close
The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20100722003450/http://esp0ir.wordpress.com:80/

Ινδιάνοι

Και λέγαμε, και λέγαμε, και λεγαμε … και κάπου πάνω στην κουβέντα … αφού έχω αραδιάσει ένα κάρο επιχειρήματα … μου πετάει τον οδοστρωτήρα:

«… γιατί εμείς αγαπάμε τους Ινδιάνους!»

Επεξήγηση: «που τους πήρε μισή χιλιετία να καταλάβουν την έννοια της ιδιοκτησίας.»

Δεν έχει σημασία περί ποιας ιδιοκτησίας μιλούσαμε.  Μπορεί να ήταν η πνευματική, η υλική, η ανθρώπινη …

Τέτοιο επιχείρημα, πώς να το αντικρούσω;

Υ.Γ. Πάντα, με τους Ινδιάνους ήμουνα. Και με τους Τρώες. Παιδιώθεν. Πάντα με όλες τις χαμένες φυλές, με όλους εκείνους που αμύνονταν περί πάτρης, που δεν είχαν ηρωικό τέλος.

στέρφες αγκαλιές

Εικόνες στεριάς (εκτελέσεις Καισαριανής, σφαγή στο Δίστομο, φυλακίσεις κομμουνιστών, ο θάνατος του Λόρκα), ιδωμένες μέσα από δυο θαλασσινά μάτια. Και μέσα στα άλλα, πορτοκαλιά μεσοφόρια.

 

Federico Garcia Lorca

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι
Read more of this post

αδιάφορος

Επειδή ρωτήσατε: απαξιώ πλήρως για τον τύπο που ήταν εμπνευστής του «…ωκτικού» … απαξιώ για το είδος του … απαξιώ για όλους όσους τώρα τον κλαίνε με μαύρο δάκρυ, για τους πρώην συνεργάτες του, για τους φίλους του – ειδικά γι’ αυτούς … και ΕΙΔΙΚΑ για τους πολιτικούς που δηλώνουν φίλοι του.

Η προβοκατόρικη επίθεση εναντίον κάποιου αντιπαθέστατου, τον οποίο ξαφνικά βάλθηκαν να μετατρέψουν σε «ήρωα» της δημοσιογραφίας, πέρα από το γεγονός ότι θα αποτελέσει άλλοθι για περισσότερη μπατσοκρατία, με αφήνει παγερά αδιάφορη.

Δεν πείθομαι ότι ήταν «ήρωας» και γι’ αυτό τον φάγανε «οι κακοί τρομοκράτες» (που βάζω και στοίχημα ότι έχουν κρατικά ένσημα) ή κάτι τέτοιο, γιατί όλη του η διαδρομή, μόνο αυτό δεν είχε δείξει.

Συνεπώς, απλά ΔΕΝ σχολιάζω … και συνεχίζω με σημαντικότερα πράγματα.

κρυφό ζόρι

Δεν είναι όλα εμφανή, όχι αν δεν έχεις μάθει να παρατηρείς καλά τους ανθρώπους. Κρυφό ζόρι … μόνο για το απαίδευτο μάτι. Εμφανέστατο για τον έμπειρο παρατηρητή. Αρκεί να τον νοιάζει αρκετά. Ο καθένας έχει από ένα, τουλάχιστον. Ορισμένοι τραβάνε πολλά ζόρια. Και ενίοτε, τα σέρνουν μαζί, σε όλη τη ζωή τους.

[Κι αν σου μιλάω με παραβολές, είναι γιατί ... η αλήθεια δε λέγεται.]

Ξεχνάς πετώντας μακριά
ξεθωριασμένες φάτσες
γριές νεράιδες, κουρασμένα ξωτικά
ζευγάρια να σαλταίρνουν απ’τις ταράτσες.
Read more of this post

παγάκια

Εκείνος, ελεύθερος νεαρός, υγιής, αρτιμελής, με ικανοποιητική επαγγελματική αποκατάσταση, έξυπνος, ώριμος, με τρόπους κλπ …

Εκείνη, όμορφη κοπέλα, συμπαθητική, γλυκειά, τσαχπινούλα, υγιής, αρτιμελής … στην ηλικία του περίπου, επίσης ελεύθερη.

