close
Przejdź do zawartości

Ashley Carty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA
Ashley Carty
ilustracja
Obywatelstwo

Wielka Brytania

Reprezentuje kraj

Anglia

Data i miejsce urodzenia

17 lipca 1995
Rotherham

Gra zawodowa

2018–2022, 2023–2025

Najwyższy ranking

67 (lipiec-październik 2024)

Najwyższy break

141 (Northern Ireland Open 2020)

Breaki 100+ pkt.

44

BERJAYA Multimedia w Wikimedia Commons

Ashley Carty (ur. 17 lipca 1995 w Rotherham) – angielski snookerzysta.

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

2011–2014: Początki

[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2011 roku, Ashley Carty po raz pierwszy wziął udział w turnieju PTC ale odpadł w rundzie wstępnej turnieju w Sheffield. Podczas dziesiątego turnieju PTC sezonu 2011/12 po raz pierwszy dotarł do rundy finałowej. Jednak przegrał 0-4 ze Szkotem Graemem Dottem w pierwszej rundzie. Podczas Munich Open 2013, Carty przegrał ze swoim rodakiem Jackiem Lisowskim w 1/64 finału. W marcu 2013, Carty dotarł do finału Mistrzostw Europy U21(inne języki), przegrywając 0-6 ze swoim rodakiem Jamesem Cahillem[1][2]. Ponieważ Mistrzostwa Europy U21 były również turniejem kwalifikacyjnym do głównego touru, nie udało mu się również zakwalifikować do sezonu 2013/14. Dwa miesiące później podjął kolejną próbę zakwalifikowania się przez serię turniejów Q School. W trzecim turnieju dotarł do finału swojej grupy, przegrywając 3-4 ze Szkotem Fraserem Patrickiem(inne języki). Chociaż nie udało mu się dostać do profesjonalnej ligi, w kolejnym sezonie, dzięki Q-School Order of Merit, mógł wziąć udział w kilku turniejach rankingowych.

Na Wuxi Classic 2013, pierwszym turnieju sezonu 2013/14, Carty po raz pierwszy wziął udział w turnieju rankingowym i przegrał 4–5 z Martinem Gouldem w rundzie kwalifikacyjnej. Jego pierwsze zwycięstwo miało miejsce w kwalifikacjach do Australian Goldfields Open 2013. W pierwszej rundzie pokonał Chińczyka Lü Haotiana, zanim został wyeliminowany w drugiej rundzie przez Michaela Wasleya(inne języki). W dwóch innych występach turniejowych w tym sezonie – Indian Open 2013 i Haikou World Open 2014 – poniósł porażki w meczach otwarcia[3]. W lipcu 2013 dotarł do 1/8 finału Mistrzostw świata IBSF do lat 21 i został tam pokonany przez Chińczyka Wang Zepenga(inne języki)[4]. Na Players Tour Championship 2013/14 nie awansował do najlepszych 128 w żadnym turnieju[5]. Na Mistrzostwach Europy U21 2014 dotarł do półfinału[6]. W 2014 roku został także mistrzem Anglii do lat 21[7].

2014–2018: Jako amator w zawodowym Tourze

[edytuj | edytuj kod]

W Q School 2014 Carty ponownie otarł się o kwalifikację do głównego touru. W pierwszym turnieju dotarł do półfinału swojej grupy, w drugim do finału. W sezonie 2014/15 mógł wziąć udział w dziesięciu z jedenastu turniejów rankingu światowego poprzez Order of Merit. Nie mógł wystartować tylko w turnieju finałowym 2014/15 Players Tour Championship, ponieważ tylko 32 najlepszych graczy PTC mogło tam rywalizować, a on nie dostał się do ostatniej 128. w żadnym turnieju z serii w tym sezonie[8]. Jego pierwszym zwycięstwem w kwalifikacjach do turnieju rankingowego w tym sezonie było ponownie Australian Goldfields Open, gdzie odpadł w decydującej partii z Mikiem Dunnem po zwycięstwach nad Lu Chenwei i Kyrenem Wilsonem w trzeciej rundzie kwalifikacyjnej. Na UK Championship w 2014 roku, do których zakwalifikowało się bezpośrednio wszystkich 128 uczestników, po raz pierwszy wziął udział w głównej drabince światowego turnieju rankingowego, ale przegrał mecz pierwszej rundy 0-6 z Barrym Hawkinsem. Na German Masters w 2015 roku osiągnął swój najlepszy wynik jak dotąd w turnieju światowego rankingu. Dzięki zwycięstwom nad Robertem Milkinsem i Jamesem Cahillem zakwalifikował się do 1/16 finału. Jednak w głównej drabince rozgrywanej w Berlinie przegrał 3-5 z Martinem Gouldem[9]. Na kolejnym turnieju rankingowym, Welsh Open w 2015 roku, dotarł również do 1/16 finału, gdzie został wyeliminowany przez Marco Fu. Po dotarciu do 1/86 finału na China Open w 2015 roku odpadł w pierwszej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw Świata, w których brał udział w tym roku, przegrywając 3-10 z Jamie Jonesem .

