Յոնաս Լաուվիներ
| Յոնաս Լաուվիներ | |
|---|---|
| Ծնվել է | Lua error in Մոդուլ:Wikidata/date at line 430: attempt to concatenate local 'result' (a nil value). |
| Ծննդավայր | Ունտերզեն[1] |
| Քաղաքացիություն |  Շվեյցարիա |
| Մասնագիտություն | large estate owner |
| Զբաղեցրած պաշտոններ | Q135556009? |
| 🌐 | |
Յոնաս Լաուվիները (ֆրանսերեն՝ Jonas Lauwiner, , Ունտերզեն[1]) շվեյցարացի քաղաքական գործիչ և ինքնահռչակ «Շվեյցարիայի թագավոր»։
Նա հայտնի է դարձել 2020-ականներին Շվեյցարիայում մի շարք անտեր հողամասեր ձեռք բերելով և խորհրդանշական «Լաուվիների կայսրությունը» հիմնադրելով[2]։
Վաղ կյանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Յոնաս Լաուվիները ծնվել է Ռիդ-Մյորել[3] համայնքի բնակիչ վալեյզացի հոր և մարոկկացի[4] մոր ընտանիքում։ Նա Շվեյցարիայի և Մարոկկոյի քաղաքացի է[5]։ Յոնասը մեծացել է Բեռնի Օբերլանդում[6] և Ցուգ կանտոնում[5]։։
Լաուվիները ստացել է ավտոմատացման տեխնիկի մասնագիտություն, և շարունակել ուսումը բիզնեսի կառավարման հգծով[7]։ Նա աշխատել է որպես տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մենեջեր ԱՄՆ դեղագործական ընկերությունում[6][8]:
Քաղաքական կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2024 թվականին Լաուիները ընտրվել է Բուրգդորֆ օրենսդիր մարմնին[9]: Այնուամենայնիվ, նա փորձել է, բայց չի կարողացել ընտրվել քաղաքապետ[10][11]:
Լաուվիները 2026 թվականի մարտին Բեռնի Մեծ Խորհրդի և Գործադիր Խորհրդի թեկնածու է եղել[12]։
Հողային սեփականություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Լաուվիների հողի սեփականության նկատմամբ հետաքրքրությունը սկսվել է այն ժամանակ, երբ ծննդյան օրվա առթիվ նա հորից ստացել է 840 քմ մակերեսով հողամաս Վալե կանտոնում[7]։ Երբ մի քանի տարի անց նա փորձել է գնել հարևան հողամասը, հողային գրանցամատյանում հայտնաբերել է, որ այն դասակարգված է որպես տիրազուրկ գույք[3]։ Շվեյցարիայի որոշ կանտոններում հնարավոր է սեփականացնել հողը, եթե հայտնաբերվի չպահանջված հողատարածք և այն պահանջողը առաջինը լինի[13]:
Լաուվիների կայսրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]«Թագավորություններով հիացած» Լաուվիները իր ձեռք բերած հողերի վրա հիմնադրել է խորհրդանշական «Լաուվիների կայսրությունը»[14]։ 2019 թվականին նա կազմակերպել է թագադրման արարողություն Բեռնի Նիդեգկիրխեում։ Լաուվիները հատում է իր սեփական արժույթը՝ Լաուվիների կայսերական վելարը։ Նա կազմակերպել է Լաուվիների կայսրության լեգեոնը, որը հիմնականում զբաղվում է մարզումներով և խաղաղ ժամանակներում գործողություններ իրականացնելով և խոստանում է պաշտպանել Շվեյցարիան պատերազմի ժամանակ[14][15]։ Լաուվիները տիրապետում է մի քանի հնաոճ թնդանոթների[16], ինչպես նաև ունի գործառնությունից ելած գերմանական զրահապատ մեքենա[17]։ Նա «պալատ» է հիմնել Օբերբուրգի նախկին ներկերի գործարանում[5], որը գտնվում է 5,800 մ² աղտոտված հողատարածքի վրա[7][6]։ Կայսրությունը զուտ խորհրդանշական է[18], և չի պնդում անկախություն Շվեյցարիայից[5][6]։
Լաուվիները իր ձեռքբերումները անվանում է «արշավներ»։ Առաջին ձեռքբերումը տեղի է ունեցել 2021 թվականին, երբ Լաուվիները ձեռք է բերել 50 հողամաս[6]։ Այդ ժամանակվանից ի վեր նա շարունակել է նման ձեռքբերումները։ 2025 թվականի դրությամբ Յոնաս Լաուվիները տիրապետում էր 149 հողամասի և 83 ճանապարհի, որոնց ընդհանուր մակերեսը կազմում էր 114,000 մ², որոնք տարածված էին 9 կանտոններում[5], հիմնականում Վալեում և Բեռնում, բայց նաև Լյուցեռնում և Շվիցում[19][3]։ Նրա ձեռքբերումները խոչընդոտվել են Ստորին Վալեում[3] և Ֆրիբուրգ կանտոնում[20]։
Վեճ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Լաուվիները դրամայնացրել է իր ձեռքբերումները։ Նա անտառները վարձակալության է տվել անտառտնտեսության ընկերություններին կամ նրանց տվել է հատման իրավունքներ՝ պահպանման դիմաց[21]։ Նա նաև որոշել է վճար գանձել իրեն պատկանող ճանապարհներից[22], ինչը վրդովմունք է առաջացրել Լյուցեռն կանտոնում ՝ ազդելով երկու գյուղերի բնակիչների վրա[23][24]։ Լաուվիները պաշտպանվել է՝ վկայակոչելով պահպանման ծախսերը և իր մոտեցման օրինականությունը։ 2025 թվականին մի քանի պաշտոնյաներ դիմել են Լյուցեռնի կառավարությանը՝ խնդրելով լուծում գտնել։ Սա Լաուվիներին զգալի լրատվամիջոցների ուշադրություն է գրավել[25]։ Նա նաև Բուրգդորֆին առաջարկել է գնել փողոցը 120,000, շվեյցարական ֆրանկով կամ կնիվարաբերի այն, եթե այն վերանվանվի «Լաուվիներշտրասե»[Ն 1][26]։
Նոթեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ Բառացիորեն թարգմանված՝ «Լաուվիներ փողոց»։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 Zu Besuch bei Jonas Lauwiner, dem selbst ernannten König der Schweiz
- ↑ «The King of Switzerland». Der König der Schweiz (անգլերեն). Վերցված է 2026-05-06-ին.