Συναντήθηκαν έξω, σε παρέα. Εκείνο το βράδυ, είχαν πιει και λίγο παραπάνω, κατέληξαν στο σπίτι του, όπου έκαναν … (εκείνη τη λέξη με τα τρία γράμματα που μερικοί βρίσκουν υπερβολικά ψυχρή). Το φυσιολογικότερο πράγμα του κόσμου, δηλαδή: μοιράστηκαν και απόλαυσαν την ελευθερία τους.

Θα του άρεσε να την ξαναδεί. Καλά πέρασε μαζί της, αν και ακόμα δεν τη γνώριζε καλά. Θα της έδινε μια ευκαιρία. Να τη γνωρίσει τουλάχιστον, πριν την απορρίψει … αν τελικά θα την απέρριπτε. Διότι, μπορεί και να μην την απέρριπτε … μπορεί και να εξελισσόταν σε κάτι παραπάνω αυτή η γνωριμία. Μπορεί να ήταν το άλλο του μισό.

Read more of this post

cigarettes fortes

Πολλά πράγματα στη ζωή είναι θέμα του κατάλληλου χρόνου. Του σωστού ή λανθασμένου «timing» όπως λένε και στο χωριό σας.

Μεταξύ αυτών, το κάπνισμα. Ή ένα «βαρύ» ποτό με την ανάλογη παρέα «στα μπαρ της μοναξιάς».

Μεταξύ τους, συχνά, είναι και ο/η/οι σύντροφός(-οί) μας στη ζωή.

Καθαρά θέμα timing.

Άλλες φορές, θα πείτε «Γιατί δε σε είχα γνωρίσει μερικά χρόνια νωρίτερα;!?» … κι άλλες φορές ίσως πείτε «Ανάθεμα την ώρα που σε γνώριζα!» …

Κι άλλες φορές, αν η ζωή σας είναι γεμάτη, θα τα πείτε και θα τα ακούσετε και τα δύο. Επειδή τα πάντα κινούνται σε κύκλους.

Βαριά ποτά, βαριά τσιγάρα
στα μπαρ της μοναξιάς στάλα με στάλα
ένα παλιό τραγούδι σιγοκλαίει
πόσο δεν χόρτασαν τα χείλη σου να λέει

Read more of this post

Τιμωρός

Σε πρώτη φάση αγανάκτησα. Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι.

Περιγραφικό στιγμιότυπο: Έβαλα τις φωνές, κοίταξα προς τον ουρανό και είπα «Δεν υπάρχεις, ρε πούστη, ό,τι κι αν λένε … ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ! Αν υπήρχες, δε θα το έκανες αυτό!»

Μετά, ηρέμησα και σκέφτηκα πως λίγη ανάλυση της κατάστασης, τα εξηγεί όλα αυτά. Και συνοψίζονται στο σοφό:

«Βλακείες (άλλοτε, αμαρτίες) γονέων, παιδεύουν τα τέκνα.»

Όλα ανάγονται στην ταυτότητα, στην ανατροφή, στα λάθη και τις εμμονές μας. Και όλα, σε τούτη τη γη, όχι αργότερα στον ουρανό, πληρώνονται.

Read more of this post

απαιτήσεις

Για να έχει κάποιος απαιτήσεις … πρέπει να προσφέρει κάτι σε αντάλλαγμα. Έτσι πάνε αυτά: πληρώνεις κάτι, περιμένεις να λάβεις αυτό για το οποίο πλήρωσες.

Η πληρωμή βέβαια, μπορεί να είναι κυριολεκτική, ή να μεταφράζεται σε άλλου είδους τιμήματα: «πόντοι» φιλίας, «πόντοι» αξιοπρέπειας … ή «πόντοι» αφοσίωσης και χρόνου … σε πιο προσωπικές σχέσεις.