W Q School 2015 Ashley Carty nie przeszedł trzeciej rundy w żadnym z turniejów. W sezonie 2015/16 udało mu się wziąć udział tylko w jednym turnieju rankingu światowego, Australian Goldfields Open 2015, gdzie przegrał w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej z Adamem Duffym[10]. Na Mistrzostwach Świata U21 2015 dotarł do ćwierćfinału i przegrał tam z Wang Yuchenem 4–6. Na Mistrzostwach Europy U21 2016 przegrał w półfinale ze swoim rodakiem Brandonem Sargeantem(inne języki) 1–5. Na Players Tour Championship, który odbył się ostatni raz w sezonie 2015/16, ponownie nie przeszedł poza rundę 128 zawodników. W maju 2016 Carty pozostał bez zwycięstwa w Q School[11]. Na Mistrzostwach Świata U21 2016 został wyeliminowany w 1/64 finału przez Richarda Haneya.

W 2017 roku ponownie wziął udział w Q School i dotarł do finału grupowego w drugim turnieju. Przegrał jednak minimalnie z Jamesem Cahillem 3:4. Nie zajął też wystarczająco wysokiego miejsca w klasyfikacji generalnej obu turniejów Q School. Niedługo później dotarł do finału English Amateur Championship(inne języki), ale wycofał się, ponieważ pozwolono mu wziąć udział w odbywającym się w tym samym czasie Riga Masters[12]. Tam pokonał Davida Grace’a, numer 44 w światowym rankingu, 4-1 i dotarł do drugiej rundy. Na Paul Hunter Classic przetrwał amatorskie kwalifikacje i po raz drugi dotarł do głównego wydarzenia[13]. W 2018 roku po raz szósty z rzędu wziął udział w Q School, a w trzecim turnieju ponownie dotarł do play-off. Tym razem pokonał Hindusa Himanshu Dinesh Jaina(inne języki) 4-2 i w wieku 22 lat zapewnił sobie miejsce w głównym cyklu na sezony 2018/19 i 2019/20.

2018–2022: Pierwsze lata zawodowe

[edytuj | edytuj kod]

W swoim pierwszym turnieju jako profesjonalista, Riga Masters 2018, Carty pokonał Harveya Chandlera i gracza z czołowej szesnastki Anthony’ego McGilla, aby dotrzeć do 1/32, gdzie przegrał 0–4 z byłym mistrzem świata Graeme’em Dottem. Pozostał to jednak najlepszy wynik jego pierwszego sezonu zawodowego ; wygrał co najmniej jeden mecz w pięciu kolejnych turniejach, w tym zwycięstwo 4–3 nad 10. numerem na świecie Barrym Hawkinsem na Gibraltar Open 2019 i zwycięstwo 6–3 nad graczem z czołowej 32 Jimmym Robertsonem na China Open 2019[14]. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2019 poniósł porażkę 5–10 z Lü Haotianem i zakończył sezon na 108. miejscu na świecie.

Sezon 2019/20 nie rozpoczął się dla Carty’ego zbyt dobrze[15]. W pierwszej połowie sezonu wygrał tylko dwa mecze, po jednym w turniejach kwalifikacyjnych do International Championship 2019 i German Masters. W nowym roku poprawił jednak swoje wyniki i pozostał bez zwycięstwa tylko raz w pięciu turniejach. Pokonał Joego Perry’ego w Welsh Open i dotarł do 1/32 Snooker Shoot-Out po zwycięstwach nad Nopponem Saengkhamem i Markiem Williamsem, gdzie przegrał z Mikiem Dunnem. W Championship League 2020 niespodziewanie pokonał Neila Robertsona i Kena Doherty’ego i dotarł do rundy pośredniej jako zwycięzca grupy, gdzie pokonał Gary’ego Wilsona, ale odpadł zajmując ostatnie miejsce w grupie. W lipcu 2020 po raz pierwszy dotarł do rundy finałowej Mistrzostw Świata po zwycięstwach nad Rossem Muirem, Jimmym Robertsonem i Robertem Milkinsem[15]. Jednak w meczu otwarcia w Crucible Theatre przegrał ze Stuartem Binghamem 7-10. Sezon zakończył na 77. miejscu. światowym rankingu i straciłby status zawodowca. Z powodu nakładania się Mistrzostw Świata i turniejów Q School otrzymał kolejną dwuletnią kartę profesjonalną za wyniki w Mistrzostwach Świata.

