OPEC
Państwa członkowskie | |
| Siedziba | |
|---|---|
| Członkowie |
12 |
| Sekretarz generalny |
Haitham Al-Ghais |
| Utworzenie |
1960 |
| Strona internetowa | |
Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową[1] (ang. Organization of the Petroleum Exporting Countries, OPEC) – organizacja międzynarodowa krajów producentów ropy naftowej z siedzibą w Wiedniu. Jej celem jest ujednolicenie polityki dotyczącej wydobycia oraz wpływanie na poziom cen ropy naftowej. Członkami OPEC jest 12 państw[2].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Organizacja została utworzona w 1960 w Bagdadzie[1]. Jest kartelem[3.1].
Największy wzrost znaczenia OPEC przypada na okres kryzysu naftowego w latach 1973–1974, kiedy to organizacja doprowadziła do znaczącego wzrostu cen ropy naftowej. Od początku lat 80. XX wieku znaczenie OPEC zaczęło maleć m.in. z powodu zmniejszenia wykorzystywania ropy naftowej w przetwórstwie przemysłowym, wzrostu jej wydobycia w państwach niebędących członkami kartelu oraz trudności z dyscypliną co do przestrzegania uzgodnionych wielkości wydobycia przez państwa członkowskie OPEC[3.2].
Flaga
[edytuj | edytuj kod]
Symbolem organizacji jest błękitny płat w którego centrum znajduje się emblemat ze stylizowanych inicjałów organizacji (OPEC). Przyjęta została w 1970 roku.
Organizacja
[edytuj | edytuj kod]- Siedziba: Wiedeń
- Organ naczelny: Konferencja OPEC
- Organ wykonawczy: Rada Gubernatorów i Komisja Ekonomiczna oraz Sekretariat
- Przewodniczący: Ahmed Mohamed Elghaber (Libia)
OPEC podejmuje decyzje przez Konferencję OPEC, na szczeblu ministrów odpowiedzialnych za energetykę[1]. Odbywają się one zwykle co pół roku[1].
Sekretarzem generalnym OPEC (szefem stałego Sekretariatu) od sierpnia 2022 roku jest pochodzący z Kuwejtu Haitham Al-Ghais.
Członkowie[2]
[edytuj | edytuj kod]
Algieria (od 1969)
Arabia Saudyjska (od 1960)
Gabon (1975–1994 i ponownie od 2016)
Gwinea Równikowa (od 2017)
Irak (od 1960)
Iran (od 1960)
Kongo (od 2018)
Kuwejt (od 1960)
Libia (od 1962)
Nigeria (od 1971)
Wenezuela (od 1960).
Byli członkowie[2]:
Ekwador (1973–1992, 2007–2019)
Indonezja (1962–2009, 2016)
Katar (1961–2018)
Angola (2007−2023)
Zjednoczone Emiraty Arabskie (1967–2026)[4].
Produkcja i deklarowane rezerwy ropy naftowej państw OPEC
[edytuj | edytuj kod]W 2020 państwa członkowskie OPEC posiadały ok. 40-procentowy udział w rynku sprzedaży ropy naftowej oraz ok. 70 procent światowych rezerw tego surowca[5].

| Lp. | Kraj | Wydobycie (bbl/dzień) |
Rezerwy (mld bbl) |
Rezerwy (lata) |
|---|---|---|---|---|
| 1. | 11 525 000 | 265,9 | 63 | |
| 2. | 3 646 000 | 97,8 | 73 | |
| 3. | 3 558 000 | 157,0 | 120 | |
| 4. | 3 126 000 | 101,5 | 89 | |
| 5. | 3 141 000 | 157,0 | 136 | |
| 6. | 2 623 000 | 298,3 | 311 | |
| 7. | 2 322 000 | 37,1 | 43 | |
| 8. | 1 995 000 | 25,1 | 34 | |
| 9. | 1 801 000 | 12,7 | 19 | |
| 10. | 1 575 000 | 12,2 | 21 | |
| 11. | 988 000 | 48,5 | 134 | |
| 12. | 527 000 | 8,2 | 42 | |
| Razem | 36 829 000 | 1214,2 |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Wielka Encyklopedia PWN. Tom 19. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 562. ISBN 83-01-14113-1.
- ↑ a b c Member Countries. OPEC. [dostęp 2020-05-13].
- ↑ Matthew Bishop: Essential economics: an A−Z guide. New York: Bloomberg Press, 2009. ISBN 978-1-57660-351-2.
- ↑ UAE leaves OPEC in blow to global oil producers' group. Reuters. [dostęp 2026-05-02].
- ↑ After the fall. „The Economist”, s. 54, 13 czerwca 2020.
- ↑ a b BP Statistical World Energy Review 2014 [online], BP, 2014 [zarchiwizowane z adresu 2015-10-10].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- ISNI: 0000000123646718, 000000012365059X
- VIAF: 125519550
- LCCN: n79071197
- GND: 75351-8
- NDL: 00639099
- BnF: 12024345m
- SUDOC: 111165520
- NLA: 35401025
- NKC: uk2011659074
- BNE: XX87122
- BIBSYS: 90115574
- CiNii: DA01973270
- PLWABN: 9810537123305606
- NUKAT: n95302979
- J9U: 987007266125405171
- PTBNP: 85930
- NSK: 000054695
- BLBNB: 000312669
- LIH: LNB:BcUW;=Bn