Θα πείτε, ειδικά στο τελευταίο … πώς μπορεί να ισχύσει κάτι τέτοιο; Εκεί είναι φωτιά που καίει και όποιος αντέξει. Πώς να αναζητήσεις τα ίσα; Πώς να «ζυγίσεις» τι έχει προσφέρει ο ένας από τους δύο (;;;) για να έχει και απαιτήσεις ανταπόδοσης;

Σε τι είδους πυράντοχο καντάρι «ζυγίζονται» αυτά;

Read more of this post

ποντάρω λίγα

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
Γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο;
Βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ’ το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το «έλα»
τώρα δε θα ‘χα τη φωτιά στο αίμα

Αν είχε χρώμα θα ‘ταν άσπρη η τρέλα
Αν είχε σώμα θα ‘ταν πάλι ψέμα.
Read more of this post

Από την Ξάνθη έρχομαι και στην κορ’φή … καριόκα!

Σήμερα, συζητούσα με κάποιον για τις καριόκες. Μου έλεγε ότι θα πάρει μερικές από την Ξάνθη, η οποία, λέει, φημίζεται για το εν λόγω γλύκισμα. Εγώ του απάντησα κριτικά – ως συνήθως, πνεύμα αντιλογίας και γκρίνιας – ότι ίσως δεν είναι το καλύτερο πράγμα να αγοράσει από εκεί.

Συγκεκριμένα, μιλώντας με έναν επαγγελματία του χώρου (προ … αμνημονεύτων χρόνων!!), είχα πληροφορηθεί πως σε αυτό το είδος, καταλήγουν όλα τα υπολείμματα ενός εργαστηρίου ζαχαροπλαστικής.

Περίσσεψε καρύδι; Βάλτο! Περίσσεψε κρέμα; Φέρτην! Περίσσεψε γέμιση από κάτι άλλο … ή μερικά κομμάτια παντεσπάνι; Όλα μέσα στη ζύμη, που ανακατεύουν με κακάο και σοκολάτα για να γίνει η καριόκα.

Read more of this post

λευκό

«Έχω ωραίο κώλο;»

«Pardon …?»

Ποιον φαντάζεστε να ρωτάει και ποιον να απαντά;

Όχι … κλείστε λίγο τα μάτια … και δείτε το, να εκτυλίσσεται μπροστά σας.

Φανταστείτε το. Ακούστε την ερώτηση νοερά, στο μυαλό σας. Ποιος την εκστομίζει;

Μην κρυφοκοιτάζετε παρακάτω!

Ποιος θα ρωτούσε κάτι τέτοιο;

Read more of this post

ses bras

Η τρυφερότητα, αν και μπορεί να περιγραφεί πολλαπλά … δεν μπορεί να οριστεί επαρκώς επακριβώς. Βλέπετε, για τον καθένα, σημαίνει κάτι διαφορετικό.

Μπορεί, φερ’ειπείν, να είναι ένα ανεπαίσθητο (αλλά καθόλου τυχαίο) άγγιγμα στο μπράτσο, με την άκρη του δείκτη. Δεν χρειάζεται να είναι πιο βαθύ, ή να διαρκέσει πάνω από μερικά δευτερόλεπτα. Χωρίς λόγια.

Αρκεί αυτό, από μόνο του, για να δείξει** πως ένας εκ των δύο προσφέρει τρυφερότητα, της οποίας ο άλλος, είναι ο αποδέκτης. Δεν είναι καν απαραίτητο το βλέμμα. Δε χρειάζεται.

**Σε ποιον να το δείξει;

Read more of this post

Le changement viendra d’en bas!

Σήμερα είναι η ημέρα κατάληψης της Βαστίλλης από της Γαλλίας τους κολασμένους. Με «επαναστατική» μουσική λοιπόν [Keny Arkana] … Ακούστε την, και φωνάξτε μαζί της:

Με πήρατε για έναν από το συνάφι σας … θέλετε να μας αποκοιμήσετε … πολεμήστε το μέτωπο του μίσους … είμαι πολίτης του κόσμου … πολιτική ανυπακοή … να ακουστεί ο λόγος όσων δεν έχουν φωνή … ο αγώνας συνεχίζεται … η αλλαγή θα έρθει από τη βάση … η προπαγάνδα τους (μέτωπο Λε Πεν) βασίζεται στο ψέμα … αφιερωμένο σε όσους στερούνται δικαιωμάτων.

