interpretator
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Déverbal de interpretor (« interpréter »), dérivé de interpretatum, avec le suffixe -tor.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | interpretator | interpretatorēs |
| Vocatif | interpretator | interpretatorēs |
| Accusatif | interpretatorem | interpretatorēs |
| Génitif | interpretatoris | interpretatorum |
| Datif | interpretatorī | interpretatoribus |
| Ablatif | interpretatorĕ | interpretatoribus |
interpretator \Prononciation ?\ masculin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour une femme, on dit : interpretatrix)
- Interprète.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
[modifier le wikicode]- « interpretator », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
