Réunion
La Réunion | |
|---|---|
.svg) Bendera  Jata tradisional | |
| Motto(s): Florebo quocumque ferar “Aku akan mekar di mana sahaja aku dibawa” | |
.svg) Kedudukan La Réunion dalam Republik Perancis | |
| Koordinat: 21°06′S 55°32′T / 21.100°S 55.533°T | |
| Negara |  Perancis |
| Menjadi jabatan seberang laut | 19 Mac 1946 |
| Pusat pentadbiran | Saint-Denis |
| Kerajaan | |
| • Type | Jabatan dan wilayah seberang laut Perancis |
| • Presiden Majlis Wilayah | Huguette Bello[1] |
| • Presiden Majlis Jabatan | Cyrille Melchior[2] |
| Keluasan | |
• Jumlah | 2,503.7 km2 (966.7 batu persegi) |
| Penduduk (1 Januari 2026 (anggaran))[4] | |
• Jumlah | 911,000 |
| • Kepadatan | 360/km2 (940/batu persegi) |
| Zon waktu | UTC+04:00 (Waktu Réunion) |
| Kod jabatan | 974 |
| Kod panggilan | +262 |
| ISO 3166 code | FR-RE |
| Tapak sesawang | Majlis Wilayah Majlis Jabatan Pengawas |
| Volcan rayonnant, yang turut dikenali sebagai Lo Mahavéli, digunakan secara meluas sebagai bendera tempatan tetapi tidak mempunyai pengiktirafan rasmi pada peringkat wilayah. Bendera rasmi La Réunion ialah bendera Perancis.[5] Jata tersebut dicipta pada 1925 oleh Émile Merwart dan merupakan lambang tradisional, bukannya lambang institusi yang diterima pakai secara rasmi. | |
La Réunion (Perancis: La Réunion, IPA: [la ʁeynjɔ̃] (
dengar)), atau sering disebut Réunion, ialah sebuah pulau di bahagian barat daya Lautan Hindi serta sebuah jabatan dan wilayah seberang laut Perancis. Pulau ini terletak di sebelah timur Madagaskar dan kira-kira 200 kilometer di barat daya Mauritius. Bersama-sama Mauritius dan Rodrigues, La Réunion membentuk Kepulauan Mascarene. Pusat pentadbiran dan bandar terbesarnya ialah Saint-Denis.
Sebagai sebahagian daripada Republik Perancis, La Réunion ditadbir menurut Perkara 73 Perlembagaan Perancis. Undang-undang dan peraturan Perancis pada asasnya berkuat kuasa di pulau itu, dengan penyesuaian tertentu yang mengambil kira ciri dan kekangan tempatannya.[6] La Réunion juga merupakan sebahagian daripada Kesatuan Eropah sebagai salah satu wilayah paling luarnya. Mata wang, kewarganegaraan dan sistem perundangannya sama seperti di bahagian lain Perancis, dan mata wang yang digunakan ialah euro.[7]
La Réunion mempunyai keluasan 2,503.7 kilometer persegi.[8] Penduduknya dianggarkan berjumlah 911,000 orang pada 1 Januari 2026.[4] Penduduk pulau ini terbentuk melalui beberapa gelombang penghijrahan dari Eropah, Madagaskar, Afrika Timur, India, China dan pulau-pulau lain di Lautan Hindi. Bahasa Perancis ialah bahasa rasmi, manakala Kreol Réunion digunakan secara meluas dalam kehidupan harian.
Bentuk muka bumi pulau ini didominasi dua bongkah gunung berapi. Piton des Neiges, yang kini tidak aktif, merupakan puncak tertinggi di Lautan Hindi, manakala Piton de la Fournaise di bahagian tenggara ialah antara gunung berapi paling aktif di dunia.[9] Kawasan pedalamannya merangkumi tiga lembah berbentuk amfiteater yang dikenali sebagai cirque, iaitu Mafate, Cilaos dan Salazie. Sebahagian besar kawasan pergunungan ini dilindungi oleh Taman Negara Réunion dan dimasukkan dalam Tapak Warisan Dunia UNESCO pada 2010.[10]
Ekonomi La Réunion didominasi sektor perkhidmatan, perdagangan, pentadbiran awam dan pembinaan. Pertanian hanya membentuk sebahagian kecil daripada nilai tambah, tetapi tebu, gula dan rum kekal penting kepada guna tanah, industri pemprosesan dan eksport. Pelancongan berasaskan landskap gunung berapi, pantai dan warisan budaya turut menjadi kegiatan ekonomi penting. Walaupun taraf hidupnya lebih tinggi daripada kebanyakan negara jiran di Lautan Hindi, La Réunion masih menghadapi kadar pengangguran, kemiskinan dan kebergantungan kepada import yang jauh lebih tinggi daripada purata Perancis.[11]
Nama
[sunting | sunting sumber]Pulau ini pada asalnya dikenali dalam pentadbiran Perancis sebagai Île Bourbon, sempena Wangsa Bourbon. Nama La Réunion mula digunakan pada 1793 ketika Revolusi Perancis. Nama tersebut lazimnya dikaitkan dengan penyatuan anggota persekutuan dari Marseille dengan Pengawal Kebangsaan Paris sebelum serangan ke atas Istana Tuileries pada 10 Ogos 1792.[12]
Pulau itu dinamakan Île Bonaparte pada 1806 semasa pemerintahan Napoleon Bonaparte. Selepas penaklukan British pada 1810, nama Île Bourbon digunakan semula. Pulau tersebut dikembalikan kepada Perancis pada 1815 dan terus menggunakan nama Bourbon sehingga Revolusi Perancis 1848, apabila nama La Réunion dipulihkan secara muktamad.[12]
Sejarah
[sunting | sunting sumber]Penempatan Perancis dan pemerintahan syarikat
[sunting | sunting sumber]Tiada bukti bahawa La Réunion mempunyai penduduk tetap sebelum bermulanya penempatan Eropah. Pelaut Arab, Portugis, Belanda dan Inggeris mengetahui atau mengunjungi pulau-pulau Mascarene sebelum penjajahan, tetapi tarikh serta identiti tepat penemu pertamanya masih diperdebatkan dalam sumber sejarah.