Vous m’avez pris pour une des votre
Appelle moi l’ennemi de ton fascisme
Des barricades jusqu’aux urnes de votes
Hé bande de cons, Vous voulez endormir les miens
Mais le mensonge de l’ennemi et son message on connait bien
Manipulation, vous n’aurez ni mon esprit ni ma chair
Et gros porc ton M. Propre on va t’nettoyer au karcher
Hé, tu m’as pris clasher Sarko
J’te crache mon rap internationaliste fait pour brûler vos drapeaux
Tu veux ma rage hein pour que ta moyenne monte
Ton bleu blanc rouge m’écoeure moi j’suis une citoyenne du monde

Read more of this post

και-και

BERJAYA

(by Antista-Chef)

Στεγνή Κυριακή

Υπάρχουν δύο τρόποι να στεγνώσει το βρεγμένο γυναικείο σώμα.

Ο ένας είναι ο γνωστός … ο «παραδοσιακός» … και περιλαμβάνει πετσέτες από υδρόφιλο βαμβάκι, μπουρνούζια κλπ.

Τον δεύτερο τον περιέγραψε ο Καββαδίας.

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ’το κορμί σου
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.

Read more of this post

181

Σκαλώνω, σκαλώνεις, σκαλώνει.

Σκαλώσαμε.

Σκάλωμα, μες στα σκαλώματα.

So, so you think you can tell Heaven from Hell,
blue skies from pain.

Can you tell a green field from a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?
And did they get you to trade your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange a walk on part in the war for a lead role in a cage?
How I wish, how I wish you were here.
We’re just two lost souls swimming in a fish bowl, year after year,
Running over the same old ground.
What have you found? The same old fears.
Wish you were here.

[Pink Floyd]

Παιδιώθεν.

δε χωράν εκεί μυστικά

Αφιερωμένο σε μένα [ΟΚ, την ψώνισα και επισήμως!], από ένα πολύ παλιό φιλαράκι που βρίσκεται πολύυυ πολύ μακριά. :)

Γουστάρω να σ’ ακούω κούκλα μου όταν μιλάς
Να αληθωρίζουν μάτια όταν στην πίστα πηδάς
Γουστάρω όταν ακούω »Αχ, τι παιδί ειν’ αυτό!»
Γιατί εσύ ξέρεις στο κρεββάτι τι θα πει rock n’ roll!

Στα σκοτεινά δωμάτια ειν’ η ψυχή μας γυμνή
και δε χωράν εκεί μυστικά
Κι εσύ μονάχα ξέρεις πως η αλήθεια ειν’ εκεί
που η μοναξιά μου στον καθρέφτη κοιτά
Read more of this post

δρόμοι

Μερικές φορές είναι ώρα να τραβήξεις το δρόμο σου. Και τελικά, όσο το καθυστερείς, όσο λες «ας κάτσω λίγο ακόμα, μέχρι να φύγω» το μόνο που πετυχαίνεις είναι να δυσκολεύεις το ταξίδι.

Όλα τα ωραία, έχουν πεπερασμένη διάρκεια. Καλό είναι να τα κόβεις όσο είναι ακόμα ωραία και να τα θυμάσαι ως τέτοια.

Δεν ξέρω αν φταίει κάτι ή κάποιος. Δε με νοιάζει κιόλας. Δεν έχει νόημα η ανάλυση.

τα πιο υπέροχα πάθη

Με ρωτούν οι χειμώνες, τα σκυλιά μες στο κρύο
Με ρωτούν τα μελτέμια που με κόψαν στα δυο
Με ρωτούν τα φεγγάρια, κι οι νεκροί γαλαξίες
Με ρωτούν τα σκιάχτρα, κι οι σκιές στις γωνίες

Αν κουράστηκα να σέρνω εδώ κι εκεί τη ζωή μου
Αν ακόμα ανασαίνω, αν κοχλάζει η ψυχή μου
Που γυρίζω τις νύχτες, και τι ψάχνω να βρω
Αν αυτό το ναυάγιο εκεί στην άκρη είμαι εγώ

Read more of this post

πήρες λάθος το δικό μου δρόμο

[επαναλήψεις ... για εμπέδωση]

Πες μας τι θα γίνει αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου
και το ‘βρεις τσακισμένο απ’ τις πληγές
και γύρω σου κούκλες χλωμές, ανίκανες να ακούσουν τη φωνή σου
κι οι αλήθειες σου, να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.

