close
Przejdź do zawartości

Jan Kasjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Święty
Jan Kasjan
Joannus Cassianus
święty mnich
Ilustracja
Wizerunek Jana Kasjana (IX wiek)
Data i miejsce urodzenia

ok. 365
Dobrudża/Prowansja

Data i miejsce śmierci

ok. 435
Marsylia

Czczony przez

Kościół katolicki,
Cerkiew prawosławną

Wspomnienie

23 lipca (kat.)
29 lutego (28)[a] (praw. liturgia według kal. jul.)
13 marca (praw. według kal. greg.)

Jan Kasjan (cs. преподобный Иоа́нн Ри́млянин; ok. 360 w Dobrudży albo w Prowansji, zm. ok. 435 w Marsylii) – teolog chrześcijański i mnich, popularyzator monastycyzmu i ascetyzmu wschodniego w Kościele zachodnim. Założyciel jednej z pierwszych wspólnot monastycznych w Europie Zachodniej. Wliczany w poczet ojców pustyni i Kościoła, święty Kościołów prawosławnego i katolickiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się około 360 roku w Dobrudży[1.1]. Według innej teorii miał pochodzenie prowansalskie[1.1]. Otrzymał klasyczne wykształcenie a około 382 roku, wraz ze swoim przyjacielem Germanem, wstąpił do klasztoru w Betlejem[1.2]. Po około dwóch latach zaczął wizytować inne klasztory egipskie, między innymi w Skete, Tebaidzie i Delcie Nilu, gdzie zbierał materiały do pracy twórczej[1.2]. Około 400 roku Jan Chryzostom wyświęcił go na diakona[1.2]. W 404 albo 405 roku udał się do Rzymu, by spotkać się z Innocentym I, w obronie Jana Złotoustego, który przebywał na zesłaniu w Kapadocji[1.2]. Następnie odbył kilka innych podróży na Wschód, by ostatecznie osiąść w klasztorze św. Wiktora w Marsylii[1.2]. Zmarł tamże około 435 roku[2].

Twórczość i poglądy

[edytuj | edytuj kod]

Lista[1.2]:

  • „O Wcieleniu Pańskim przeciw Nestoriuszowi” (De Incarnatione Dei c. Nestorium) – siedem ksiąg napisanych przed soborem efeskim, w których Jan występuje przeciwko argumentom Nestoriusza
  • „Ustawy życia mnichów oraz leczenie ośmiu głównych grzechów” (De institutis et de octo principalium vitiorum remedis) – dwanaście ksiąg napisanych na prośbę Kastora z Apt, w których omówił osiem grzechów według podziału Ewagriusza z Pontu
  • „Konferencje z ojcami” (Collationes Patrum) – działo oparte na apoftegmatach ojców pustyni i regule Bazylego, w których zawarł nauki ojców pustyni, dedykowaną biskupom prowansalskim i zachodniemu monastycyzmowi

Jego nauka przyczyniła się do oceny Jana jako semipelagianina[1.2]. Nauka o łasce została potem częściowo potępiona przez synod w Orange i dekret gelazjański, choć nie wymieniono jego imienia[1.2]. Mimo takich ocen, Jan był przeciwnikiem pelagianizmu[1.3]. Jego twórczość wywarła wpływ na Eucheriusza z Lyonu i Kasjodora, a także na kształt reguły św. Benedykta[1.3].

Św. Jan Kasjan czczony jest przez całą Cerkiew prawosławną, natomiast w Kościele rzymskokatolickim jest świętym czczonym lokalnie, w Marsylii[2]. W tamtejszej świątyni Wiktora z Damaszku znajdują się jego relikwie[2].

Ikonografia

[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii święty przedstawiany jest jako stary mężczyzna z siwą, nieco rozdwojoną u końca brodą[3]. Odziany jest w mnisi habit (a niekiedy w strój biskupi)[3]. Prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma zwój[3].

Dzień obchodów

[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne w Cerkwi prawosławnej obchodzone jest 29 lub 28 lutego[a] wg kalendarza juliańskiego/13 marca wg kalendarza gregoriańskiego[b][3].

W archidiecezji marsylskiej i niektórych zachodnich wspólnotach zakonnych dzień ten przypada na 23 lipca[2].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 W latach prostych, gdy luty ma 28 dni, wspomina się św. Jana Kasjana na powieczerzu 28 lutego.
  2. Zob. podwójne datowanie.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Marek Starowieyski, Jan Szymusiak: Nowy słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. Poznań: Święty Wojciech Dom Medialny, 2022. ISBN 978-83-8065-459-4. (pol.).
    1. 1 2 s. 592-593
    2. 1 2 3 4 5 6 7 8 s. 593
    3. 1 2 s. 594
  2. 1 2 3 4 Święty Jan Kasjan. Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2026-04-30]. (pol.).
  3. 1 2 3 4 Jarosław Charkiewicz: Kasjan Rzymianin (435). cerkiew.pl. [dostęp 2026-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]