W sezonie 2020/21 Carty dotarł do 1/16 finału European Masters, pokonując Jimmy’ego Robertsona i Simona Lichtenberga(inne języki), zanim przegrał 2–5 z Irlandczykiem z północy Markiem Allenem. Chociaż pokonał Jacka Lisowskiego w Northern Ireland Open i Alego Cartera w UK Championship, to dopiero w WST Pro Series w styczniu 2021 roku wygrał więcej niż jeden mecz w turnieju; pokonał Scotta Donaldsona, Jamiego Curtisa-Barretta(inne języki) i Jamiego Rhysa Clarke’a, ale zakończył turniej na szóstym miejscu w swojej grupie i odpadł z dalszej gry[16]. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2021 dotarł do drugiej rundy po wygranej z Michaelem White’em, ale przegrał 2–6 z Louisem Heathcote’em. Pod koniec sezonu zajmował 96. miejsce w rankingu.

Na początku swojego czwartego sezonu zawodowego Carty nieznacznie przegapił 1/8 finału Championship League, zajmując drugie miejsce w swojej grupie i został wyeliminowany w pierwszej rundzie British Open. W miarę postępu sezonu poniósł częste wczesne porażki, docierając do 1/32 tylko dwa razy[17]. Chociaż w pewnym momencie zajmował nawet 69. miejsce w rankingu światowym, ostatecznie ponownie stracił szansę na bezpośrednie przedłużenie swojej kariery zawodowej. W przeciwieństwie do 2020 roku, tym razem nie udało mu się ponownie zakwalifikować bezpośrednio, co oznaczało, że stracił status zawodowca latem 2022 roku.

2022/23: Amatorstwo i powrót do ligi zawodowej

[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2022/23 Q Tour(inne języki) Carty brał udział we wszystkich sześciu turniejach, docierając raz do półfinałów i raz do ćwierćfinałów, kończąc na 13. miejscu w klasyfikacji generalnej play-offów w marcu 2023 r. w Darlington[18]. Tam pokonał m.in. byłych zawodowców Farakha Ajaiba i Rossa Muira i zakwalifikował się do sezonów zawodowych 2023/24 i 2024/25 po ostatecznym zwycięstwie 5-2 nad Austriakiem Florianem Nüßle.

Ponadto Carty w swoim sezonie jako amator wygrał turniej English Amateur Tour i EPSB Open Series, a także zdobył tytuł English Amateur Championship w wariancie snookera na 6 czerwonych, natomiast na Mistrzostwach Europy w 2023 roku(inne języki) dotarł do 1/8 finału i odpadł w pierwszej rundzie English Amateur Championship(inne języki)[18].

Od 2023 r.: Dalsze lata zawodowe i ponowna utrata statusu zawodowego

[edytuj | edytuj kod]

Na początku swojego piątego sezonu zawodowego Carty dotarł do rundy pośredniej Championship League 2023, a w sierpniu 2023, podczas European Masters, po pokonaniu 30 najlepszych graczy Joego O’Connora i Ricky’ego Waldena, po raz pierwszy dotarł do ćwierćfinału turnieju rankingowego, przegrywając 1-5 ze swoim rodakiem Juddem Trumpem. W kolejnych turniejach odpadł głównie na początku, docierając do 1/32 finału dopiero podczas British Open 2023, Wuhan Open 2023 i Scottish Open 2023[19]. Po odpadnięciu w drugiej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2024 z Johnem Astleyem, zakończył sezon na 81. miejscu na świecie.

Na początku sezonu 2024/25 Carty dotarł do rundy pośredniej Championship League, 48 najlepszych Saudi Arabia Masters i 32 najlepszych British Open 2024. W miarę postępu sezonu poniósł głównie wczesne porażki, docierając do 32 najlepszych ponownie dopiero podczas Snooker Shoot Out 2024. W kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2025 pokonał Jimmy’ego White’a, zanim został pokonany 10-2 przez Chińczyka Pang Junxu[20]. Pod koniec sezonu nieznacznie zabrakło mu do czołowej 64 w światowym rankingu, zajmując 68. miejsce, i tym samym po raz kolejny stracił status zawodowca[21].

Następnie wystartował Q School i dotarł do ćwierćfinału swojej grupy w pierwszym turnieju i półfinału drugiego turnieju[22]. Oznaczało to, że nie udało mu się pozostać w zawodowej trasie, ale jako jedenasty w rankingu Q-School może brać udział w zawodowych turniejach w sezonie 2025/26 jako rezerwowy[23].

