ignarus
| ignarus | |
| clásico (AFI) | /igˈnaː.rus/ |
| eclesiástico (AFI) | /iɲˈɲa.rus/ |
| silabación | ig-nā-rus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aː.rus, a.rus |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]- 1
- Que no tiene conocimiento: ignorante, desconocedor, inconsciente de.[1]
- 2
- Que no tiene experiencia: inexperto.[1]
- Sinónimo: inexpertus
- Antónimos: gnārus, expertus
- 3
- Que ignora una técnica, habilidad, etc., que no tiene práctica.[1]
- 4
- Desconocido, ignoto.[1]
- Sinónimos: incōgnitus, ignōtus
- Antónimos: gnārus, nōtus, nōbilis
Declinación
[editar]Declinación de ignārus, ignāra, ignārum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ignārus | f. ignāra | n. ignārum |
| Genitivo | m. ignārī | f. ignārae | n. ignārī |
| Dativo | m. ignārō | f. ignārae | n. ignārō |
| Acusativo | m. ignārum | f. ignāram | n. ignārum |
| Ablativo | m. ignārō | f. ignārā | n. ignārō |
| Vocativo | m. ignāre | f. ignāra | n. ignārum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ignārī | f. ignārae | n. ignāra |
| Genitivo | m. ignārōrum | f. ignārārum | n. ignārōrum |
| Dativo | m. ignārīs | f. ignārīs | n. ignārīs |
| Acusativo | m. ignārōs | f. ignārās | n. ignāra |
| Ablativo | m. ignārīs | f. ignārīs | n. ignārīs |
| Vocativo | m. ignārī | f. ignārae | n. ignāra |
