Rafael Palma

Rafael Palma
	Rafael Palma (ca. 1915)
Geboren	Manilla, 24 oktober 1874
Overleden	24 mei 1939
Politieke partij	Nacionalista Party
Politieke functies
←1916-1922→	Senator
←1917-1920→	Minister van Binnenlandse Zaken
←1908-1916→	Lid van Philippine Commission
←1907-1908→	Afgevaardigde van Cagayan
Overige functies
←1925-1933→	President van de UP
Portaal	Filipijnen

Rafael Palma (Manilla, 24 oktober 1874 - aldaar, 24 mei 1939) was een Filipijns politicus, schrijver, journalist, advocaat en onderwijsbestuurder. Hij was onder meer minister van Binnenlandse Zaken van 1917 tot 1920, senator van de Filipijnen van 1916 tot 1922, en president van de University of the Philippines van 1925 tot 1933. Palma speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van het Filipijnse nationalisme tijdens de Amerikaanse koloniale periode en was daarnaast actief als journalist en auteur. Hij is vooral bekend om zijn biografie van de Filipijnse nationale held José Rizal, The Pride of the Malay Race, en om zijn inzet voor onafhankelijkheid, onderwijs en hervormingen in de Filipijnen

Biografie

Palma was een van de kinderen van Hermogenes Palma, een boekhouder op het Intendencia Office, en Hilaria Velasquez. Zijn jongste broer was José Palma, die zou uitgroeien tot een van de meest vooraanstaande Spaanstalige Filipijnse dichters. Na het voltooien van zijn middelbareschoolopleiding aan de Ateneo Municipal de Manila, waar hij zich al onderscheidde als schrijver en spreker, studeerde hij rechten aan de University of Santo Tomas. Nadat zijn studie enige tijd werd onderbroken door de Spaans-Amerikaanse Oorlog rondde hij zijn opleiding af in 1901. In hetzelfde jaar slaagde hij bovendien voor het toelatingsexamen van de Filipijnse balie. Hij schreef verhalen en opiniestukken voor La Independencia, de krant van generaal Antonio Luna. Bij de verkiezingen van 1916 werd Palma voor de eerste maal gekozen tot senator. In 1917 werd hij door gouverneur-generaal Francis Burton Harrison benoemd tot minister van binnenlandse zaken. Hierdoor bekleedde hij enkele jaren, tot het eind van zijn senaatstermijn in juni 1922, belangrijke functies in zowel de uitvoerende als wetgevende tak van de overheid. In juli 1923 werd Palma benoemd tot president van de University of the Philippines. Aan het eind van zijn termijn als president in 1933 wordt hij opgevolgd door Jorge Bocobo. In 1935 was Palma een van de leden van de Constitutionele Conventie, die zich bogen over een nieuwe Filipijnse Grondwet. Toen in 1936 de National Council of Education werd opgericht werd Palma door president Manuel Quezon benoemd tot eerste voorzitter van deze adviesraad voor onderwijsbeleid en hervormingen.

Palma overleed in 1939 op 64-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.

Bronnen

Carlos Quirino, Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla (1995)
Biografie Rafael Palma, Website Filipijnse Senaat