usure

Occitan

Prononciacion

lengadocian, gascon /yˈzyɾe/, /yˈzyɾe/

provençau /yˈzyʀe/, /yˈzyʀe/

Forma de vèrb

usure

1. primièra persona del singulal del present del subjonctiu de usurar
2. tresena persona del singulal del present del subjonctiu de usurar

Espanhòl

Prononciacion

/uˈsuɾe/, /uˈsuɾe/

Forma de vèrb

usure

1. primièra persona del singulal del present del subjonctiu de usurar
2. tresena persona del singulal del present del subjonctiu de usurar
3. tresena persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurar

Francés

Etimologia

(nom 1) Del latin usura.

(nom 2) De usurer.

Prononciacion

/yzyʁ/, /yzyʁ/

Nom comun 1

usure femenin

Declinason
Singular	Plural
usure	usures
[yzyʁ]

1. usura ^(oc)

Nom comun 2

usura femenin

1. usadura ^(oc)

Forma de vèrb

usure

1. premièra persona del singulal del present de l'indicatiu de usurer
2. tresena persona del singulal del present de l'indicatiu de usurer
3. premièra persona del singulal del present del subjonctiu de usurer
4. tresena persona del singulal del present del subjonctiu de usurer
5. segonda persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurer

Italian

Prononciacion

/uˈzure/, /uˈzure/

Forma de nom comun

usure

1. plural de usura

Portugués

Prononciacion

/uzuˈɾe/, /uzuˈɾe/

Forma de vèrb

usure

1. primièra persona del singulal del present del subjonctiu de usurare
2. tresena persona del singulal del present del subjonctiu de usurare