eĥo

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	eĥo	eĥoj
Akuzativo	eĥon	eĥojn

Vorterseparo

eĥ + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. sono, klare reflektita de malproksima supraĵo

   eĥo de montoj

Tradukoj

   

angla: echo → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.