Perancis mendakwa pemilikan pulau itu pada 1638. Penempatan kekal pertama bermula pada 1663 apabila dua orang Perancis tiba bersama sekumpulan orang Malagasy. Pada 1665, Syarikat Hindia Timur Perancis menghantar Étienne Regnault bersama kira-kira 20 orang peneroka untuk membentuk sebuah petempatan yang lebih teratur.[13]
Syarikat Hindia Timur mentadbir pulau tersebut sebagai persinggahan dan pangkalan bekalan bagi kapal-kapal yang belayar antara Eropah dan Asia. Penempatan awal berkembang perlahan akibat kedudukannya yang terpencil, kekurangan tenaga kerja dan kesukaran perhubungan laut. Mahkota Perancis mengambil alih pulau itu daripada syarikat pada 1760-an, dengan pemindahan pentadbiran berkuat kuasa pada 1767.[14]
Ekonomi ladang dan perhambaan
[sunting | sunting sumber]Pada abad ke-18, ekonomi pulau ini semakin bergantung pada pertanian ladang, khususnya kopi. Pembukaan ladang secara besar-besaran disertai pengimportan orang yang diperhambakan dari Madagaskar, Afrika Timur dan kawasan lain di Lautan Hindi. Mereka menjadi sebahagian besar tenaga kerja pertanian dan turut membentuk asas demografi serta kebudayaan masyarakat Réunion moden.
Peraturan perhambaan yang dikenali sebagai Code Noir diperkenalkan di Kepulauan Mascarene melalui surat paten diraja pada 1723 dan didaftarkan di Saint-Paul pada 1724. Peraturan tersebut mengawal kedudukan undang-undang orang yang diperhambakan, perkahwinan, agama, hukuman, pembebasan dan hubungan mereka dengan pemilik.[15]
Revolusi Perancis membawa beberapa perubahan nama dan pentadbiran, tetapi percubaan awal untuk melaksanakan penghapusan perhambaan menghadapi tentangan golongan pemilik ladang. Ketika Perang Napoleon, tentera British menawan pulau itu pada 1810. La Réunion, yang kembali dinamakan Île Bourbon, dipulangkan kepada Perancis berdasarkan penyelesaian selepas perang pada 1815.[12]
Pada abad ke-19, tebu dan pengeluaran gula menggantikan kopi sebagai asas utama ekonomi ladang. Perkembangan tersebut meningkatkan permintaan terhadap tanah dan tenaga kerja serta mengukuhkan kekuasaan ekonomi golongan pemilik ladang.
Penghapusan perhambaan dan buruh kontrak
[sunting | sunting sumber]Kerajaan sementara Republik Kedua Perancis mengisytiharkan penghapusan perhambaan di tanah jajahan Perancis melalui dekri bertarikh 27 April 1848. Pesuruhjaya republik Joseph Napoléon Sébastien Sarda Garriga mengisytiharkan pelaksanaannya di La Réunion pada 20 Disember 1848. Kira-kira 62,000 orang yang diperhambakan memperoleh kebebasan melalui pelaksanaan tersebut.[16]
Selepas penghapusan perhambaan, pemilik ladang mengambil buruh kontrak, terutamanya dari India, tetapi juga dari Afrika Timur, Madagaskar, China, Komoros dan wilayah lain. Sistem ini dikenali sebagai engagisme. Dari segi undang-undang, pekerja tersebut terikat melalui kontrak dan tidak dianggap hamba. Walau bagaimanapun, penyelidikan sejarah merekodkan pengambilan secara paksaan, penipuan, pelanggaran kontrak serta keadaan kerja dan kehidupan yang keras. Oleh sebab itu, tahap kebebasan sebenar dalam sistem tersebut terus menjadi bahan perbahasan sejarah.[17]
Pengambilan buruh kontrak secara beransur-ansur merosot dan sistem itu berakhir pada abad ke-20. Penghijrahan yang berkaitan dengannya meninggalkan kesan mendalam terhadap bahasa, agama, masakan dan struktur masyarakat La Réunion.
