwyższy transfer do klubu: Yohan Cabaye za £12m z Paris Saint-Germain
- Najwyższy transfer z klubu: Eberechi Eze za £69.3m do Arsenal Londyn
Stadion
[edytuj | edytuj kod]- Nazwa: Selhurst Park
- Pojemność: 26,309
- Inauguracja: 1924
- Wymiary boiska: 99 × 67 m
Trenerzy
[edytuj | edytuj kod]Obecny sztab szkoleniowy
[edytuj | edytuj kod]- Menedżer – Oliver Glasner
- Asystent menedżera – Osian Roberts
- Trener bramkarzy – Dean Kiely
- Lekarz – Bill Jasper
- Fizjoterapeuta – Alex Manos
- Asystent fizjoterapeuty – John Stannard
- Trener przygotowania kondycyjnego – Scott Guyett
Obecny skład
[edytuj | edytuj kod]- Stan na 21 sierpnia 2025[11].
| Nr | Poz. | Piłkarz |
|---|---|---|
| 1 | BR |  Dean Henderson |
| 2 | OB |  Daniel Muñoz |
| 3 | OB | Tyrick Mitchell |
| 5 | OB |  Maxence Lacroix |
| 6 | OB | Marc Guéhi (kapitan) |
| 7 | PO |  Ismaïla Sarr |
| 8 | PO | Jefferson Lerma |
| 9 | NA | Eddie Nketiah |
| 11 | NA |  Matheus França |
| 14 | NA | Jean-Philippe Mateta |
| 17 | OB | Nathaniel Clyne |
| 18 | PO |  Daichi Kamada |
| 19 | PO | Will Hughes |
| 20 | PO | Adam Wharton |
| 21 | PO | Romain Esse |
| Nr | Poz. | Piłkarz |
|---|---|---|
| 22 | NA | Odsonne Édouard |
| 24 | OB |  Borna Sosa |
| 26 | OB |  Chris Richards |
| 28 | PO |  Cheick Doucouré |
| 29 | PO | Naouirou Ahamada |
| 31 | BR | Remi Matthews |
| 34 | OB |  Chadi Riad |
| 38 | OB | Caleb Kporha |
| 42 | PO | Kaden Rodney |
| 44 | BR |  Walter Benítez |
| 46 | NA |  Franco Umeh-Chibueze |
| 49 | PO | Jesurun Rak-Sakyi |
| 55 | PO |  Justin Devenny |
| 59 | PO |  Rio Cardines |
| 63 | NA | Zach Marsh |
| 64 | PO | Asher Agbinone |
Piłkarze na wypożyczeniu
[edytuj | edytuj kod]| Nr | Poz. | Piłkarz |
|---|---|---|
| 41 | BR | Joe Whitworth (w Exeter City do 30 czerwca 2026) |
| Nr | Poz. | Piłkarz |
|---|---|---|
| 52 | PO | David Ozoh (w Derby County do 30 czerwca 2026) |
Piłkarz roku
[edytuj | edytuj kod]Od 1972 roku klub prowadzi plebiscyt na najlepszego piłkarza sezonu. Pierwszym triumfatorem był John McCormick[12].
Kibice
[edytuj | edytuj kod]Najzagorzalsi fani Crystal Palace zajmują dolne sektory trybuny Holmesdale Stand. Za największych rywali kibice Palace uważają Brighton & Hove Albion. Mecze między tymi drużynami znane są jako M23/A23 derby. Nazwa pochodzi od autostrady łączącej południowy Londyn z Brighton. W dalszej kolejności do największych rywali zaliczają się Millwall i Charlton Athletic[13].
Europejskie puchary
[edytuj | edytuj kod]Legenda do wszystkich tabel:
- Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
- k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
| Sezon | Rozgrywki | Runda | Klub | Dom | Wyjazd | Ogólnie |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1998 | Puchar Intertoto | 3R |  Samsunspor |
0–2 | 0–2 | 0–4 |
| 2025/26 | Liga Konferencji | PO |  Fredrikstad |
1–0 | 0–0 | 1–0 |
| Faza ligowa |
 AZ Alkmaar |
3–1 (D) | 10. miejsce | |||
 Dynamo Kijów |
2–0 (W) | |||||
 Kuopion Palloseura |
2–2 (D) | |||||
| RC Strasbourg |
1–2 (W) | |||||
 AEK Larnaka |
0–1 (D) | |||||
| Shelbourne |
3–0 (W) | |||||
| 1/16 |  Zrinjski Mostar |
2–0 | 1–1 | 3–1 | ||
| 1/8 | AEK Larnaka |
0–0 | 2–1 | 2–1, Dogr. | ||
| 1/4 |  ACF Fiorentina |
3–0 | 1–2 | 4–2 | ||
| 1/2 | Szachtar Donieck |
2–1 | 3–1 | 5–2 | ||
| F |  Rayo Vallecano |
1–0 (N) | ||||
| 2026/27 | Liga Europy | Faza ligowa |
 |
– (D) | – | |
|
– (W) | |||||
|
– (D) | |||||
|
– (W) | |||||
|
– (D) | |||||
|
– (W) | |||||
|
– (D) | |||||
|
– (W) | |||||
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Crystal Palace z pierwszym trofeum w swojej historii! "Orły" zadebiutują w europejskich pucharach [online], 17 maja 2025 [dostęp 2025-05-17].
- ↑ Trofeum znowu dla Anglii. Wystarczył złoty cios. Oto zwycięzca Ligi Konferencji [online], sport.interia.pl, 27 maja 2026 [dostęp 2026-05-27] (pol.).
- ↑ Championship: Crystal Palace promoted after Wembley win over Watford. Sky Sports. [dostęp 2013-06-01]. (ang.).
- ↑ Palace Confirm Pardew Appointment. cpfc.co.uk. [dostęp 2015-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 stycznia 2015)]. (ang.).
- ↑ Alan Pardew - Profil trenera [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2025-09-01].
- ↑ Crystal Palace 1-2 Manchester United (aet), „BBC Sport”, 20 maja 2016 [dostęp 2025-09-01] (ang.).
- ↑ Crystal Palace - Manchester United, 21 maj 2016 - FA Cup - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2025-09-01].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Sensacja w finale Pucharu Anglii! To pierwszy taki przypadek w historii [online], sport.tvp.pl, 17 maja 2025 [dostęp 2025-09-01].
- ↑ Sensacja w finale Pucharu Anglii. Kopciuszek pokonał faworyta [online], tvp.info [dostęp 2025-09-01].
- ↑ Crystal Palace – 2025 FA Community Shield winners! - News [online], Crystal Palace F.C., 10 sierpnia 2025 [dostęp 2025-09-01] (ang.).
- ↑ Skład drużyny na oficjalnej stronie klubu (ang.). [dostęp 28 listopada 2020]
- ↑ Players of the Year. Holmesdale. [dostęp 2013-06-13]. (ang.).
- ↑ The Results of the Largest ever Survey into Club Rivalries. The Football Fans Census. [dostęp 2013-06-14]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Crystal Palace, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [dostęp 2020-11-27].
- History. Crystal Palace FC. [dostęp 2012-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 czerwca 2013)]. (ang.).
- Honours & Records. holmesdale.net The Palace Supporters’ Website. [dostęp 2012-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-11)]. (ang.).
| Liga Konferencji Europy UEFA | |
|---|---|
| Liga Konferencji UEFA |
