Barbara Stępniewska-Holzer

Barbara Stępniewska-Holzer

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	6 października 1941 Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia powszechna XIX i XX wieku, Afryka, Bliski Wschód, Europa Środkowa
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1970
Habilitacja	1991 – historia Uniwersytet Wrocławski
Profesura	20 maja 2004
Uniwersytet Warszawski	Instytut Historyczny, Studium Afrykanistyczne, Instytut Orientalistyczny
Stanowisko	Naukowiec wykładowca
Instytut Historyczny	Uniwersytet Białostocki
Stanowisko	Dyrektor IH (1995-2000)
Wydział „Artes Liberales”	Uniwersytet Warszawski

Barbara Stępniewska-Holzer (ur. 6 października 1941 w Warszawie) – polska historyczka.

Życiorys

Ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reya w Warszawie w 1959 r.

Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim uzyskując magisterium z historii (1964) na podstawie pracy: Islam w kulturze społeczeństw państw nadnigeryjskich w XIV-XVI w.

W latach 1964–1970 stażystka i doktorantka w Zakładzie Historii Powszechnej Średniowiecznej Instytutu Historycznego UW. Obroniła pracę doktorską w 1970 r.: Rozpowszechnianie się islamu w Sudanie Zachodnim od XII do XVI w. W tym samym roku rozpoczęła pracę jako adiunkt w Studium Afrykanistycznym przy Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1981–1993 była adiunktem w Instytucie Orientalistycznym UW w Zakładzie Języków i Kultur Afryki. Na Uniwersytecie Wrocławskim habilitowała się w 1991 r. pracą: Bariery modernizacji. Studium z dziejów Egiptu w pierwszej połowie XIX.

W latach 1993–2000 profesor Filii UW w Białymstoku, później Uniwersytetu w Białymstoku (w latach 1995–2000 dyrektor Instytutu Historii UwB).

Od 1999 r. profesor UW w Ośrodku Badań Tradycji Antycznej Europy Środkowowschodniej, obecnie Wydział „Artes Liberales” UW.

Dydaktyka

Zajmuje się historią XIX i XX w., prowadziła zajęcia dydaktyczne dotyczące tematyki współczesnego Bliskiego Wschodu i Afryki w Collegium Civitas, obecnie Uniwersytet Civitas.

Odbyła szereg stypendiów w Egipcie, Wlk. Brytanii i Niemczech, a także prowadziła kwerendy archiwalne w Mińsku i Grodnie na Białorusi.

Wybrane publikacje

• Rozpowszechnianie się islamu w Sudanie Zachodnim od XII do XVI wieku, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo PAN 1972.
• Muhammad Ali: narodziny nowoczesnego państwa egipskiego, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1978.
• Bariery modernizacji: studium z dziejów Egiptu w pierwszej połowie XIX wieku, Warszawa: WN UW 1990 (wyd. 2 – Warszawa 1994).
• Życie codzienne na Bliskim Wschodzie w XIX wieku, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 2002.
• (współautor: Jerzy Holzer), Egipt: stulecie przemian, Warszawa: Collegium Civitas – Wydawnictwo Akademickie Dialog 2006 (wyd. 2 popr. i rozsz. 2008).
• Żydzi na Białorusi: studium z dziejów strefy osiedlenia w pierwszej połowie XIX w., Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2013.
• (współautor Jerzy Holzer), Egipt: Niespełniona Rewolucja. Warszawa Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk 2016.

Bibliografia

• Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010, s. 281
• Prof. dr hab. Barbara Stępniewska-Holzer, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2016-06-28] .
• https://web.archive.org/web/20160914071700/http://obta.uw.edu.pl/pl-25