ris

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin risus

(nom 2) Pel francés ris de l'italian riccio

(nom 3) De l'italian riso del grèc bizantin ὄρυζα (óruza).

Prononciacion

lengadocian, gascon /ris/, /ris/

provençau /ʀis/, /ʀis/

nòrd occitan /ri:/, /ri:/

França (Bearn) : escotar « ris »

Sillabas

ris (1)

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
ris	rises
[ˈris]	[ˈrizes]

ris masculin

Lo ris d'un enfant

1. Accion de rire

Variantas dialectalas

1. rise (provençau)

Sinonims

1. rire

Derivats

• risèia
• riset / riseta

Parents

• risolejar
• risolent
• risolièr
• risolièra
• risible

Traduccions

alemand: Lachen (de), Lache (de) anglés: laugh (en) basc: catalan: riure (ca), , ris (ca) (passat)

espanhòl: risa (es) francés: rire (fr), ris (fr) (passat) italian: riso (it), risata (it) portugués: riso (pt), risada (pt)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
ris	risses
[ˈris]	[ˈrises]

ris masculin

Plaçament dels rises sus de velas diferentas

1. (maritim) Benda de vela amb ulhets o cordetas permetent de reduire sa susfàcia presa al vent.

Variantas dialectalas

• riç

Traduccions

alemand: Reff (de) anglés: reef (en) basc: catalan: ris (ca)

espanhòl: rizo (es) francés: ris (fr) italian: terzarolo (it) portugués:

Nom comun 3

Declinason
Singular	Plural
ris	rises
[ˈris]	[ˈrizes]

ris masculin

Bocaus de pasta, lentilha e ris

Grans de ris

1. (Botanica) Cereala qu’òm cultiva dins las tèrras umidas e palunós dins los airals cauds.
2. (Alimentacion) Gran farinós produch per la planta.

Derivats

• risicultura
• risièra / risèra / risiera

Traduccions

alemand: Reis (de) masculin anglés: rice (en) asturian: arroz (ast) bana: son⁴⁴ (bana) basc: arroz (eu) bulgar: ориз (bg) catalan: arròs (ca), ris (ca) (passat, alguerès) chèc: rýže (cs) danés: ris (da) eslovèn: riž (sl) espanhòl: arroz (es) masculin esperanto: rizo (eo) estonian: riis (et) finlandés: riisi (fi)

francés: riz (fr) masculin islandés: hrísgrjón (is) italian: riso (it) masculin naut sorab: rajs (hsb) masculin neerlandés: rijst (nl) ongrés: rizs (hu) polonés: ryż (pl) portugués: arroz (pt) masculin romanés: orez (ro) rus: рис (ru) suedés: ris (sv) tibetan: འབྲས (bo) turc: pirinç (tr) ucraïnian: рис (uk)

Catalan

Etimologia

(nom 1) Pel francés ris de l'italian riccio

(nom 2) De l'italian riso del grèc bizantin ὄρυζα (óruza).

(nom 3) Del latin risus

Prononciacion

/ˈris/, /ˈris/

Sillabas

ris (1)

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
ris	rissos

ris masculin

1. bocla, flòca
2. (textil) velós
3. (maritim) ris ^(oc)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
ris	rissos

ris masculin

1. (catalan ancian e alguerès, planta) ris ^(oc)

Nom comun 3

Declinason
Singular	Plural
ris	rissos

ris masculin

1. (catalan ancian) ris ^(oc), rire

Francés

Etimologia

(nom 1) De l'francés riccio

(nom 2) Del latin risus.

(nom 3) Origina pas segura benlèu de rider (rufar)

Prononciacion

/ʁi/, /ʁi/

Sillabas

ris (1)

Nom comun 1

ris masculin, invariable

1. (maritim) ris ^(oc)

Nom comun 2

ris masculin, invariable

1. (passat) ris ^(oc), rire
2. (plurals, poetic) plasers.

Nom comun 3

ris masculin, invariable

1. Timus d'anhèl o de vedel (brilhas, galhas, pedolhs)

Forma de vèrb

ris

1. Primièra persona del singular de l’indicatiu present de rire.
2. Segonda persona del singular de l’indicatiu present de rire.
3. Primièra persona del singular del passat simple de rire.
4. Segonda persona del singular del passat simple de rire.
5. Segonda persona del singular de l'imperatiu de rire.

Portugués

Prononciacion

[?]

Sillabas

ris (1)

Forma de vèrb

ris

1. Segonda persona del singular de l’indicatiu present de rir.