close
Aller au contenu

sanctus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
(Siècle à préciser) Premier mot de l'hymne latin sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus sabaoth (« saint, saint, saint est le Seigneur, Dieu de l'univers »).
Invariable
sanctus
\sɑ̃k.tys\

sanctus \sɑ̃k.tys\ masculin

  1. (Religion) Hymne d'adoration dans le catholicisme.
  2. (Religion) Partie de la messe entre la préface et le canon où l'on chantait en latin «sanctus» répété trois fois, actuellement ce chant se fait en français.

Modifier la liste d’anagrammes

(Verbe) Du proto-italique *sanktos.
(Nom commun) Substantivation du participe du verbe sancio.

Forme de verbe

[modifier le wikicode]
Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif sanctus sanctă sanctum sanctī sanctae sanctă
Vocatif sancte sanctă sanctum sanctī sanctae sanctă
Accusatif sanctum sanctăm sanctum sanctōs sanctās sanctă
Génitif sanctī sanctae sanctī sanctōrŭm sanctārŭm sanctōrŭm
Datif sanctō sanctae sanctō sanctīs sanctīs sanctīs
Ablatif sanctō sanctā sanctō sanctīs sanctīs sanctīs

sanctus \ˈsank.tus\ ; première classe (comparatif : sanctior, superlatif : sanctissimus)

  1. Participe passé de sancio.
    1. Sacré, saint.
    2. Pieux.
    3. Divin.

Dérivés dans d’autres langues

[modifier le wikicode]
Cas Singulier Pluriel
Nominatif sanctus sanctī
Vocatif sancte sanctī
Accusatif sanctum sanctōs
Génitif sanctī sanctōrum
Datif sanctō sanctīs
Ablatif sanctō sanctīs

sanctus \ˈsank.tus\ masculin ; 2e déclinaison

  1. Un saint.

Références

[modifier le wikicode]