Wikipedysta:Wikijan49/brudnopis
Wiktor Janowski syn Antoniego (ur. 23 września 1912 w Kaliszu, zm. 10 marca 1984 w Łodzi) – kapitan.
Podczas kampanii wrześniowej w 1939 dowódca 22 baterii przeciwlotniczej 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej na Helu.
Awansowany na stopnie oficerskie: podporucznika artylerii-1936, porucznika artylerii-1939, kapitana-1973.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Po zdaniu w maju 1932r. egzaminu dojrzałości wydziału matematyczno-przyrodniczego w Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu został przyjęt do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, ktorą ukończył w czerwcu 1933r. W październiku 1934r. wstąpił do Szkoly Podchorażych Artylerii w Toruniu, kończąc ją 14.10.1936r. W okresie 1946-1948 studiował na wydziale matematyczno-przyrodniczym Uniwersytetu Łódzkiego.
Służba wojskowa przed wojną
[edytuj | edytuj kod]W 1932 powołany do służby wojskowej do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1934 wstąpił do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, a po jej ukończeniu i nominacji na stopień podporucznika artylerii otrzymał w 1936 przydział do 2 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej Rejonu Umocnionego Hel na stanowisko oficera baterii (dowódca Dywizjonu – major Stanisław Krzywobłocki). W 1938r. awansowany na stanowisko adiutanta dowódcy dywizjonu[1], w 1939r. na stanowisko dowódcy 22 baterii stałej[2][3][4][5][6][7][8].
Kampania wrześniowa i pobyt w niewoli
[edytuj | edytuj kod]W czasie kampanii wrześniowej dowodził 22 baterią przeciwlotniczą stałą 2 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej na Helu (dowódca Dywizjonu kpt. Mar. Marian Wojcieszek). Bateria usytuowana była na wzniesieniu od strony Zatoki Puckiej, ok. 3 km na północ od portu wojennego Hel. Bateria 22 uzbrojona była m.in. w dwie armaty przeciwlotnicze firmy Schneider kal. 75 mm/L50 wz.22/24, na podstawach morskich zamontowanych na dwóch oddzielnych stanowiskach betonowych ze schronami.

Po kapitulacji Helu, 2 października 1939 wraz z całą załogą dostał się do niewoli niemieckiej. Najpierw przebywał w obozie jenieckim Oflag XVIIIC (jeniec nr 273/XVIIIC) w miejscowości Spittal an der Drau w Austrii, a od 1941r. w obozie Oflag IIC Woldenberg, aż do jego wyzwolenia w lutym 1945.
Służba wojskowa i praca po wojnie
[edytuj | edytuj kod]Po uwolnieniu z obozu jenieckiego powrócił do kraju. W maju 1945 powołany do Wojska Polskiego z przydziałem do 47 pułku piechoty na stanowisko dowódcy baterii. W maju 1946 zdemobilizowany. W latach 1946-1948 studiował na Uniwersytecie Łódzkim. W latach 1948-1966 pracował w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Hurtu Spożywczego w Łodzi, w latch 1966-1977 w Instytucie Włókiennictwa w Łodzi.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski-1984[9]
- Srebrny Krzyż Zasługi-1945
- Medal Zwycięstwa i Wolności-1945
- Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk-1946
- Medal za udział w wojnie obronnej 1939 -1982
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ https://hela.com.pl/relacje/wilczynski.htm
- ↑ Andrzej Rzepniewski: Obrona wybrzeża w 1939r. - Wydawnictwo MON, Warszawa 1970 - Indeks Osobowy - s. 668 i załącznik 9 - Ordre de bataille polskich sił lądowaych i morskich na wybrzeżu (Siły RU Hel według stanu na 10.IX.1939 r.)
- ↑ Rafał Witkowski: Ostatnia reduta - Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1973 - s. 16
- ↑ Stowarzyszenie „Przyjaciele Helu” - Helski Kompleks Muzealny, Zeszyt helski 30 - 2020 - s. 22, s. 33 - foto - „Wojsko przed dworcem kolejowym w Helu - 1939 r. ” - Wiktor Janowski pierwszy od lewej
- ↑ Mariusz Golik: Bitwy polskie HEL 1939 , Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992 - s.14
- ↑ Jerzy Pertek: Wkielkie dni małej floty, Znak Horyzont, Kraków 2023 - s. 78
- ↑ https://mow.helmuzeum.pl/obroncy-helu/lista-obroncow/
- ↑ Biuletyn DWS.org.pl nr 5 - lato 2009, s.19
- ↑ Głos Robotniczy Łódź 10.05.1984 - Odznaczenia dla kombatantów