Penjabatan dan perkembangan kontemporari
[sunting | sunting sumber]Pada 19 Mac 1946, Parlimen Perancis meluluskan undang-undang yang menukar La Réunion, Guadeloupe, Martinique dan Guiana Perancis daripada tanah jajahan kepada jabatan seberang laut.[18] Perubahan status tersebut memperluas penggunaan undang-undang sosial Perancis, perkhidmatan awam dan pelaburan negara, walaupun penyamaan hak serta taraf hidup berlaku secara beransur-ansur.
Ekonomi dan masyarakat La Réunion berubah dengan pesat selepas Perang Dunia Kedua melalui pembinaan sekolah, hospital, jalan raya, perumahan dan kemudahan awam. Pertanian pula semakin dimekanisasikan, manakala pekerjaan beralih ke arah perkhidmatan, perdagangan dan sektor awam.
Undang-undang penyahpusatan Perancis pada 1982 menjadikan wilayah suatu pihak berkuasa tempatan yang dipilih secara langsung. La Réunion seterusnya mempunyai dua pihak berkuasa wilayah yang meliputi kawasan yang sama, iaitu Majlis Jabatan dan Majlis Wilayah.[14] Usaha menggabungkan kedua-duanya tidak dilaksanakan, dan struktur dua majlis itu kekal pada abad ke-21.
Geografi
[sunting | sunting sumber].jpg)
La Réunion terletak di bahagian barat daya Lautan Hindi, kira-kira 700 kilometer di timur Madagaskar dan 200 kilometer di barat daya Mauritius. Pulau ini mempunyai keluasan kira-kira 2,504 kilometer persegi dan bentuk yang hampir bujur.[8]
La Réunion terbentuk melalui kegiatan gunung berapi yang berkaitan dengan titik panas Réunion. Bentuk muka buminya terdiri daripada dua bongkah utama, iaitu Piton des Neiges di barat laut dan Piton de la Fournaise di tenggara.[9]
Piton des Neiges mencapai ketinggian kira-kira 3,070 meter dan merupakan titik tertinggi di La Réunion serta di seluruh Lautan Hindi. Walaupun kini tidak aktif, gunung berapi itu membentuk sebahagian besar pulau yang lebih tua. Hakisan yang berpanjangan telah menghasilkan gaung dalam, permatang curam dan tiga lembah berbentuk amfiteater, iaitu Mafate, Cilaos dan Salazie.
Piton de la Fournaise masih sangat aktif. Letusannya kebanyakannya berlaku dalam kawasan tidak berpenduduk yang dikenali sebagai Enclos Fouqué, walaupun aliran lava kadangkala sampai ke pesisir tenggara dan memutuskan jalan raya. Kegiatan gunung berapi dipantau sepanjang masa oleh Balai Cerap Gunung Berapi Piton de la Fournaise, yang dikendalikan oleh Institut Fizik Bumi Paris.[19]
Kebanyakan kawasan bandar, pertanian dan jaringan pengangkutan tertumpu di jalur pesisir serta cerun yang lebih rendah. Kawasan pedalaman, yang dikenali secara umum sebagai les Hauts, lebih bergunung-ganang dan sebahagiannya sukar dicapai. Mafate tidak mempunyai hubungan jalan raya tetap dan hanya dapat dimasuki dengan berjalan kaki atau melalui pengangkutan udara.
Iklim
[sunting | sunting sumber]La Réunion mengalami iklim tropika yang dipengaruhi Lautan Hindi, ketinggian dan angin pasat tenggara. Musim panas yang panas dan lembap biasanya berlangsung dari November hingga April, manakala tempoh yang lebih sejuk dan kering berlangsung dari Mei hingga November. Januari hingga Mac merupakan bulan yang secara purata paling banyak menerima hujan.[20]
Taburan hujan sangat tidak sekata. Cerun timur yang menghadap angin menerima hujan lebat sepanjang tahun, manakala pesisir barat terletak dalam lindungan hujan dan jauh lebih kering. Suhu juga berubah dengan ketara mengikut ketinggian. Kawasan pesisir biasanya panas sepanjang tahun, sedangkan suhu malam di kawasan gunung boleh menghampiri atau sesekali jatuh di bawah takat beku semasa musim sejuk.
La Réunion terletak dalam kawasan pembentukan siklon tropika di barat daya Lautan Hindi. Siklon dan ribut tropika boleh membawa angin kencang, hujan luar biasa, banjir kilat, tanah runtuh serta kerosakan pada tanaman dan prasarana.
