close
Idi na sadržaj

935.

Uredi veze
S Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa 935)
Godine:

◄◄ | ◄ | 931. | 932. | 933. | 934. | 935. | 936. | 937. | 938. | 939. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 900-e | 910-e | 920-e | 930-e | 940-e | 950-e | 960-e | ►

Vijekovi:

◄ | 9. vijek | 10. vijek | 11. vijek | ►

935. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar935
CMXXXV
Ab Urbe condita1688
Asirski kalendar5685
Bengalski kalendar342
Berberski kalendar1885
Budistički kalendar1479
Burmanski kalendar297
Bizantijski kalendar6443–6444
Kineski kalendar甲午年 (Drveni Konj)
3631 ili 3571
    — do —
乙未年 (Drveni Koza)
3632 ili 3572
Koptski kalendar651–652
Diskordijanski kalendar2101
Etiopijski kalendar927–928
Hebrejski kalendar4695–4696
Hindski kalendari
 - Vikram Samvat991–992
 - Šaka Samvat857–858
 - Kali Juga4036–4037
Holocenski kalendar10935
Iranski kalendar313–314
Islamski kalendar323–324
Julijanski kalendar935
CMXXXV
Korejski kalendar3268
Minguo kalendar977 prije Tajvana
民前977年
Seleukidska era1246/1247 AG
Tajlandski solarni kalendar1477–1478
Ova kutija:

Godina 935. (CMXXXV) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 935. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

[uredi | uredi izvor]

Evropa

[uredi | uredi izvor]
  • Proljeće – Arnulf I ("Zli") od Bavarske napada Italiju, prelazeći kroz Gornji Adiže (današnji Tirol). Nastavlja prema Veroni kako bi se pridružio svojim pristalicama. Kralj Hugo od Provanse predvodi burgundsku vojsku i pobjeđuje Arnulfa kod Gossolenga, prisiljavajući ga da se vrati u Bavarsku.
  • Proljeće: Kralj Rudolf od Burgundije ponovo osvaja kastrum Viriliacum od grupe Akvitanaca koji su ga oteli od njegovog vazala Geoffreya od Neversa.[1]
  • Ljeto - Mađari, predvođeni Szabolfom, Bolundom i Urcunom, opljačkali su Italiju[2] i napredovali sve do Kampanije; područja oko Beneventa, Capue i Nole su opustošena, a opatija Monte Cassino je opljačkana.[3]
  • 13. septembar: U povelji izdatoj u Attignyju, kralj Rudolf je izjavio da se sada namjerava posvetiti mirnom upravljanju svojim kraljevstvom i da planira održati poslušnost svojih podanika kroz povjerenje, a ne silom oružja.
  • 28. septembar (približan datum) – Vaclava I, vojvodu od Bohemije (tema božićne pjesme iz 1853. "Dobri kralj Vaclav") ubija grupa plemića predvođena njegovim bratom Boleslavom I ("Okrutni"), koji ga nasljeđuje.
  • Zima: Haakon "Dobri" preuzima prijestolje Norveške od svog polubrata Erika "Krvave Sjekire". Kršten u Engleskoj, uzalud pokušava preobratiti svoje podanike u kršćanstvo. Prema Snorriju, dao je sagraditi nekoliko crkava i imenovao kršćanske svećenike. Na skupštini (thingu) u Frosti, bezuspješno traži od svojih podanika da pređu na kršćanstvo. Odbija obavljati svoje tradicionalne svećeničke dužnosti. Ipak, pod pritiskom, prisiljen je popustiti i zauzeti svoje mjesto u paganskoj ceremoniji. Nakon toga, kaže se da se Haakon povukao u već kršćansku grofoviju Möre, a zatim umire od zadobijenih rana nakon raznih bitaka. Sahranjen je po drevnom običaju.[4]
  • Nova normanska invazija na dolinu Loire. Stanovnici Berryja i Tourainea uspijevaju ih zaustaviti.[5]
  • Savjet u Fismesu, koji je sazvao nadbiskup Artaud iz Reimsa, održava se protiv onih koji pljačkaju ili oduzimaju crkvenu imovinu.
  • Henrik I Ptičar priznaje svog sina Otona za kralja.[6]
  • Bizantijska delegacija kod kralja Italije, Huga od Arlesa, kako bi se uspostavio savez protiv lombardijskih prinčeva.[7]