- 1 2 3 4 Justin Grept (2025 թ․ օգոստոսի 2). «Comment le «Roi de Suisse» a construit un «empire» en Valais». Le Nouvelliste (ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ օգոստոսի 2-ին.
- ↑ Boris Busslinger (2025 թ․ հուլիսի 14). «Le «roi de Suisse» commence à fatiguer les cantons de Suisse centrale». Le Temps (ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- 1 2 3 4 5 Moritz Marthaler (2025 թ․ ապրիլի 6). «Il se prend pour le roi de Suisse». 24 heures (ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- 1 2 3 4 5 René Haenig (2025 թ․ հունիսի 23). «Zu Besuch bei Jonas Lauwiner, dem selbst ernannten König der Schweiz». Schweizer Illustrierte (շվեյցարական վերին գերմաներեն). Վերցված է 2025-07-30-ին.
- 1 2 3 Stephan Künzi (2022 թ․ մարտի 26). «Der König der herrenlosen Grundstücke». Der Bund (գերմաներեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Moritz Marthaler (2025-04-11). «Qui est Jonas Lauwiner, ce trentenaire qui se prend pour le roi de Suisse?». Le Figaro (ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Alexandre Steiner (2026 թ․ փետրվարի 13). «Le roi qui veut être ministre». Le Temps (ֆրանսերեն).
- ↑ Markus Hofer (2024 թ․ սեպտեմբերի 3). «Der «König von Burgdorf» fordert Stadtpräsident Stefan Berger heraus». D’Region (գերմաներեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ «In der Ticker-Übersicht: Alle Gemeindewahlen und Abstimmungen im Kanton Bern: Burgdorf: Der «König» regiert doch noch mit – im Stadtrat». Berner Zeitung (գերմաներեն). 2024 թ․ նոյեմբերի 14. Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Alexandre Steiner (2026 թ․ փետրվարի 13). «Le roi qui veut être ministre». Le Temps (ֆրանսերեն).
- ↑ Martinez, Olivier (2022-02-02). «Jonas I the conqueror». Microcosme.info (ֆրանսերեն). Վերցված է 2026-05-11-ին.
- 1 2 Walder, Samuel (2022-01-14). «Ce Zougois, empereur, part à la conquête de la Suisse». Blick (շվեյցարական ֆրանսերեն). Վերցված է 2025-07-30-ին.
- ↑ «The Lauwiner Empire Legion». Lauwiner Empire.
- ↑ «Skurril! 27-Jähriger lässt sich in der Schweiz zum König krönen». RTL (Germany) (գերմաներեն). 2022 թ․ մարտի 10. Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ «Il s'est autoproclamé «roi de Suisse» et il agrandit son empire». Watson (ֆրանսերեն). 2025 թ․ ապրիլի 3. Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Jonas Lang (2025). «Das «Lauwiner Empire» und die Bürokratie». HKB-Zeitung (գերմաներեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Julien Guillaume (2025 թ․ հուլիսի 28). «Autoproclamé "roi de Suisse", il agace les élus avec ses pratiques foncières». RTS Info (ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Martin, Victoria (2025 թ․ հուլիսի 29). «Fribourg résiste à Jonas Lauwiner. Voici pourquoi le «roi de Suisse» n'a pas réussi à s'approprier de terrain dans le canton». La Liberté (ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Spring, Rebecca (2022 թ․ հունվարի 16). «Voici comment acquérir un terrain gratuitement en Suisse». Blick (շվեյցարական ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ օգոստոսի 4-ին.
- ↑ Nadler, Marian (2025 թ․ հունիսի 3). «Le «roi de la Suisse» vole une route aux Lucernois». Blick (շվեյցարական ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Perucchi, Alessandro (2025 թ․ հունիսի 6). «Lucernois, attention: le roi Jonas Lauwiner va vous taxer!». Blick (շվեյցարական ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Schaffner, Joschka (2025 թ․ հուլիսի 4). «La méthode du «roi de Suisse» indigne la politique». Blick (շվեյցարական ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Dugalic, Jaschar (2025 թ․ ապրիլի 10). «Der «König der Schweiz». Auf den Spuren der Medienfigur Jonas Lauwiner». Neue Zürcher Zeitung (շվեյցարական վերին գերմաներեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ Enderli, Janine (2023 թ․ ապրիլի 26). ««L'Empereur» revient et achète des rues dans le canton de Berne». Blick (շվեյցարական ֆրանսերեն). Վերցված է 2025 թ․ հուլիսի 30-ին.