Biodiversiti dan pemuliharaan
[sunting | sunting sumber]
Pengasingan geografi, perubahan ketinggian dan kepelbagaian iklim telah menghasilkan kadar endemisme yang tinggi, khususnya dalam kalangan tumbuhan, burung dan haiwan tidak bertulang belakang. Ekosistemnya merangkumi hutan hujan tanah rendah, hutan awan, belukar pergunungan, tanah tandus gunung berapi dan kawasan pesisir.
Sebahagian besar tumbuh-tumbuhan asal di kawasan rendah telah ditebang untuk pertanian dan petempatan. Spesies asing invasif, kehilangan habitat, kebakaran, pembangunan dan perubahan iklim terus mengancam spesies tempatan.
Taman Negara Réunion ditubuhkan melalui dekri pada 5 Mac 2007 dan melindungi sebahagian besar kawasan tinggi serta pedalaman pulau.[21] Pada 2010, UNESCO menyenaraikan kawasan seluas 105,838 hektar dengan nama Pitons, cirques and remparts of Reunion Island. Kawasan tersebut meliputi kira-kira 40 peratus keluasan pulau dan diiktiraf kerana landskap gunung berapi serta biodiversitinya yang luar biasa.[10]
Bahaya semula jadi
[sunting | sunting sumber]Bahaya utama termasuk letusan gunung berapi, siklon tropika, banjir, ombak besar, hakisan pantai, tanah runtuh dan runtuhan batu. Bentuk muka bumi yang curam dan hujan lebat menyebabkan sesetengah jalan serta petempatan terdedah kepada gangguan. Kerajaan mengenakan pelan pencegahan risiko, sekatan guna tanah dan sistem amaran bagi mengurangkan kesan bencana.
Letusan Piton de la Fournaise lazimnya berlaku dalam kaldera yang tidak berpenduduk dan biasanya tidak mengancam kawasan bandar utama. Walau bagaimanapun, aliran lava boleh menyeberangi Route des Laves di pesisir tenggara serta mengubah garis pantai.
Kerajaan dan pentadbiran
[sunting | sunting sumber]Status perlembagaan
[sunting | sunting sumber]La Réunion ialah sebahagian daripada Republik Perancis dan tidak mempunyai kedaulatan, kewarganegaraan atau dasar luar yang berasingan. Penduduknya ialah warganegara Perancis dan mengambil bahagian dalam pilihan raya presiden, Parlimen Perancis dan Parlimen Eropah.
Di bawah Perkara 73 Perlembagaan Perancis, La Réunion mempunyai status jabatan dan wilayah seberang laut. Prinsip identiti perundangan bermakna undang-undang dan peraturan kebangsaan berkuat kuasa secara langsung, walaupun penyesuaian boleh dibuat untuk mengambil kira keadaan setempat.[6]
Negara Perancis diwakili oleh seorang pengawas yang berkhidmat serentak sebagai pengawas jabatan dan wilayah. Pengawas bertanggungjawab terhadap pelaksanaan dasar negara, keselamatan awam, perlindungan awam dan penyelarasan perkhidmatan kerajaan.
Kuasa tempatan dibahagikan antara dua majlis yang dipilih:
- Majlis Wilayah La Réunion bertanggungjawab terhadap bidang seperti pembangunan ekonomi, latihan vokasional, sekolah menengah atas, pengangkutan serantau dan perancangan wilayah. Majlis tersebut dipengerusikan oleh Huguette Bello.[22]
- Majlis Jabatan La Réunion mengurus bidang seperti kebajikan sosial, perlindungan kanak-kanak, warga emas, sekolah menengah rendah dan sebahagian jaringan jalan raya. Majlis tersebut dipengerusikan oleh Cyrille Melchior.[23]
Pembahagian pentadbiran
[sunting | sunting sumber]La Réunion menggunakan kod jabatan 974. Pulau ini dibahagikan kepada empat arondisemen, 25 kanton dan 24 komun.[24]
| Arondisemen | Pusat pentadbiran | Bilangan komun | Penduduk, 2023 |
|---|---|---|---|
| Saint-Benoît | Saint-Benoît | 6 | 131,262 |
| Saint-Denis | Saint-Denis | 3 | 218,278 |
| Saint-Paul | Saint-Paul | 5 | 222,009 |
| Saint-Pierre | Saint-Pierre | 10 | 318,130 |
| Jumlah | 24 | 889,679 |
Komun-komun bekerjasama melalui beberapa pertubuhan antara komun bagi pengurusan pembangunan, pengangkutan tempatan, air, sisa dan perancangan guna tanah.
Hubungan Eropah dan serantau
[sunting | sunting sumber]Sebagai wilayah paling luar Kesatuan Eropah, La Réunion termasuk dalam wilayah kastam dan perundangan Eropah, tertakluk pada beberapa langkah penyesuaian yang dibenarkan oleh Perkara 349 Perjanjian mengenai Fungsi Kesatuan Eropah.[7] Status tersebut membolehkan pulau ini menerima pembiayaan dasar perpaduan, pertanian dan pembangunan wilayah Eropah.
Perancis menjadi anggota Suruhanjaya Lautan Hindi bagi pihak La Réunion pada 1986. Kerjasama serantau merangkumi kesihatan awam, keselamatan maritim, alam sekitar, perubahan iklim, perdagangan, pendidikan dan tindak balas bencana.[26]
Demografi
[sunting | sunting sumber]Penduduk
[sunting | sunting sumber]Penduduk La Réunion meningkat daripada 852,920 orang pada 2016 kepada anggaran 911,000 orang pada 1 Januari 2026, iaitu pertambahan 6.8 peratus dalam tempoh sepuluh tahun.[4]
| Tahun | Penduduk | Jenis angka |
|---|---|---|
| 2016 | 852,920 | Banci |
| 2023 | 889,679 | Penduduk rujukan |
| 2024 | 897,610 | Anggaran |
| 2025 | 904,180 | Anggaran |
| 2026 | 911,000 | Anggaran |
Sumber: INSEE. Angka bagi 2024 hingga 2026 merupakan anggaran dan boleh disemak semula.[4][25]
Pertumbuhan penduduk masih disokong oleh pertambahan semula jadi, iaitu lebihan kelahiran berbanding kematian, walaupun kadar kelahiran beransur-ansur menurun. Penghijrahan bersih pula lazimnya negatif kerana ramai penduduk, khususnya golongan muda, berpindah ke Perancis Eropah untuk pendidikan atau pekerjaan.
Struktur umur penduduk masih lebih muda berbanding Perancis Eropah, tetapi proses penuaan semakin ketara. Pada awal 2026, kira-kira 27.5 peratus penduduk berumur di bawah 20 tahun dan 16.8 peratus berumur 60 tahun atau lebih.[11]
Masyarakat Réunion terbentuk melalui keturunan penduduk Eropah, Malagasy, Afrika Timur, India, China, Komoros dan pendatang dari wilayah Perancis yang lain. Perkahwinan campur, penghijrahan dan perkongsian amalan budaya telah mewujudkan identiti Kreol yang tersendiri. Statistik penduduk rasmi biasanya tidak membahagikan penduduk mengikut kategori etnik.
Bahasa
[sunting | sunting sumber]Bahasa Perancis ialah bahasa rasmi pentadbiran, pendidikan, kehakiman dan media awam berdasarkan Perkara 2 Perlembagaan Perancis.[27]
Kreol Réunion, yang berkembang terutamanya daripada bahasa Perancis dengan pengaruh bahasa Malagasy, Afrika dan India, digunakan secara meluas dalam perbualan harian, muzik dan kebudayaan popular. Kajian INSEE pada 2022 hingga 2023 mendapati bahawa 74 peratus penduduk menggunakan Kreol Réunion dalam interaksi harian dengan saudara-mara. Sebahagian besar penutur menggunakan bahasa Perancis dan Kreol mengikut keadaan sosial dan komunikasi.[28]
Bahasa lain yang berkaitan dengan sejarah penghijrahan turut digunakan dalam lingkungan keluarga, budaya atau agama, walaupun pada skala yang lebih kecil.
Agama dan masyarakat
[sunting | sunting sumber]
Kebebasan beragama dilindungi oleh undang-undang Perancis dan negara tidak menjalankan banci rasmi berdasarkan keanggotaan agama. Kajian tinjauan INSEE dan Institut Kebangsaan Pengajian Demografi pada 2020 hingga 2021 mendapati bahawa 81 peratus penduduk berumur 15 tahun ke atas menyatakan bahawa mereka mempunyai agama.[29]
Dalam kalangan responden beragama, 86 peratus menyebut agama Kristian, 12 peratus agama Hindu dan 7 peratus agama Islam. Jumlah ini bertindih kerana kira-kira 11 peratus responden beragama menyatakan lebih daripada satu agama.[29] Tradisi keagamaan tertentu turut menggabungkan unsur Katolik, Hindu, Malagasy, Afrika dan kepercayaan rakyat.
Landskap keagamaan pulau ini merangkumi gereja Katolik, kuil Hindu, masjid, pagoda Cina dan tempat ibadat lain. Perayaan dan upacara agama sering menjadi sebahagian daripada kehidupan budaya setempat.
Pendidikan dan penyelidikan
[sunting | sunting sumber]Sistem pendidikan La Réunion merupakan sebahagian daripada sistem pendidikan kebangsaan Perancis dan diselia oleh Akademi La Réunion. Persekolahan menggunakan kurikulum, peperiksaan dan kelayakan kebangsaan Perancis. Pihak berkuasa wilayah dan jabatan masing-masing bertanggungjawab terhadap pembinaan serta penyelenggaraan kategori sekolah tertentu.
Universiti La Réunion memperoleh status universiti melalui dekri pada 15 Oktober 1982. Universiti tersebut mempunyai kampus utama di Saint-Denis dan Le Tampon serta menerima lebih daripada 19,000 pelajar, menjadikannya institusi pengajian tinggi utama di pulau itu.[30]
Bidang penyelidikan tempatan dipengaruhi keadaan geografi dan alam sekitar pulau. Antaranya termasuk vulkanologi, geologi, biodiversiti tropika, ekologi marin, perubahan iklim, kesihatan tropika, pertanian dan masyarakat Lautan Hindi. Balai Cerap Gunung Berapi Piton de la Fournaise menjalankan pemantauan seismik, geokimia dan deformasi tanah secara berterusan.[19]
Ekonomi
[sunting | sunting sumber]Struktur ekonomi dan keadaan sosial
[sunting | sunting sumber]
Ekonomi La Réunion merupakan sebahagian daripada ekonomi Perancis dan kawasan euro. Perbelanjaan awam, pemindahan sosial, pelaburan negara dan pembiayaan Kesatuan Eropah memainkan peranan besar dalam penggunaan, pembinaan dan penyediaan perkhidmatan.
Keluaran dalam negara kasar La Réunion dianggarkan berjumlah €24.4 bilion pada 2024. Keluaran dalam negara kasar per kapita ialah €27,539, bersamaan kira-kira 68 peratus paras purata Perancis.[11] Perkhidmatan pasaran, perkhidmatan bukan pasaran dan perdagangan bersama-sama membentuk hampir sembilan persepuluh nilai tambah ekonomi.
Pada 2025, ekonomi menunjukkan pemulihan yang sederhana selepas beberapa tahun pertumbuhan perlahan. Inflasi purata menurun kepada 1.4 peratus, tetapi kegiatan pertanian, pelancongan dan pembinaan terjejas oleh Siklon Garance serta wabak chikungunya.[11]
Pasaran buruh masih menghadapi masalah struktur. Pada 2025, kadar pekerjaan penduduk berumur 15 hingga 64 tahun ialah 54 peratus, manakala kadar pengangguran menurut takrif Pertubuhan Buruh Antarabangsa berjumlah 16.3 peratus. Kedua-dua angka itu jauh lebih buruk daripada purata Perancis.[31]
Menurut data pendapatan bagi 2023, 36.4 peratus penduduk hidup di bawah ambang kemiskinan Perancis, manakala taraf hidup median tahunan ialah kira-kira €19,110.[8] Kos import, kekurangan pekerjaan, ketidaksamaan pendapatan dan harga perumahan menyumbang kepada tekanan terhadap isi rumah berpendapatan rendah.
Pertanian, perikanan dan industri
[sunting | sunting sumber]Pertanian menggunakan kira-kira 16 peratus kawasan pulau pada 2024.[11] Tebu merupakan tanaman komersial utama dan membekalkan dua kilang gula serta industri rum. Tanaman lain termasuk buah-buahan tropika, vanila, sayur-sayuran dan tanaman hortikultur. Penternakan lembu, ayam dan khinzir juga dijalankan untuk pasaran tempatan.
Pengeluaran tebu terdedah kepada siklon, kemarau, kenaikan kos dan turun naik harga. Pada 2025, nilai eksport gula merosot kepada €36.3 juta, kira-kira separuh daripada nilai 2024. Eksport rum pula berjumlah €20.6 juta.[11]
Industri tempatan tertumpu pada pemprosesan makanan dan minuman, bahan pembinaan, tenaga, percetakan, kerja logam dan barangan untuk pasaran domestik. Saiz pasaran yang kecil serta kos pengangkutan menghadkan pembangunan industri berat.
Perikanan merangkumi kegiatan pesisir dan perikanan laut dalam. Kapal yang berpangkalan di La Réunion turut menangkap ikan di perairan subantartik Wilayah Selatan dan Antartika Perancis. Pada 2025, hasil perikanan industri bernilai €118.7 juta dan menjadi kategori eksport barangan terbesar.[11]
Pelancongan dan perdagangan luar
[sunting | sunting sumber]Pelancongan berasaskan kegiatan mendaki, landskap gunung berapi, pantai, menyelam, pemerhatian ikan paus, warisan budaya dan kunjungan keluarga. Pada 2024, La Réunion menerima 556,534 pelancong dari luar pulau dan pendapatan pelancongan dianggarkan berjumlah €468.8 juta.[32] Pada 2025, bilangan malam yang ditempah di hotel meningkat sebanyak 5.1 peratus, walaupun sektor itu terjejas sementara oleh siklon dan wabak chikungunya.[11]
Ekonomi pulau sangat bergantung pada import makanan, bahan api, kenderaan, mesin dan barangan pengguna. Pada 2025, eksport barangan bernilai kira-kira €405.5 juta, sedangkan defisit perdagangan barangan mencapai €6.73 bilion. Eksport hanya membiayai 5.7 peratus nilai import.[11]
Perancis Eropah ialah rakan perdagangan utama. Hubungan perdagangan juga dijalankan dengan negara Kesatuan Eropah yang lain serta negara Asia, Afrika dan Lautan Hindi.
Pengangkutan
[sunting | sunting sumber]Pengangkutan darat bergantung terutamanya pada jalan raya. Jalan utama mengelilingi kebanyakan pesisir dan menghubungkan kawasan bandar Saint-Denis, Le Port, Saint-Paul, Saint-Pierre dan Saint-Benoît. Bentuk muka bumi yang curam, tanah runtuh dan tumpuan penduduk di pesisir menyebabkan kesesakan serta meningkatkan kos pembinaan prasarana.
Kereta persendirian kekal sebagai kaedah perjalanan utama. Perkhidmatan bas bandar dikendalikan oleh beberapa pihak berkuasa antara komun, manakala rangkaian Car Jaune menyediakan hubungan antara bandar dan kawasan utama di seluruh pulau. Tawaran Car Jaune disusun semula pada Disember 2025 dengan peningkatan kekerapan, kapasiti dan perkhidmatan ekspres.[33]
Lapangan Terbang Roland Garros berhampiran Saint-Denis ialah pintu masuk udara utama. Lapangan terbang tersebut mengendalikan kira-kira 2.76 juta penumpang pada 2025, suatu rekod tahunan.[34] Perkhidmatan udara menghubungkan La Réunion dengan Perancis Eropah, wilayah Lautan Hindi dan beberapa destinasi antarabangsa. Lapangan Terbang Pierrefonds berhampiran Saint-Pierre menyediakan kemudahan udara kedua dan tertumpu pada penerbangan serantau.
Pelabuhan Réunion, yang terletak di komun Le Port, ialah pelabuhan perdagangan utama. Kira-kira 97 peratus barangan yang memasuki pulau melalui pelabuhan tersebut. Pada 2025, jumlah kargo yang dikendalikan mencapai 6.1 juta tan, meningkat 4 peratus berbanding tahun sebelumnya.[11] Pelabuhan itu turut menjadi pusat pemindahan kontena, perikanan laut dalam, pembaikan kapal dan persinggahan kapal persiaran.
Kebudayaan
[sunting | sunting sumber]Identiti dan warisan Kreol
[sunting | sunting sumber]Kebudayaan Réunion berkembang daripada sejarah pertemuan dan ketidakseimbangan kuasa antara masyarakat Eropah, Malagasy, Afrika, India, China dan pulau-pulau Lautan Hindi. Identiti Kreol dapat dilihat dalam bahasa, masakan, muzik, seni bina, amalan agama dan tradisi lisan.
Warisan perhambaan dan buruh kontrak merupakan unsur penting dalam ingatan sejarah. Tarikh 20 Disember, yang memperingati pelaksanaan penghapusan perhambaan pada 1848, disambut sebagai Fèt Kaf. Sambutan tersebut merangkumi upacara peringatan, persembahan muzik, tarian, pameran dan kegiatan kebudayaan.[16]
Bangunan bersejarah merangkumi rumah ladang, bekas kawasan perindustrian gula, gudang, rumah bandar Kreol, gereja, kuil Hindu, masjid dan pagoda. Pemeliharaan tapak tersebut mencerminkan usaha mendokumentasikan sejarah penjajahan, perdagangan, penghijrahan dan kehidupan masyarakat setempat.
Muzik dan tarian
[sunting | sunting sumber]Maloya ialah bentuk muzik, nyanyian dan tarian yang berkembang dalam kalangan orang Malagasy dan Afrika yang diperhambakan serta keturunan mereka. Persembahannya secara tradisional menggunakan alat seperti roulèr, kayamb, pikèr dan sati. Maloya pernah dikaitkan dengan upacara penghormatan nenek moyang serta gerakan politik dan budaya.
UNESCO memasukkan maloya dalam Senarai Perwakilan Warisan Budaya Tidak Ketara Kemanusiaan pada 2009.[35] Pada masa kini, maloya merangkumi bentuk tradisional dan moden serta dipersembahkan dalam perayaan, konsert dan rakaman muzik.
Séga ialah satu lagi genre muzik utama di La Réunion dan Kepulauan Mascarene. Muzik kontemporari tempatan turut menggabungkan pengaruh reggae, jazz, rock, hip hop, muzik elektronik dan tradisi Lautan Hindi.
Masakan dan perayaan
[sunting | sunting sumber]Masakan Réunion menggabungkan unsur Perancis, Malagasy, India, Afrika Timur dan China. Hidangan lazim biasanya terdiri daripada nasi, kekacang atau lentil, sayur jeruk dan lauk berempah.
Cari, yang berkaitan dengan kari tetapi berkembang sebagai hidangan tempatan tersendiri, boleh dimasak menggunakan ayam, ikan, daging, udang atau sayur-sayuran. Rougail merujuk sama ada kepada sambal berasaskan tomato, cili dan bahan perasa atau hidangan yang dimasak bersama sosej dan bahan lain. Hidangan lain termasuk samosa, bebola cili, makanan goreng Cina, kek ubi kayu dan buah-buahan tropika.[36]
Perayaan awam dan kebudayaan mencerminkan kepelbagaian masyarakat. Selain Fèt Kaf, sambutan yang dapat dilihat di pulau ini termasuk Krismas, Tahun Baharu Cina, Deepavali, upacara Hindu Tamil dan perayaan Islam. Penyertaan dan bentuk sambutan berbeza mengikut keluarga, komuniti dan tradisi tempatan.
Lihat juga
[sunting | sunting sumber]Rujukan
[sunting | sunting sumber]- ↑ "Les élus du Conseil régional". Région Réunion (dalam bahasa Perancis). Majlis Wilayah La Réunion. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Cyrille Melchior". Département de La Réunion (dalam bahasa Perancis). Majlis Jabatan La Réunion. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Comparateur de territoires: Département de La Réunion (974)". Institut national de la statistique et des études économiques (dalam bahasa Perancis). INSEE. 9 Julai 2026. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 3 4 Manuela Ah-Woane (26 Februari 2026). "En 2025, la fécondité se stabilise". Insee Flash Réunion (dalam bahasa Perancis). INSEE. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Vers un drapeau réunionnais?". Linfo.re (dalam bahasa Perancis). 17 Mac 2014. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Constitution du 4 octobre 1958, Article 73". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Consolidated version of the Treaty on the Functioning of the European Union, Article 349". EUR-Lex (dalam bahasa Inggeris). Kesatuan Eropah. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 3 "Comparateur de territoires: Département de La Réunion (974)". Institut National de la Statistique et des Études Économiques (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "La Réunion: le réseau régional du BRGM". Bureau de recherches géologiques et minières (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Pitons, cirques and remparts of Reunion Island". UNESCO World Heritage Centre (dalam bahasa Inggeris). UNESCO. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Rapport annuel économique 2025: La Réunion" (PDF) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 30 Jun 2026. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 3 "La Réunion: repères historiques". Sénat (dalam bahasa Perancis). Senat Perancis. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Histoire de La Réunion" (PDF) (dalam bahasa Perancis). Institut National de la Statistique et des Études Économiques. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Présentation de l'institution: histoire du Département de La Réunion". Département de La Réunion (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Le Code Noir". Portail de l'esclavage et de la traite à La Réunion (dalam bahasa Perancis). Département de La Réunion. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "20 décembre 1848: l'abolition de l'esclavage à La Réunion". Portail de l'esclavage et de la traite à La Réunion (dalam bahasa Perancis). Département de La Réunion. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "L'engagisme". Portail de l'esclavage et de la traite à La Réunion (dalam bahasa Perancis). Département de La Réunion. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Loi no 46-451 du 19 mars 1946 tendant au classement comme départements français de la Guadeloupe, de la Martinique, de La Réunion et de la Guyane française". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 19 Mac 1946. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Observatoire volcanologique du Piton de la Fournaise". Institut de physique du globe de Paris (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Le climat de La Réunion". Météo-France La Réunion (dalam bahasa Perancis). Météo-France. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Réglementation du Parc national de La Réunion". Parc national de La Réunion (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Les élus du Conseil régional". Région Réunion (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Cyrille Melchior, président du Conseil départemental". Département de La Réunion (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Département de La Réunion". Code officiel géographique (dalam bahasa Perancis). Institut National de la Statistique et des Études Économiques. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Populations de référence au 1er janvier 2023: département de La Réunion" (PDF) (dalam bahasa Perancis). Institut National de la Statistique et des Études Économiques. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Commission de l'océan Indien". Préfecture de La Réunion (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Constitution du 4 octobre 1958". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "À La Réunion, un adulte sur six en difficulté à l'écrit en français". Insee Analyses Réunion (dalam bahasa Perancis). Institut National de la Statistique et des Études Économiques. 17 Oktober 2024. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- 1 2 "Panorama des évolutions de la société réunionnaise de 2010 à 2020". Insee Analyses Réunion (dalam bahasa Perancis). Institut National de la Statistique et des Études Économiques. 15 Disember 2022. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Découvrir l'Université de La Réunion". Université de La Réunion (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "En 2025, le taux d'emploi augmente et le chômage se stabilise à un niveau élevé". Insee Flash Réunion (dalam bahasa Perancis). Institut National de la Statistique et des Études Économiques. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Rapport annuel économique 2024: La Réunion" (PDF) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 25 Jun 2025. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Car Jaune évolue: une nouvelle offre performante, accessible et proche dès le 1er décembre 2025". Région Réunion (dalam bahasa Perancis). 28 November 2025. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "2025: a record year for passenger traffic". Aéroport de La Réunion Roland Garros (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "Maloya". Intangible Cultural Heritage (dalam bahasa Inggeris). UNESCO. Dicapai pada 22 Julai 2026.
- ↑ "La gastronomie réunionnaise". Île de La Réunion Tourisme (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 22 Julai 2026.
Pautan luar
[sunting | sunting sumber]
- (Perancis) Laman sesawang rasmi Pengawas La Réunion
- (Perancis) Laman sesawang rasmi Majlis Wilayah La Réunion
- (Perancis) Laman sesawang rasmi Majlis Jabatan La Réunion
- (Perancis) Laman sesawang rasmi pelancongan La Réunion
.svg){kind=small}
