close
Saltar ao contido

Ánguidos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ánguidos
Anguidae

Rango fósil: Cretáceo tardío - Actualidade (125 - 0 Ma) [1]
BERJAYA
Anguis fragilis
Clasificación científica
Dominio: Eukaryota
Reino: Animalia
Subreino: Eumetazoa
Superfilo: Deuterostomia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
(sen clasif.): Bilateria
Clase: Sauropsida
Subclase: Diapsida
Orde: Squamata
Suborde: Anguimorpha
Infraorde: Diploglossa
Familia: Anguidae
Gray, 1825
Subfamilias e Xéneros
Véxase o texto

A dos ánguidos,[2] Anguidae, é unha familia de réptiles escamosos.[3]

Caracterízanse pola atrofia das patas en numerosas especies, o que non quere dicir que estean directamente emparentados coas serpentes nin coas anfisbenas; trátase, pois, dun notábel caso de converxencia evolutiva.

A súa área de distribución abarca as rexións do hemisferio norte do Vello e o Novo Mundo, América, Asia, Europa e África do Norte.[3]

A maioría das súas especies son terrestres, viven na follaxe e os detritos do solo dos bosques. Hai especies que son ovovivíparas, o cal é particularmente vantaxoso, como protección para os inmaturos, especialmente en zonas de climas fríos e húmidos.

Taxonomía

[editar | editar a fonte]

Descrición

[editar | editar a fonte]

A familia foi descrita en 1825 polo naturalista inglés John Edward Gray, no seu traballo "A synopsis of the genera of Reptiles and Amphibia, with a description of some new species".[4]

Etimoloxía

[editar | editar a fonte]

O nome científico da familia, Anguidae, está formado, segundo a norma, sobre a raíz Angu- do nome do seu xénero tipo, Anguis, coa adición do sufixo do latín científico -idae, propio dos nomes das familias de animais.[5][6]

Clasificación

[editar | editar a fonte]

Na familia distínguense tres subfamilias, cos xéneros que se indican:[7] Abrangue unhas 100 especies nos 12 xéneros descritos.

Familia Anguidae Gray, 1825

Características morfolóxicas

[editar | editar a fonte]

As características comúns deste grupo inclúen un arco supratemporal reducido, estriacións nas caras mediais das coroas dos dentes, osteodermos, e un pregamento lateral na pel da maioría dos taxons.[8] Os osteodermos, duros, baixo as escamas, dándolle a estes animais un aspecto blindado. Moitas das especies teñen os membros reducidos ou ausentes, o que lles dá unha aparencia de serpe, mentres que outros teñen os membros completamente desenvolvidos.[9] A forma do corpo varía entre as diferentes especies, con tamaños que oscilan entre os 10 cm e os 1,5 m.[8][9]

Alimentación e hábitat

[editar | editar a fonte]

Estes lagartos son carnívoros ou insectívoros, alimentándose principalmente de insectos, aínda que se sabe que as especies máis grandes aliméntanse de pequenos réptiles e anfibios. Habitan nunha ampla gama de hábitats diferentes en todo o mundo, desde os ambientes áridos até os tropicais. A maioría das especies coñecidas son terrestres ou semisubterráneas, coa excepción dun único xénero arbóreo, Abronia.[8]

Reprodución

[editar | editar a fonte]

O grupo inclúe especies ovíparas e vivíparas, que poden presentarse nun mesmo xénero ás veces.[8][9]

Evolución

[editar | editar a fonte]
BERJAYA
Helodermoides tuberculatus.
BERJAYA
Esta figura mostra unha filoxenia simplificada das subfamilias dos ánguidos baseada na análise de datos de secuencias de ADN mitocondrial.[10]

Os ánguidos teñen un rexistro fósil relativamente bo, e son relativamente comúns como fósiles no Cretáceo final e o Paleóxeno do oeste de América do Norte. O ánguido máis antigo coñecido, co rexistro fósil máis completo de calquera lagarto, é Odaxosaurus, do Campaniano tardío do Canadá, hai uns 75 millóns de anos. O Odaxosaurus e outros ánguidos do Cretáceo tardío xa presentan moitas características atopadas nos ánguidos actualmente viventes, incluíndo dentes parecidos a ciceis e placas de armadura na pel, o que suxire unha longa historia evolutiva para o grupo. Os ánguidos foron particularmente diversos durante o Paleoceno e o Eoceno en América do Norte.[8]

Algunhas especies, como as pertencentes ao xénero Glyptosaurus, dunha extinta subfamilia de ánguidos, creceron a até chegar a teren grandes dimensións, e evolucionaron cunha dentición esmagadora altamente especializada.[8]

O longo rexistro fósil dos ánguidos en América do Norte suxire que o grupo probabelmente evolucionou alí durante o Cretáceo, antes de dispersarse a Europa no Paleóxeno.

En Galicia

[editar | editar a fonte]

En Galicia unicamente vive unha especie, Anguis fragilis, concretamente da subespecie Anguis fragilis fragilis Linnaeus, 1758.[11]

  1. Anguid Lizards. Anguidae na EOL.
  2. ánguidos no Dicionario da RAG.
  3. 1 2 The Reptile Database.
  4. Gray (1825), publicado en Annals of Philosophy, London, ser. 2, vol. 10, pp. 193–217.
  5. Anguidae no Merriam-Webster Dictionary.
  6. Lescure, Jean; Le Garff, Bernard (2006). "L'étymologie des noms d'amphibiens et de reptiles d'Europe" (en francés) (Paris: Belin ed.): 207. ISBN 978-2-7011-4142-8.
  7. Anguidae no ITIS. Consultado o 16 de maio de 2021.
  8. 1 2 3 4 5 6 "Anguidae". na ADW. Consultado o 17 de maio de 2021.
  9. 1 2 3 Bauer, Aaron M. (1998). Cogger, H. G.; Zweifel, R. G., eds. Encyclopedia of Reptiles and Amphibians. San Diego: Academic Press. pp. 152–155. ISBN 0-12-178560-2.
  10. Wiens, J. J.; Slingluff, J. L. (11-11-2001). "How lizards turn into snakes: a phylogenetic analysis of body-form evolution in anguid lizards". International Journal of Organic Evolution 55 (11): 2303–2318.
  11. Lista patrón dos réptiles de Galicia. En: VV.AA. (1995): Atlas de Vertebrados de Galicia. Tomo I. Peixes, anfibios, réptiles e mamíferos. Santiago de Compostela: Sociedade Galega de Historia Natural / Consello da Cultura Galega. ISBN 84-87172-89-X, p. 121.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]