Buchi Emecheta
| Buchi Emecheta | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Persona informo | |||||
| Naskiĝo | 21-an de julio 1944 en Lagoso | ||||
| Morto | 25-an de januaro 2017 (72-jaraĝa) en Londono | ||||
| Mortis pro | naturaj kialoj | ||||
| Mortis per | apopleksio | ||||
| Etno | Igboj vd | ||||
| Lingvoj | angla • niĝeria piĝino • igba vd | ||||
| Ŝtataneco | Niĝerio | ||||
| Alma mater | Universitato de Londono (1970–) | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | verkisto • dramaturgo • redaktisto • sociologo • romanisto • porinfana verkisto | ||||
| Laborkampo | genrostudoj • sociala laboro • bibliotekisto • STEM vd | ||||
| Verkado | |||||
| Verkoj | The Bride Price ❦ The Joys of Motherhood ❦ Gwendolen ❦ In the Ditch ❦ Second Class Citizen vd | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Buchi EMECHETA OBE (naskiĝis la 21 julio 1944 en Lagoso, Niĝerio; mortis la 25 januaro 2017 en Londono) estis niĝeri-devena brita verkistino, kiu vivis en Anglio ekde 1962.
Emecheta verkis prozon, teatraĵojn, aŭtobiografion kaj verkojn por infanoj. Ŝi verkis pli ol dudek librojn, inkluzive de Second-Class Citizen (1974),[1] The Bride Price (1976), The Slave Girl (1977) kaj The Joy of Motherhood (1979).[2] La plej multaj el ŝiaj fruaj romanoj estis publikigitaj de la londona firmao Allison & Busby kaj redaktitaj de Margaret Busby.[3]
Multo de ŝia prozo fokusiĝas al seksa diskriminacio kaj rasa antaŭjuĝo, baziĝante sur ŝiaj personaj spertoj kiel solgepatreco kaj nigra virino loĝanta en Britio. Ŝi estas konsiderata "la unua sukcesa nigra verkistino loĝanta en Britio post 1948".[4] Ŝi estas unu el la centraj figuroj en postkolonia feminisma diskurso.[5][6]
Vivo
[redakti | redakti fonton]Ŝiaj gepatroj estis Jeremy Nwabudike kaj Alice Okwuekwu Emecheta. Ili ambaŭ devenis de la igboj. Ŝi edziniĝis je 17 jaroj kaj havis unu infanon. Ŝia edzo iris al Londono por studi, kaj ŝi sekvis lin. Kiam ŝi estis 22-jara, ŝi forlasis lin kaj akiris sian diplomon pri sociologio. Ŝi havis kvin infanojn kun sia edzo.
Emecheta atingis sian literaturan sukceson per sia romano La Ĝojoj de Patrineco (1979), en kiu ŝi portretas la sorton de la filino de Ĉefo, Nnu Ego, kiu estas disŝirita de la streĉiteco inter tradicio kaj la kolonia nuntempo. Ĝi estas unu el la grandaj sociaj romanoj en la tradicio de Aferoj disfalas de Chinua Achebe, en kiu koloniigita popolo, ĉi-foje el virina perspektivo, alfrontas sian pasintecon kaj sian vojon al moderneco.
Buchi Emecheta estis inkludita en la antologio Daughters of Africa, eldonita de Margaret Busby en Londono kaj Novjorko en 1992.
|
Bucci Emeta troviĝas je la 98-a loko en la listo de 100 virinoj agnoskitaj en aŭgusto 2018 de la revuo BBC History kiel homoj, kiuj ŝanĝis la mondon.[7]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Buchi Emecheta interview | Civil Rights | women's rights | Today | 1975. Thames TV (12 July 2018). Alirita 16 November 2024 .
- ↑ Buchi Emecheta | Biography, Books, & Facts (angle). Alirita 9 May 2019 .
- ↑ Busby, Margaret, "Buchi Emecheta obituary", 3 February 2017.
- ↑ Dawson, Ashley, "Beyond Imperial Feminism: Buchi Emecheta's London Novels and Black British Women's Emancipation", in Mongrel Nation: Diasporic Culture and the Making of Postcolonial Britain, University of Michigan Press, 2007, p. 117.
- ↑ . Buchi Emechata: keeping her legacy alive (19 February 2018).
- ↑ Cobbinah, Angela, "How African writer gave women and girls a voice", Camden New Journal, la 16-an de februaro 2018.
- ↑ "100 Women Who Changed the World: the results", History Extra, 9 August 2018.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- "Buchi Emecheta - Kvin libroj omaĝe", Sunday Trust, la 5-an de februaro 2017.
- Buchi Emecheta bio ĉe BBC Tutmonde.
- Buchi Emecheta paĝo ĉe Emory University Arkivigite je 2012-11-04 per la retarkivo Wayback Machine.
- La Roland-Kolekto de Filmoj kaj Videoj pri Arto. Verkistoj Parolas: Ideoj de nia Tempo - Buchi Emecheta parolas kun Susheila Nasta.
- Buchi Emecheta paĝo Arkivigite je 2021-04-21 per la retarkivo Wayback Machine ĉe Sable.
- Margaret Busby, "Kie komenci kun: Buchi Emecheta", The Guardian, la 20-an de marto 2024.
- Ira Mathur, "La rakonto de Buchi Emecheta—Lagoso al Londono", Trinidad & Tobago Guardian, la 15-an de novembro 2025.


