Andrzej Kalwas
Andrzej Kalwas (2012) | |
| Data i miejsce urodzenia |
23 czerwca 1936 |
|---|---|
| Minister sprawiedliwości, prokurator generalny | |
| Okres |
od 6 września 2004 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Andrzej Jan Kalwas (ur. 23 czerwca 1936 we Włocławku[1]) – polski prawnik, radca prawny, w latach 1995–2004 prezes Krajowej Rady Radców Prawnych, w latach 2004–2005 minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Marka Belki.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1954)[2]. W 1963 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Odbył aplikację w Państwowym Arbitrażu Gospodarczym, po czym w 1965 rozpoczął wykonywanie zawodu radcy prawnego. Od 1965 był zatrudniony na stanowisku radcy prawnego w Warszawskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego „Kablobeton”[3]. Pracował także w Warszawskiej Spółdzielni Ogrodniczej[3]. W latach 1977–1978 był dyrektorem do spraw obsługi prawnej w Głównej Komisji Arbitrażowej[3]. W 1990 podjął praktykę w ramach kancelarii radców prawnych „Kalwas i Wspólnicy”[4]. Specjalizował się w prawie administracyjnym, gospodarczym, handlowym i cywilnym.
Działał w Związku Młodzieży Polskiej i Zrzeszeniu Studentów Polskich[5]. Od 1962 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[3]. W latach 1966–1977 był członkiem egzekutywy, a od 1974 do 1977 drugim sekretarzem POP PZPR w WPBP „Kablobeton”[3]. Pełnił funkcję przewodniczącego zespołu partyjnego Krajowej Rady Radców Prawnych[5]. W 1985 był kandydatem PZPR do Sejmu PRL IX kadencji w okręgu nr 5[5].
W latach 1983–1995 pełnił funkcję dziekana rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie, a w latach 1995–2004 zajmował stanowisko prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych[6].
W okresach 1989–1991 i 2002–2004 był członkiem Trybunału Stanu. Należał do założycieli Krajowej Izby Gospodarczej[4]. W 2004 kandydował bez powodzenia w wyborach do Parlamentu Europejskiego z warszawskiej listy Komitetu Wyborczego Wyborców Razem dla Przyszłości. Objął następnie stanowisko prezesa zarządu nowo powstałego Stowarzyszenia Obywatelskich Inicjatyw.
6 września 2004 został mianowany przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego na urząd ministra sprawiedliwości w rządzie Marka Belki, zastępując Marka Sadowskiego. Funkcję tę pełnił do końca 31 października 2005. W okresie jego urzędowania – wbrew jego negatywnej opinii – doszło do uchwalenia ustawy nowelizującej przepisy korporacyjne i wprowadzającej regulacje umożliwiające łatwiejszy dostęp do wolnych zawodów prawniczych, z których część została później uznana przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodną z Konstytucją RP.
18 kwietnia 2018 został zatrzymany przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego celem przedstawienia mu zarzutów w ramach śledztwa dotyczącego osób podających się za funkcjonariuszy służb specjalnych[7]. Następnego dnia został zwolniony.
Jego życiorys i osiągnięcia zawodowe zostały przedstawione w publikacji Wprowadziłem radców prawnych do Europy. Andrzej Kalwas w rozmowie z Albertem Stawiszyńskim z 2016.
Jego synem jest pisarz Piotr Ibrahim Kalwas[8].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1996)[9], Oficerskim (1999)[10] oraz Komandorskim (2012)[11][12] Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także Medal 40-lecia Polski Ludowej[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Andrzej Kalwas, Albert Stawiszyński: Wprowadziłem radców prawnych do Europy. Andrzej Kalwas w rozmowie z Albertem Stawiszyńskim. Warszawa: Wolters Kluwer, 2016, s. 11. [dostęp 2022-08-20].
- ↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1954. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2020-10-02].
- ↑ a b c d e Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2026-01-23].
- ↑ a b Kalwas: Jestem suwerenny i odporny na naciski. pb.pl, 3 września 2004. [dostęp 2017-08-15].
- ↑ a b c d Kandydaci na posłów do Sejmu PRL z Warszawy i województwa stołecznego. „Stolica”. Nr 41 (1960), s. 22, 13 października 1985.
- ↑ Kalendarium samorządu radców prawnych. „Radca Prawny”. Nr 129, s. 14–31, wrzesień 2012.
- ↑ Krzysztof Sobczak: Były minister Andrzej Kalwas zatrzymany przez CBA. prawo.pl, 18 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-18].
- ↑ Maria Kotowska-Kachel: Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku: Piotr Ibrahim Kalwas. Instytut Badań Literackich PAN. [dostęp 2025-03-22].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 października 1996 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1997 r. Nr 12, poz. 94).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 1999 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2000 r. Nr 5, poz. 99).
- ↑ Członkowie samorządu radców prawnych odznaczeni. prezydent.pl, 27 września 2012. [dostęp 2012-09-28].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 września 2012 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2013 r. poz. 214).
- Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Trybunału Stanu
- Członkowie Zrzeszenia Studentów Polskich
- Członkowie Związku Młodzieży Polskiej
- Ludzie urodzeni we Włocławku
- Ministrowie sprawiedliwości III Rzeczypospolitej
- Prezesi Krajowej Rady Radców Prawnych
- Prokuratorzy generalni III Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej
- Sekretarze POP PZPR
- Visiting Professors Europejskiej Wyższej Szkoły Prawa i Administracji
- Urodzeni w 1936
