Alpha

Abecedarium Graecum Α α Alpha Β β Beta Γ γ Gamma Δ δ Delta Ε ε Epsilon Ζ ζ Zeta Η η Eta Θ θ Theta Ι ι Iota Κ κ Cappa Λ λ Labda Μ μ My Ν ν Ny Ξ ξ Xi Ο ο Omicron Π π Pi Ρ ρ Rho Σ σ ς Sigma Τ τ Tau Υ υ Ypsilon Φ φ Phi Χ χ Chi Ψ ψ Psi Ω ω Omega

systema numerale αʹ 1 ιʹ 10 ρʹ 100 βʹ 2 κʹ 20 σʹ 200 γʹ 3 λʹ 30 τʹ 300 δʹ 4 μʹ 40 υʹ 400 εʹ 5 νʹ 50 φʹ 500 ϝʹ ϛʹ στʹ 6 ξʹ 60 χʹ 600 ζʹ 7 οʹ 70 ψʹ 700 ηʹ 8 πʹ 80 ωʹ 800 θʹ 9 ϙʹ ϟʹ 90 ϡʹ 900

Alpha (Graece ἄλφα, maiusculum Α, minusculum α) est prima alphabeti Graeci littera, A Latino sono et forma similis. Quae in systemate numerali Graeco unum vel primum denotat. Tracta est a littera Phoenicia 𐤀, aleph, cuius nomen 'bovem' significat.

Pinacotheca

• 
  Forma antiqua inscriptionum Atticarum
• 
  Minusculae mediaevales
• 
  Formae cursivae
• 
  Formae unciales
• 
  Formae hodiernae

Usus

In lingua Graeca

Littera Graeca Α aut α, appellata ἄλφα (alpha) in lingua Graeca antiqua, vocali [a] enuntiatur, id est, littera Graeca alpha vocalem significat, quae qualitatem vocalis anterioris apertae non rotundatae continet. Alpha phonemata duo exprimit: aut vocalem longam in quantitate ([aː]), aut brevem ([a]). Hodie, si ambiguitas sit, aliquando alpha longa et brevis cum signis diacriticis scribuntur, id est, cum longo (signo macroni) et brevi: Ᾱᾱ, Ᾰᾰ. Hoc modo, vocalis alpha Graeca est multis linguarum Indoeuropaearum similis, ut quemadmodum, in lingua Latina.

• ὥρα = ὥρᾱ (hōrā) Enuntiatio Graeca: [hɔ́ːraː] "tempus; aetas; annus; hora"
• γλῶσσα = γλῶσσᾰ (glôssa) Enuntiatio Graeca: [ɡlɔ̂ːssa] "lingua" (systema naturale loquendi et communicationis inter homines); ex origine: lingua (anatomia)"

In lingua Graeca hodierna, quantitas vocalis amissa est, et omnia exempla litterae alphae solum vocalem anteriorem apertam et non rotundatam demonstrat.

In polytonica linguae Graecae orthographia, alpha, sicut omnes litterae vocales, cum pluribus signis diacriticis saepe scribitur: quolibet ex tribus symbolis accentuum, acutum, grave, circumflexumque (ά, ὰ, ᾶ), et alterutrum duorum signorum aspirationis (ἁ, ἀ), necnon combinationes horum. Etiam cum iota subscripta (ᾳ) coniungi potest.

Res grammatica linguae Graecae antiquae

In sermonibus regionalibus (dialectis) Graeciae antiquae apud Atticam et Ioniam aliquando inter saeculum 5 a.C.n. et saeculum 3 a.C.n., alpha longa [aː] ad similitudinem [ ɛː ] ( eta ) accessa erat. In sermone Ionico, mutatio in omnibus locis articulationis linguisticae fierat. In sermo Attica, mutatio non fiebat post litteras Graecas epsilon, iota, et rho (ε, ι, ρ e, i, r). In sermone Dorico et sermone Aeolico, alpha longa in omnibus locis articulationis servatur.

• Dorico, Aeolico, χώρᾱ (chṓrā) – χώρη Ionica (chṓrē) "patria"
• Dorico, Aeolico φᾱ́μᾱ (phā́mā) – Attico, Ionico φήμη (phḗmē) "relatio"

Alpha privativa est praefixum Graecum antiquum ἀ- aut ἀν- a-, an-, quod est additum verbis ad neganda ea. Cuius nominis originem de lingua Protoindoeuropaea *n̥- (nasalis consonans syllabica), quaecognata est cum un- in lingua Anglica.

Alpha copulativa est praefixum Graecum ἁ- aut ἀ- (ha-, a-). Cuius nominis originem de lingua ProtoindoeuropaeaProto-Indo-Europaea *sm̥.

Ars mathematicae et scientiae naturalis

Littera alpha res varias et notiones scientiae in physica et chemia significat, inter qua radiatio alpha, acceleratio angularis, particulae alpha, carbonium alpha et vis interactionis electromagneticae (ut constans structurae tenuis ). Alpha etiam significat coefficientem expansionis thermalis compositi in chemia physica . In ethologia, adhibetur ad nominandum individalem dominatorem in grege animalium. In aerodynamica, littera adhibetur ut symbolum pro angulo impetus aeroplani et verbum "alpha" ut synonymum huius proprietatis adhibetur.

In studio astronomiae, α saepe adhibetur ad stellam clarissimam in constellatione designandam.

In mathematica, littera alpha adhibetur ad denotandam aream sub curva normali; in statistica, ad significationis gradum significandum cum hypotheses nullae et alternativae probantur. Etiam vulgo adhibetur in solutionibus algebraicis quantitates ut angulos repraesentantibus. In logica mathematica, α aliquando ut locus reservatus pro numeris ordinalibus et pro numeris Stoneham adhibetur.

Alpha saepissime in scientia apparet littera alpha minuscula (α). Littera alpha maiuscula (A) non generaliter velut symbolum adhibetur, quia solet reddi eodem modo ad littera Latina A maiuscula.

Operator proportionalitatis "∝" (in Unicode : U+221D) interdum pro alpha perperam accipitur.

Abecedarium Phoneticum Internationale

Littera ɑ, Abecedarii Phonetici Internationalis, quae alphae minusculae similis videtur, vocalem posteriorem apertam et non rotundatam significat.

Nexus interni

• Azteca alpha
• Euscorpio alpha
• Prays alpha

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad alpha spectant.