Występy w turniejach w karierze

[edytuj | edytuj kod]
Turniej 2011
/12 		2012
/13 		2013
/14 		2014
/15 		2015
/16 		2016
/17 		2017
/18 		2018
/19 		2019
/20 		2020
/21 		2021
/22 		2023
/24 		2024
/25 		2025
/26
Ranking [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [ii] 81 [iii] 70 [ii] 69(inne języki) [i]
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy RR RR 2R 2R RR
Saudi Arabia Masters nie rozegrano 4R A
Wuhan Open nie rozegrano 2R LQ A
English Open nie rozegrano A A 1R 1R 1R 1R LQ LQ A
British Open nie rozegrano 1R 2R 2R 1R
Xi’an Grand Prix(inne języki) nie rozegrano LQ
Northern Ireland Open nie rozegrano A A 1R 1R 2R 2R LQ LQ
International Championship NH A A LQ A A A LQ 1R nie rozegrano LQ LQ
UK Championship A A A 1R A A A 1R 1R 2R 1R LQ LQ
Shoot Out nierankingowy A 1R 1R 3R 2R 1R 2R 3R
Scottish Open NH MR nie rozegrano A A 2R 1R 2R LQ 2R LQ
German Masters A A A 1R A A A LQ LQ LQ LQ 1R LQ
World Grand Prix nie rozegrano NR DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Players Championship DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Welsh Open A A A 3R A A A 1R 2R 1R 1R LQ LQ
World Open A A LQ nie rozegrano A A LQ LQ nie rozegrano LQ LQ
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Championship A A A LQ A A A LQ 1R LQ LQ LQ LQ
Turnieje nierankingowe
Championship League A A A A A A A A 2R A A A A
Dawne turnieje rankingowe
Wuxi Classic NR A LQ LQ nie rozegrano
Australian Goldfields Open A A LQ LQ LQ nie rozegrano
Shanghai Masters A A A LQ A A A nierankingowy nie rozegrano nierankingowy
Paul Hunter Classic Minor-Ranking Event A 1R 1R NR nie rozegrano
Indian Open nie rozegrano LQ LQ NH A A 1R nie rozegrano
China Open A A A 1R A A A 1R nie rozegrano
Riga Masters(inne języki) nie rozegrano Minor-Rank A 1R 2R LQ nie rozegrano
China Championship nie rozegrano NR A 1R LQ nie rozegrano
WST Pro Series(inne języki) nie rozegrano RR nie rozegrano
Turkish Masters(inne języki) nie rozegrano LQ nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR 1R LQ 2R 1R 1R 1R nie rozegrano
European Masters nie rozegrano A A LQ LQ 3R 2R QF nie rozegrano
  1. ↑ a b c d e f g h Był amatorem.
  2. ↑ a b Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.
  3. ↑ Gracze, którzy zakwalifikowali się poprzez start w Mistrzostwach świata zaczynają sezon bez punktów rankingowych.


Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Ashley Carty. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
  2. ↑ Ron Florax: 2013 World Under-21 Championship – Men. CueTracker. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
  3. ↑ Ron Florax: Ashley Carty – Season 2013–2014 – Professional Results. CueTracker. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
  4. ↑ Ron Florax: 2013 World Under-21 Championship – Men. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  5. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2013–2014. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  6. ↑ Ron Florax: Ashley Carty – Season 2013–2014 – Non-professional Results. CueTracker. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).
  7. ↑ Jonathan Davies: Berlin trip gives Rotherham’s Carty ideal platform to shine. The Yorkshire Post, 2015-01-31. [dostęp 2025-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  8. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2014–2015. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  9. ↑ Jonathan Davies: Berlin trip gives Rotherham’s Carty ideal platform to shine. The Yorkshire Post, 2015-01-31. [dostęp 2025-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-05)]. (ang.).
  10. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2015–2016. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  11. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2016–2017. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  12. ↑ Live Streaming from the 2017 English Amateur Snooker Championship. mysnookerstats.com. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  13. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2017–2018. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  14. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2018–2019. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  15. ↑ a b Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2019–2020. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  16. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2020–2021. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  17. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2021–2022. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  18. ↑ a b Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2022–2023. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  19. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2023–2024. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  20. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2024-2025. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  21. ↑ Rankings 2024/2025. snooker.org. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  22. ↑ Ron Florax: Prize Money Won By Ashley Carty In Season 2025-2026. CueTracker. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  23. ↑ Q School Order of Merit 2024/2025. snooker.org. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ashley_Carty&oldid=79770310”