निळ तलमाची काठ नक्षी, नयनाला लागला लळा! कौतुक नाही ही भावना माझी, भावतो तुझा रंग सावळा! पदर रुंद कमेरचा तुझ्या नभाला भिडतो केवढा! मनात माझ्या स्फुरली कस्तुरी, होऊ दे तिचा केवडा! प्रेम करतो तुझ्यावर हा निधड्या छातीचा मावळा! कौतुक नाही ही भावना माझी, भावतो तुझा रंग सावळा! कळी कोवळी ओठांची, दे रंग लाललाल त्यातला! श्वास गंधाळतो अत्तर, चुकवते ठोका हृदयाच्या आतला! किती अशी स्वच्छंदी सखी! फुलवते प्रणयाचा मळा! कौतुक नाही ही भावना माझी, भावतो तुझा रंग सावळा! उभारलेले तनाचे पोत तुझे, देतात माझ्या मनाला साद! पायातले पैंजण तुझे, घालतात माझ्या अंगणी नाद! भरजरी पैठणी शोभते तुला, रंग तिचा गडद पिवळा! कौतुक नाही ही भावना माझी, भावतो तुझा रंग सावळा! मदनाची वारुणी तुझी, झिंग घालते माझ्या जीवना! असावी तू अबदकाळी, हीच माझ्या मनाची भावना! मिठीत घेता तुला, वाहतो स्नेहाचा ओढा खळाखळा! कौतुक नाही ही भावना माझी, भावतो तुझा रंग सावळा! ~ प्रतिक
"तू अति विचार करतोय असं नाही का वाटत तुला?", ती रागावून म्हणाली. "अति विचार, वाह्ह छान म्हणजे आता मी क्षणात बसायचं काहीच बोलायचं नाही, कारण बोललो म्हणजे मी अति विचार करतोय असं म्हणणार तू", तो ही आवाज चढवत म्हणाला. "मागच्या दोन आठवड्यापासून हेच चालू आहे नुसतं तुझं," तिचा स्वर वरती सरकला. "अग मग तुला हे कळायला हवं ना! जर माणूस १५ दिवसापासून एखादी गोष्ट सांगतो आहे म्हणजे तो काही ना काही विचार करत असणार, त्याची बाजू ऐकून तर घे, पण नाही प्रेमात बोलणारच नाही ना आपण, राग तर लगेच येतो सेकंदामध्ये", त्याला हे उत्तर देणं भाग होत. "हेच हेच, हे टोमणे सततचे, तुला जे हवय ते माझ्याकडून होणार नाही हे आदी सांगितलं आहे मी तुला मग का हट्ट करतोस", तीसुद्धा तिच्या मतांवर ठाम होतीच. मागच्या १५ दिवसांपासून त्यांच्यामध्ये हा वाद सुरु होता, तिच्या कामामुळे तिला पुरेसा वेळ देता येत नव्हता आणि याउलट त्याचा कामाव्यतिरिक्तचा वेळ त्याला तिच्यासोबत रमवायचा होता पण काही केल्या ते गणित काही बसत नव्हतं म्हणून हे भांडण. "हे बघ मला ठाऊक आहे तुला काम आहे आणि आप...