[Παύλος]

Read more of this post

σκέτο

[Vaal u suck!]

σκέτο

No comment… (via Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα)

Από τα πλέον εμπνευσμένα … :)

No comment... Το σκίτσο μιλάει από μόνο του. ε.. ‘νταξει.. μπορεί να μιλάει.. αλλά.. η αλήθεια είναι.. ότι το σκίτσο δεν αποκάλυψε τον σκιτσογράφο (Ηλίας Μακρής στην Καθημερινή).. αλλά.. ας είν’ καλά οι συσσχολιαστές!! :D ναι! ναι! ας είν’ καλά!!! γιατί… στα 77 χρόνια που θα τους δώσει το μπλογκ τη σύνταξη (σύνταξη σχολιαστή με συνυπολογισμένο 15ο και 16ο μισθό Back Door Man.. αλλά και parameterλ, γιατί είμεθα χουβαρντίδικο μπλόγκι.. :D ) θα πρέπει να είναι … Read More

via Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

ένας άθλιος σκοπός

Γράψαμε τραγούδια, που μιλούσαν για τη θλίψη
Των άρρωστων, δυσάρεστων, και μάταιων δεσμών

Γράψαμε τραγούδια, που μιλούσαν για τη θλίψη
Των άρρωστων, δυσάρεστων, και μάταιων δεσμών

Παίξαμε με στίχους, που γελούσαν με την πίστη
Των άτυχων, των άσχημων, των άδοξων θνητών
Read more of this post

Μουντιάλ

Τις Κυριακές από νωρίς στα καφενεία,

έπειτα γήπεδο, στοιχήματα, καυγάς …

[Μάνος Λοΐζος]

[... πώς μπαίνει το ι με τόνο και διαλυτικά εδώ; ... δεν το βρίσκω!]

[Τώρα και με διαλυτικά, κατόπιν Βελγικής παρέμβασης.]

Έτσι κάπως περνάνε όλα: και ασφαλιστικά, και εργασιακά, και νέοι φόροι, και μνημόνια … ΟΛΑ!

Στο πλαίσιο της προσέγγισης της χώρας με τη Λατινική Αμερική (Αργεντινοποίηση κάργα, λέμε!) θα βλέπουμε πλέον πολύ περισσότερη «μπάλα» στην Ελλάδα, θα ασχολούμαστε περισσότερο με «σόου» και «καλλιτέχνες» και θα μας δουλεύουν κιόλας … εξηγώντας πως «η φτώχια θέλει καλοπέραση» …

το μνημόνιο της ντροπής

Δείτε αυτό το βίντεο. Είναι από ένα επαρχιακό κανάλι (ούτε και ξέρω ποιο)  και αφορά το μνημόνιο της ντροπής που έχουμε υπογράψει με τους δανειστές μας.

Σημειώσεις / ερωτήσεις / απορίες :

Θα σας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο!

Αν παίρνετε τίποτα υπογλώσσια κλπ … να τα έχετε κοντά, μην ψάχνετε.

Αυστηρώς ακατάλληλο για ανήλικους και πορωμένους ΠΑΣΟΚους.

Τι ακριβώς συνιστά εθνική προδοσία και πώς ορίζεται;

Να αρχίσουμε να ξεσκονίζουμε λίγο το Σύνταγμα και δη το ακροτελεύτιο άρθρο του;

Μήπως έχουν υποθηκεύσει κι εμάς και δε μας το έχουν πει ακόμα;

Με τι μέσο θα δραπετεύσουν από τη χώρα ο ΓΑΠ και ο Παπακων/νου;  Ίσως είναι καιρός να αρχίσουν να το ψάχνουν …

θα σου στείλω το Σ.Δ.Ο.Ε. !!

