tin

Nederlands

Periodiek systeem der elementen (nld)

H

He

*

**

↓

*

**

Uitspraak

Geluid: tin (hulp, bestand)
IPA: / tɪn / (1 lettergreep)

Woordafbreking

tin

Woordherkomst en -opbouw

[A]: van Middelnederlands tin, in de betekenis van ‘chemisch element’ aangetroffen vanaf 1240 ^[1] ^[2] ^[3]
[B]: van Middelnederlands tinne ^[4] ^[5]

Zelfstandig naamwoord

[A] het tin o

(scheikunde), (element) scheikundig element met symbool Sn en atoomnummer 50; het is een zilvergrijs overgangsmetaal

Hyponiemen

bladtin, messtin, soldeertin

Afgeleide begrippen

Verwante begrippen

babbittmetaal, fosforbrons, goudbrons, Woodsmetaal

Vertalingen

scheikundig element

Afrikaans: tin ^(af)
Albanees: kalaj ^(sq)
Arabisch: قصدير ^(ar) (qaʂdí:r) m
Armeens: անագ ^(hy) (anag)
Baskisch: eztainua ^(eu)
Bosnisch: kalaj ^(bs)
Bretons: staen ^(br) m
Bulgaars: калай ^(bg) (kalaj) m
Catalaans: peltre ^(ca)
Chinees: 錫 ^(zh) (xí)
Cornisch: sten ^(kw)
Deens: tin ^(da)
Duits: Zinn ^(de) o
Engels: tin ^(en)
Esperanto: stanalojo ^(eo)
Estisch: tina ^(et)
Faeröers: tin ^(fo)
Fins: tina ^(fi)
Frans: étain ^(fr) m
Fries: tin ^(fy)
Friulisch: peltri
Galicisch: estaño ^(gl)
Georgisch: კალა ^(ka) (kala)
Hebreeuws: בדיל ^(he) (b’dil)
Hindi: टिन ^(hi) (ʈin)
Hongaars: ón ^(hu)
Ido: stano ^(io)
Iers: piútar ^(ga)
IJslands: tin ^(is)
Indonesisch: pewter ^(id)
Interlingua: stanno ^(ia)
Italiaans: stagno ^(it) m
Japans: 錫 ^(ja) (スズ ^(ja), すず ^(ja), súzu)

Kasjmiri: cëna ^(ks)
Kazachs: къалайы ^(kk) (qalajii)
Koreaans: 주석 ^(ko) (juseok)
Kroatisch: kositar ^(hr), kalaj ^(hr)
Latijn: stannum ^(la)
Lets: alva ^(lv)
Litouws: alavas ^(lt)
Luxemburgs: zënn ^(lb)
Macedonisch: калаj ^(mk) (kalaj) m
Maleis: stanum ^(ms), timah ^(ms)
Maltees: landa ^(mt)
Manx: stainney ^(gv)
Mongools: цагаан ^(mn) (tsagaan)
Nedersaksisch: tin ^(nds), Tinn ^(nds)
Noors: tinn ^(no)
Oekraïens: олово ^(uk) (ólovo) o
Oezbeeks: калай ^(uz) (kalay)
Pools: cyna ^(pl) v
Portugees: estanho ^(pt) m
Roemeens: staniu ^(ro), vas ^(ro)
Russisch: олово ^(ru) (ólovo) o, станнум ^(ru) (stánnum) m
Schots-Gaelisch: staoin ^(gd) v
Servisch: калаj ^(sr) (kalaj ^(sr)) m
Sloveens: kositer ^(sl) m
Slowaaks: cín ^(sk) m
Spaans: estaño ^(es) m
Tadzjieks: kalagi ^(tg)
Tamil: தகரம் ^(ta) (takaram)
Tsjechisch: cín ^(cs) m onbezield
Turks: kalay ^(tr)
Vietnamees: thiếc ^(vi)
Welsh: tùn ^(cy)
Wit-Russisch: волава ^(be) (vólava) v
Zweeds: tenn ^(sv)

Zelfstandig naamwoord

[B] de tin v / m

(militair) elk van de opstaande delen van de getande bovenkant van (oude) verdedigingsmuren

Synoniemen

tinne (uitspraakvariant)
kanteel

Gangbaarheid

Het woord tin staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "tin" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.^[6]

Meer informatie

Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

Deens

Zelfstandig naamwoord

tin

(scheikunde), (element) tin

Verwijzingen

tin in:
Det Danske Sprog- og Litteraturselskab
Den Dankse Ordbog op website:ordnet.dk

Engels

Periodiek systeem der elementen (eng)

*

**

↓

*

**

Uitspraak

Geluid: tin (VS) (hulp, bestand)
IPA: /tɪn/

Zelfstandig naamwoord

tin

(scheikunde), (element) tin
(VK) blik

enkelvoud	meervoud
tin	tins

Synoniemen

[2] can

Gronings

Zelfstandig naamwoord

tin

(element)(scheikunde) tin; scheikundig element met atoomnummer 50; het is een zilvergrijs overgangsmetaal

Afkorting

Sn

Nedersaksisch

Zelfstandig naamwoord

tin

(element)(scheikunde) tin; scheikundig element met atoomnummer 50; het is een zilvergrijs overgangsmetaal

Schrijfwijzen

Tinn

Afkorting

Sn

Meer informatie

Zie Wikipedia voor meer informatie.

Papiaments

Werkwoord

tin

hebben

Rohingya

Hoofdtelwoord

tin

drie

Surinaams

Telwoord (srn)
0
1	11	10	100	10³
2	12	20	200	10⁶
3	13	30	300	10⁹
4	14	40	400	10¹²
5	15	50	500	10¹⁵
6	16	60	600	10¹⁸
7	17	70	700	10²¹
8	18	80	800	10²⁴
9	19	90	900	10²⁷

Woordherkomst en -opbouw

Van het Nederlandse tien.

Hoofdtelwoord

tin

tien

Vietnamees

Werkwoord

tin

[1] Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).

[qtin-2] tin op website: Etymologiebank.nl

[p{{{1}}}-3] "tin" in:
Sijs, Nicoline van der
, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3

[4] Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).

[qtinne-5] tinne op website: Etymologiebank.nl

[6] Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]