brint

brint (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) chem. wodór

odmiana:

(1.1) blm

przykłady:

(1.1) Grundstoffet brint har atomnummer 1. → dosł. Pierwiastek wodór ma liczbę atomową 1.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. H, hydrogen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

duń. brænde → płonąć

uwagi:

zobacz też: Indeks:Duński - Pierwiastki chemiczne

źródła:

brint (język farerski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. wodór

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza
formy nieokreślone
mianownik	brint
biernik	brint
celownik	brinti
dopełniacz	brints
formy określone
mianownik	brintið
biernik	brintið
celownik	brintinum
dopełniacz	brintsins

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) vetni, vatnevni

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) grundevni

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Farerski - Pierwiastki chemiczne

źródła: