Enrique Granados
Itxura
| Enrique Granados | |
|---|---|
| Bizitza | |
| Jaiotzako izen-deiturak | Pantaleón Enrique Joaquín Granados y Campiña |
| Jaiotza | Lleida, 1867ko uztailaren 27a |
| Herrialdea | |
| Bizilekua | Bartzelona Lleida Santa Cruz Tenerifekoa Paris |
| Heriotza | Britainia Handia eta Irlandako Erresuma Batua, 1916ko martxoaren 24a (48 urte) |
| Heriotza modua | naufragioa: itotzea |
| Familia | |
| Ezkontidea(k) | Amparo Gal Lloberas (en) |
| Seme-alabak | ikusi
|
| Hezkuntza | |
| Heziketa | Lizeoaren Goi Musika Kontserbatorioa |
| Hizkuntzak | katalana gaztelania |
| Irakaslea(k) | Joan Baptista Pujol (en) Felip Pedrell Charles-Wilfrid de Bériot (en) |
| Ikaslea(k) | |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | konpositorea eta piano-jotzailea |
| Lan nabarmenak | ikusi
|
| Jasotako sariak | |
| Kidetza | Catalan Piano School (en) |
| Genero artistikoa | musika klasikoa sardana |
| Musika instrumentua | pianoa |
Enrique Constanzo Granados i Campiña (Lleida, 1867ko uztailaren 27a – Mantxako kanala, 1916ko martxoaren 24a) musikagile eta piano-jotzaile kataluniarra izan zen, Espainiako erromantizismo musikalaren bultzatzaile nagusietako bat. Ospe handikoak dira pianorako ondu zituen lanak, Goyescas eta 12 Danzas españolas bereziki. Bartzelonako piano eskolaren sortzailea izan zen. Lehen Mundu Gerraren garaian hil zen, alemaniarrek Ingalaterratik Frantziara zihoan Sussex itsasontzia torpedoz eraso zutenenean.
Rosa García Ascort (1906-2002) konpositoreak berarekin ikasi zuen.
Lan hautatuak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Pianorako lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 12 Danzas españolas (1890). Lau zati ditu:
- 1: Galante, Orientale, Fandango
- 2: Villanesca; Andaluza; Rondalla aragonesa
- 3: Valenciana; Sardana; Romántica
- 4: Melancólica; Arabesca; Bolero
- 7 Valses Poéticos (1895)
- 6 Piezas sobre cantos populares españoles (1895)
- Allegro de concierto (1903)
- Escenas románticas (1904)
- Goyescas (1911), suite pianorako
- Escenas poéticas (1912)
- Bocetos (1912)