Ποιος είναι ο πλέον ενοχλητικός αυτό το διάστημα, τόσο για το κεφάλαιο** όσο και για την κυβέρνηση (την εντεταλμένη του κεφαλαίου);;

[**Το πραγματικό κεφάλαιο, αυτό που έχει ακόμα μπαπόρια και τράπεζες και τηλεοπτικά κανάλια ... αυτό που παραγγέλνει ακόμα και σήμερα νέα μπαπόρια στην Κορέα.]

Ποιος είναι ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ο πλέον σκληρός συνδικαλιστικός χώρος που δεν μπορούν να ελέγξουν με τίποτα;

[Εκτός ... κι αν κάνουν κανένα "τάμα" τύπου ... "Γερμανός" στον Περισσό.]

Ε … εκεί που δεν μπορούσαν να καθαρίσουν τη φάση με τα δικαστήρια, το λιμενικό και τα ΜΑΤ … στείλανε τελικά το ΣΔΟΕ!!!

Τυχαίο; … Δε νομίζω!  ™

Read more of this post

επαγγελματική αποκατάσταση

Αν κάποιος νέος ψάχνει τα επαγγέλματα του μέλλοντος και θέλει να βρει κάτι που θα του προσφέρει σιγουριά, στην Ελλάδα υπάρχει ένας σχετικά «νέος» κλάδος: αυτοί που ασχολούνται με τις ταμειακές μηχανές.

Σε έξι μήνες μέσα, έχουν πήξει στη δουλειά και δεν ξέρουν πόσες ώρες να δουλέψουν για να καλύψουν τις ανάγκες. Και τι μπορούν να κάνουν οι έχοντες καταστήματα που ΔΕΝ ξέρουν πώς να αλλάξουν το συντελεστή του ΦΠΑ μόνοι τους; Σκάνε τα 30, 40, 50 ευρώ (για δεύτερη φορά!!!) και το βουλώνουν.

Αν μάλιστα, οι ίδιοι κάνουν και εμπόριο από μηχανές … εκεί να δείτε κέρδη … τώρα που θα βάλουν υποχρεωτικά *όλοι* (πλην γιατρών) ταμειακές!  Πώληση, εγκατάσταση, εκπαίδευση, περιφερειακά, αναλώσιμα, σέρβις … δουλειές με φούντες! …

Read more of this post

χρήσιμα βιβλία για το καλοκαίρι, νέες εκδοτικές προσπάθειες… (via ακυβέρνητες πολιτείες)

Για να μη ψάχνετε τι θα διαβάζετε στην παραλία…

[Προλάβετε πριν γίνουν ανάρπαστα!]

χρήσιμα βιβλία για το καλοκαίρι, νέες εκδοτικές προσπάθειες... Με σεβασμό για το βιβλιόφιλο κοινό της χώρας μας, παρουσιάζουμε τις νέες εκδοτικές προτάσεις του καλοκαιριού με πρώτο θέμα «η δημοσιογραφία σήμερα»…     ακολουθεί μια πρόταση για την ιστορική διαδρομή του «ανθρωπίνου είδους»… τελευταία πρόταση, ένα βιβλίο για κάθε έλληνα φίλαθλο. Προσωπικές στιγμές ενός μεγάλου αθλητή… βίβλια χρήσιμα, που καταστούν την γνώση πολυτιμο απόκτημα. Προλάβετε !!!  … Read More

via ακυβέρνητες πολιτείες

gonna make you a man

Αυτό το τραγουδάκι μου το έμαθε η Μ., στη γ’ λυκείου. Είχαμε πάει μαζί σε ένα καταπληκτικό μπαράκι (εκείνη μου το έμαθε, ήταν το «στέκι») όπου ο ένας μπάρμαν ήταν φτυστός ο Τζιμ Μόρισον. Ή μήπως ο Βαλ Κίλμερ στο ρόλο του Τζιμ Μόρισον; …

Φαντάζομαι τώρα δε θέλω να τον δω [νομίζω έχει ανοίξει δικό του μαγαζί πια, δεν παίρνω όρκο], θα μου χαλάσει την εικόνα. Ευτυχώς, ο Τζιμάκος πέθανε πριν γεράσει και έμεινε όπως ήταν, σέξι ίνδαλμα.

