close
Przejdź do zawartości

Wikipedysta:Wikijan49/brudnopis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wiktor Janowski
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia

23 września 1912
Kalisz

Data i miejsce śmierci

10 marca 1984
Łódź

Przebieg służby
Lata służby

1932 - 1946

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

artyleria

Jednostki

2 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej na Helu, 47 Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca 22 baterii przeciwlotniczej stałej, dowódca baterii

Główne wojny i bitwy

II Wojna Światowa. obrona Helu w 1939

Późniejsza praca

Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Hurtu Spożywczego w Łodzi, Instytut Włókiennictwa w Łodzi

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”

Wiktor Janowski syn Antoniego (ur. 23 września 1912 w Kaliszu, zm. 10 marca 1984 w Łodzi) – kapitan.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 dowódca 22 baterii przeciwlotniczej 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej na Helu.

Awansowany na stopnie oficerskie: podporucznika artylerii-1936, porucznika artylerii-1939, kapitana-1973.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie

[edytuj | edytuj kod]

Po zdaniu w maju 1932r. egzaminu dojrzałości wydziału matematyczno-przyrodniczego w Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu został przyjęt do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, ktorą ukończył w czerwcu 1933r. W październiku 1934r. wstąpił do Szkoly Podchorażych Artylerii w Toruniu, kończąc ją 14.10.1936r. W okresie 1946-1948 studiował na wydziale matematyczno-przyrodniczym Uniwersytetu Łódzkiego.

Służba wojskowa przed wojną

[edytuj | edytuj kod]

W 1932 powołany do służby wojskowej do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1934 wstąpił do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, a po jej ukończeniu i nominacji na stopień podporucznika artylerii otrzymał w 1936 przydział do 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej Rejonu Umocnionego Hel na stanowisko oficera baterii (dowódca Dywizjonu – major Stanisław Krzywobłocki). W 1938r. awansowany na stanowisko adiutanta dowódcy dywizjonu[1], w 1939r. na stanowisko dowódcy 22 baterii stałej[2][3][4][5][6][7][8].

Kampania wrześniowa i pobyt w niewoli

[edytuj | edytuj kod]

W czasie kampanii wrześniowej dowodził 22 baterią przeciwlotniczą stałą 2 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej na Helu (dowódca Dywizjonu kpt. Mar. Marian Wojcieszek). Bateria usytuowana była na wzniesieniu od strony Zatoki Puckiej, ok. 3 km na północ od portu wojennego Hel. Bateria 22 uzbrojona była m.in. w dwie armaty przeciwlotnicze firmy Schneider kal. 75 mm/L50 wz.22/24, na podstawach morskich zamontowanych na dwóch oddzielnych stanowiskach betonowych ze schronami.

BERJAYA
por. Wiktor Janowski na stanowisku dowodzenia 22 baterii przeciwlotniczej

Po kapitulacji Helu, 2 października 1939 wraz z całą załogą dostał się do niewoli niemieckiej. Najpierw przebywał w obozie jenieckim Oflag XVIIIC (jeniec nr 273/XVIIIC) w miejscowości Spittal an der Drau w Austrii, a od 1941r. w obozie Oflag IIC Woldenberg, aż do jego wyzwolenia w lutym 1945.

Służba wojskowa i praca po wojnie

[edytuj | edytuj kod]

Po uwolnieniu z obozu jenieckiego powrócił do kraju. W maju 1945 powołany do Wojska Polskiego z przydziałem do 47 pułku piechoty na stanowisko dowódcy baterii. W maju 1946 zdemobilizowany. W latach 1946-1948 studiował na Uniwersytecie Łódzkim. W latach 1948-1966 pracował w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Hurtu Spożywczego w Łodzi, w latch 1966-1977 w Instytucie Włókiennictwa w Łodzi.

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski-1984[9]
  • Srebrny Krzyż Zasługi-1945
  • Medal Zwycięstwa i Wolności-1945
  • Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk-1946
  • Medal za udział w wojnie obronnej 1939 -1982

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. https://hela.com.pl/relacje/wilczynski.htm
  2. Andrzej Rzepniewski: Obrona wybrzeża w 1939r. - Wydawnictwo MON, Warszawa 1970 - Indeks Osobowy - s. 668 i załącznik 9 - Ordre de bataille polskich sił lądowaych i morskich na wybrzeżu (Siły RU Hel według stanu na 10.IX.1939 r.)
  3. Rafał Witkowski: Ostatnia reduta - Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973 - s. 16
  4. Stowarzyszenie „Przyjaciele Helu” - Helski Kompleks Muzealny, Zeszyt helski 30 - 2020 - s. 22, s. 33 - foto - „Wojsko przed dworcem kolejowym w Helu - 1939 r. ” - Wiktor Janowski pierwszy od lewej
  5. Mariusz Golik: Bitwy polskie HEL 1939 , Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992 - s.14
  6. Jerzy Pertek: Wkielkie dni małej floty, Znak Horyzont, Kraków 2023 - s. 78
  7. https://mow.helmuzeum.pl/obroncy-helu/lista-obroncow/
  8. Biuletyn DWS.org.pl nr 5 - lato 2009, s.19
  9. Głos Robotniczy Łódź 10.05.1984 - Odznaczenia dla kombatantów