Arapsko carstvo

[uredi | uredi izvor]
  • Januar – Emir Mardavij, osnivač dinastije Zijarid, ubijen je od strane svojih turskih robova. Nasljeđuje ga brat i general Vušmgir, koji je krunisan za novog zijaridskog vladara u Reju (današnji Iran).
  • Ljeto – Fatimidski halifa al-Qa'im šalje pomorsku ekspediciju pod vodstvom Ja'quba ibn Ishaqa al-Tamimija da napadne obalu Provanse i Ligurije, pljačkaju Genovu 16. augusta i napadaju Pisu. Ja'qub također napada Korziku i Sardiniju prije nego što se vrati u Mahdiju s oko 8.000 zarobljenika.[8]
  • August: Turski guverner Ikhšid, kojeg je imenovao halifa Ar-Radi za borbu protiv fatimidskih napada, ulazi u Fustat.[9] Predvodi pobunu protiv Abasida u Egiptu i Siriji i osniva dinastiju Ikhšid (koja završava 946. godine).
  • Kordoba, glavni grad El-Andaluza, postaje najveći grad na svijetu, preuzimajući vodstvo od Bagdada, glavnog grada Abasidskog halifata.
  • Ziri ibn Manad postavljen je za guvernera centralnog Magreba. Pokreće izgradnju tvrđave Ashir, u blizini Medeje (jugoistočno od budućeg grada Alžira), koja postaje de facto prijestolnica.[10] To simbolizira uspon dinastije Zirid u zapadnom Mediteranu.[11]

Afrika

[uredi | uredi izvor]
  • Ljeto – Muhamed ibn Tughj al-Ikhšid imenovan je za guvernera i postaje vladar Egipta i dijelova Sirije (ili Levanta). Pokreće kampanju protiv svog rivala Ahmeda ibn Kajghalagha kopnom i morem: pomorske snage zauzimaju Tinnis i ibn Kajghalagh je prisiljen na povlačenje. Ibn Tughj ulazi u Fustat, čineći ga svojim glavnim gradom, i osniva dinastiju Ikhšidid.

Azija

[uredi | uredi izvor]
  • Mart – Kralja Kjŏn Hvŏna iz Kasnog Baekdžea svrgao je njegov najstariji sin Kjŏn Sin-gŏm (krunisan 15. novembra) i zatvorio, ali je bivši kralj uspio pobjeći.
  • 17. novembar – Vang Jandžun, car Huizong od Mina (Deset kraljevstava), ubijen je u vlastitoj palati u ustanku zajedno sa svojom caricom suprugom i nekoliko članova klana, a kao drugog cara naslijedio ga je njegov sin Vang Džipeng.
  • Kralj Gjeongsun, posljednji vladar Ujedinjene Sile, formalno se predaje i abdicira u korist Taedža iz Gorjea. Ovim je završeno Taedžovo ujedinjenje Koreje, čime je okončana dinastija Sila.[12]

935. u temama

[uredi | uredi izvor]

Književnost

[uredi | uredi izvor]
  • Ki no Tsurajuki se vraća u Kyoto iz provincije Tosa, putovanje koje postaje osnova najranijeg sačuvanog japanskog poetskog dnevnika, nazvanog Tosa Nikki (Tosa dnevnik).

Religija

[uredi | uredi izvor]
  • Zima (približna godina) – Papa Ivan XI, sin de facto rimske vladarice Marozije, umire u Rimu nakon četverogodišnje vladavine, u dobi između 25 i 27 godine.

