Pieter Potter
| Pieter Potter | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Enkhuizen, 1597 | |||
| Overleden | Amsterdam, 4 oktober 1652 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | kunstschilder,[1][2] tekenaar,[2] glazenier,[2] goudleermaker[2] | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leerling(en) | Paulus Potter | |||
| Stijl | portret | |||
| Bekende werken | Musicerend gezelschap in een interieur, Perseus en Andromeda. Allegorie op de bevrijding van de Nederlanden door prins Frederik Hendrik, Vanitas stilleven | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Kunstenaarsmaplocatie | Frick-kunstreferentiebibliotheek | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Pieter (Symonsz.) Potter (Enkhuizen, ca. 1597/1600 – Amsterdam, begraven 4 oktober 1652) was een Noord-Nederlands glasschilder, goudleermaker, schilder en tekenaar. Hij was de vader van de dierenschilder Paulus Potter.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Potter werd rond 1597–1600 geboren in Enkhuizen als zoon van de glazenier Symon Jacobsz. en Dieuwe Simonsdr.; zijn eigen opgaven over zijn geboortejaar zijn onderling tegenstrijdig. Hij werd door zijn vader opgeleid tot glasschilder en was tussen ca. 1620 en 1628 in Enkhuizen werkzaam.
Op 8 september 1622 trouwde hij in Enkhuizen met Aechtje (Aecht) Pouwels Bartius (1599–1652), waarmee hij zwager werd van de schilder Willem Bartsius (1612–ca. 1639). Uit het huwelijk werden onder anderen de schilders Paulus Potter (1625–1654) en Pieter Potter II (geb. 1635) geboren.
In 1628 verhuisde het gezin naar Leiden. Potter stond daar als glasschilder ingeschreven aan de Universiteit Leiden en ging in de leer bij David Bailly om, naast het glasschilderen, ook in olieverf te leren schilderen; van 1628 tot 1631 was hij in Leiden werkzaam.
Op 14 oktober 1631 verwierf hij het Amsterdamse poorterschap. In Amsterdam was hij mede-eigenaar van een goudleerfabriek aan het Weespad, buiten de Sint-Anthoniespoort.
Tussen 1646 en 1647 was hij vrijmeester van het Sint-Lucasgilde in Delft, waarna hij zich in 1647 aansloot bij het gilde in Den Haag. Van 1649 tot zijn dood in 1652 was hij opnieuw in Amsterdam gevestigd.
Potter overleed in Amsterdam en werd op 4 oktober 1652 begraven in de Oude Kerk.
Werk
[bewerken | brontekst bewerken]
Potter signeerde zijn werken doorgaans met "P. Potter f." Zijn oeuvre omvat een grote verscheidenheid aan onderwerpen: landschappen, portretten, genrestukken, diervoorstellingen, vanitasstillevens, boerderijstillevens en militaire genrestukken, uitgevoerd in olieverf.
Naast zijn zoon Paulus Potter wordt door het RKD ook een Symon Jacobsz. als zijn leerling vermeld.
- Pieter Potter. RKD — Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis. Geraadpleegd op 16 augustus 2026
- Pieter Symonsz. Potter. Ecartico. Geraadpleegd op 16 augustus 2026
- ↑ abART; geraadpleegd op: 1 april 2021; abART-identificatiecode voor persoon: 59657.
- 1 2 3 4 RKDartists; geraadpleegd op: 4 februari 2023; RKDartists-identificatiecode: 64520.
