Masters 2001
| ||||
| ||||
| Miejsce | ||||
|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
136 | |||
| Breaki 100+ pkt. |
19 | |||
| Liczba uczestników |
14 + 2 z dzikich kart | |||
| Rozegrane mecze |
15 + 2 w dzikich kartach | |||
| Organizator | ||||
| Sponsor | ||||
Benson and Hedges Masters 2001 – nierankingowy turniej snookerowy, rozegrany w dniach 4-11 lutego 2001 roku w Wembley Conference Centre w Londynie.
Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Walijczyk Matthew Stevens, który przegrał w pierwszej rundzie turnieju z Anglikiem Paulem Hunterem.
W turnieju zwyciężył Paul Hunter, który w finale pokonał Fergala O’Briena 10-9.
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]| Nagroda | |
|---|---|
| Zwycięzca | 175 000 £ |
| Finalista | 88 000 £ |
| Półfinalista | 45 000 £ |
| Ćwierćfinalista | 30 000 £ |
| 1/8 finału | 17 000 £ |
| Runda dzikich kart | 10 000 £ |
| Najwyższy break | 20 000 £ |
| Łączna pula nagród[1] | 650 000 £ |
Runda dzikich kart
[edytuj | edytuj kod]| Wynik | ||
|---|---|---|
 Joe Swail (15)
|
1–6 |  Jimmy White
|
 Marco Fu (16)
|
1–6 | Shaun Murphy
|
Drabinka turniejowa
[edytuj | edytuj kod]| 1/8 finału | Ćwierćfinał | Półfinał | Finał | |||||||||||||||
| Paul Hunter | 6 | |||||||||||||||||
 Matthew Stevens | 5 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 6 | |||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 3 | |||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 6 | |||||||||||||||||
| 10 lutego | ||||||||||||||||||
 Alan McManus | 4 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 6 | |||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 4 | |||||||||||||||||
| Jimmy White | 6 | |||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 2 | |||||||||||||||||
| Jimmy White | 4 | |||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 6 | |||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 6 | |||||||||||||||||
| 11 lutego | ||||||||||||||||||
| Shaun Murphy | 4 | |||||||||||||||||
| Paul Hunter | 10 | |||||||||||||||||
 Fergal O’Brien | 9 | |||||||||||||||||
| Dave Harold | 6 | |||||||||||||||||
| John Higgins | 3 | |||||||||||||||||
| Dave Harold | 6 | |||||||||||||||||
| John Parrott | 5 | |||||||||||||||||
| John Parrott | 6 | |||||||||||||||||
| 10 lutego | ||||||||||||||||||
| Stephen Lee | 5 | |||||||||||||||||
| Dave Harold | 4 | |||||||||||||||||
| Fergal O’Brien | 6 | |||||||||||||||||
| Ken Doherty | 6 | |||||||||||||||||
| Anthony Hamilton | 1 | |||||||||||||||||
| Ken Doherty | 2 | |||||||||||||||||
| Fergal O’Brien | 6 | |||||||||||||||||
| Fergal O’Brien | 6 | |||||||||||||||||
| Mark Williams | 5 | |||||||||||||||||
Finał
[edytuj | edytuj kod]| Finał: Do 10 wygranych frame’ów Wembley Conference Centre, Londyn, Anglia, 11 lutego 2001Sędzia:  Jan Verhaas
| ||
| Paul Hunter
|
10 – 9 | Fergal O’Brien
|
| 40-59; 57-68; 67-44; 48-80(80); 30-72; 56-71; 78(51)-0; 34-64; 61(52)-53; 54-57; 51-43; 133(129)-6; 136(101)-0; 0-88(88); 104(75)-0; 136(136)-0; 132(132)-0; 44-62; 77-44 | ||
| 136 | Najwyższy break | 88 |
| 3 | Breaki stupunktowe | – |
| 6 | Breaki notowane | 2 |
Breaki stupunktowe
[edytuj | edytuj kod]- 136, 132, 129, 101, 101 Paul Hunter
- 136, 117 Jimmy White
- 135, 104 Peter Ebdon
- 119 Anthony Hamilton
- 116, 114 Dave Harold
- 113, 102 Shaun Murphy
- 113 Stephen Hendry
- 109 Stephen Lee
- 107 Ken Doherty
- 102 Mark Williams
- 101 Ronnie O’Sullivan
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ron Florax: 2001 Masters - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
- ↑ a b Benson & Hedges Masters 2001. snooker.org. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
- ↑ a b Hunter snares Masters title. BBC News. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Benson & Hedges Masters 2001. snooker.org. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
- Ron Florax: Masters 2001 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-08-21]. (ang.).