Rođeni

[uredi | uredi izvor]
  • Al-Qadi Abduldžabbar, mu'tazilitski teolog (umro 1025.)
  • Eochaid ua Flannacáin, irski svećenik i pjesnik (umro 1004.)
  • Elvira Ramírez, princeza i regentica Leóna (približan datum)
  • Folcuin, franački opat Saint Bertina (približan datum)
  • Gao Qiong, kineski general i guverner (džieduši) (umro 1006.)
  • Gerard od Toula, njemački svećenik i biskup (umro 994.)
  • Hrosvitha, njemačka kanonica i pjesnikinja (približan datum)
  • Mičitsuna no Haha, japanska pjesnikinja (umro 995.)
  • Uhtanes od Sebastije, armenski historičar (umro 1000.)
  • Wulfrun, engleska plemkinja (približan datum)

Umrli

[uredi | uredi izvor]
  • 22. januar – Ma, carica Južnog Hana
  • Januar – Mardavij, osnivač dinastije Zijarid (Iran), ubijen
  • 28. septembar – Vaclav I, vojvoda Bohemije (r. oko 907.), ubijen
  • 24. oktobar – Li Ju, kineski zvaničnik i kancelar
  • 17. novembar – atentat na:
    • Vang Jandžun, car Mina (Deset kraljevstava)
    • Čen Džinfeng, carica supruga Mina (r. 893.)
  • Dai Sijuan, general Kasnog Lianga (Pet dinastija)
  • Govinda IV, vladar dinastije Raštrakuta (Indija)
  • Gruffydd ab Owain, kralj Glywysinga (približan datum)
  • Ivan XI, papa Katoličke crkve (približan datum)
  • Li Jičao, kineski vojskovođa i guverner (jiedushi)
  • Niftavajh, abasidski učenjak i gramatičar (r. 858.)
  • Trpimir II, kralj Hrvatske (približan datum)
  • Werner V, franački plemić (približan datum)
  • Jang Dongqian, kineski zvaničnik i kancelar
  • Zhao Feng, kineski zvaničnik i kancelar

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ↑ Philippe Lauer Robert Ier et Raoul de Bourgogne, rois de France (923-936). Bibliothèque des Hautes Études, 1910
  2. ↑ Léo d'Ostie, chron. I, 55.
  3. ↑ L. Dussieux, Essai historique sur les invasions des Hongrois en Europe..., Paris, Ducessois, 1839
  4. ↑ Snorri Sturluson, Lee Milton Hollander Heimskringla : history of the kings of Norway. University of Texas Press, 1964 (ISBN 978-0-292-73061-8)
  5. ↑ Philippe Lauer Robert Ier et Raoul de Bourgogne, rois de France (923-936), Bibliothèque des Hautes Études, 1910
  6. ↑ David Bailie Warden, Nicolas Viton de Saint-Allais, Jean Baptiste Pierre Jullien de Courcelles, Agricole Joseph François Xavier Pierre Esprit Simon Paul Antoine Fortia d'Urban, L'Art de vérifier les dates, vol. 12, Moreau, 1818
  7. ↑ Louis Bréhier, Vie et mort de Byzance, Paris, Albin Michel, 1946, 596 p.
  8. ↑ Steven A. Epstein, Genoa and the Genoese, 958–1528. (The University of North Carolina Press, 1996), p.14.
  9. ↑ Heinz Halm The empire of the Mahdi, Partie 1, Volume 26. BRILL, 1996 (ISBN 978-90-04-10056-5)
  10. ↑ M. Weiss Biographie universelle, Volume 6, Furnes, 1841
  11. ↑ Gilbert Meynier (2010). L'Algérie cœur du Maghreb classique. De l'ouverture islamo-arabe au repli (658–1518). Paris: La Découverte, p. 43.
  12. ↑ Seiichi Iwao,Teizō Iyanaga Dictionnaire historique du Japon, Volume 1. Maisonneuve & Larose, 2002 (ISBN 978-2-7068-1575-1)

Vanjski linkovi

[uredi | uredi izvor]
Preuzeto iz "https://bs.wikipedia.org/w/index.php?title=935.&oldid=3822628"