Ενώ με τον περισσότερο κόσμο «χαθήκαμε» με την Μ. είμαστε ακόμα φίλες. Τυχαίο; Δε νομίζω! ™ ;)

I met her in a club
down in old Soho
where you drink champagne
and it tastes just
like cherry cola
C-O-L-A cola

She walked up to me
and she asked me to dance
I asked her her name
and in a dark brown voice
she said Lola
L-O-L-A Lola
la la la la Lola

Read more of this post

με όλμους και κανόνια

Σήμερα απεργούμε. ΟΛΟΙ. Γενική πανεργατική απεργία.


Δεν πα να μας χτυπάν με όλμους και κανόνια
Δεν πα να μας χαλάν τα πιο όμορφά μας χρόνια

Κι αυτοί που μας μιλούν πως θέλουν το καλό μας
Ποτέ τους δεν ακούν το δίκιο το δικό μας

Δεν είναι αυτή ζωή κι από τ’ αφεντικά μας
Δεν είναι ανθρώπινα τα μεροκάματά μας
Αυτοί καλοπερνούν και ‘μεις αγωνιάμε

Αν θά ‘χουμε δουλειά για να ‘χουμε να φάμε
Το δίκιο μας εμπρός να βγάλουμε στους δρόμους
Μπουρλότο και φωτιά σε κράτος κι αστυνόμους

Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη
Μας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη

Δε πα να μας χτυπάν με όλμους και κανόνια
Δεν πα να μας χαλάν τα πιο όμορφά μας χρόνια

Θα βάλουμε μπροστά τη μαύρη και την κόκκινη σημαία
Για μας, για μια ζωή πιο λεύτερη πιο νέα

«Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων
Εμείς καθόμασταν τα βράδια
Και ζωγραφίζαμε σκηνές απ’ την αυριανή ευτυχία του κόσμου.»

Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας.
Θα βάλουμε μπροστά τη μαύρη και την κόκκινη σημαία
Μ’ αγώνα η λευτεριά μας είναι αναγκαία.

[Νικόλας Άσιμος]

Τζούλια

Κάποτε θύμιζε τη γνωστή Ιταλική ταξιαρχία των αλπινιστών. Την πιο σκληραγωγημένη, την πλέον επίλεκτη. Σήμερα, καταντήσαμε να θυμίζει τσόντες, εκδιδόμενες ξανθές «αοιδούς», έναν μάνταζερ-προαγωγό, το γιο του Ζαγορίτη και άλλα φαιδρά.

Καταντήσαμε να μιλάμε για σαμπάνιες με φίλους και να θεωρείται αναπόφευκτη η σχετική αναφορά …

[Συγχωρέστε με, αλλά είναι λίγο ενοχλητικό πόσο έχει εισχωρήσει στον κώδικα επικοινωνίας μας, δεν είναι; Το ότι το αναφέρατε εσείς, το ότι εγώ ήξερα τι εννοούσατε, το ότι είχαμε και οι δυο εικόνα ...]

Έχουμε πτωχεύσει προ πολλού, και δε μας το έχουν πει ακόμα, επισήμως. Απλά, ο πτωχευτικός κώδικας, ασχολείται μόνο με οικονομικές πλευρές, δεν θίγει ποτέ τις άλλες.

Αναρωτιέμαι αν αύριο στο συλλαλητήριο πρέπει να ζητάμε μόνο να μην καταρρεύσουν οι εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό κλπ.  Αναρωτιέμαι αν μας αξίζει να καταρρεύσουμε εντελώς. Να μη μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα να θυμίζει το σήμερα, που δεν είναι με κανένα τρόπο αντάξιο του χθες.

θέλει η πουτάνα να κρυφτεί …

… και το blog δεν την αφήνει!

Έτσι κάπως λέει μια παλιά παροιμία. :)

Έτσι τη θυμάμαι δηλαδή.

Αν αφορά εμένα?

Γιατί … μοιάζω να προσπαθούσα να κρυφτώ!?  ;)

Η γυναίκα που διάβαζε ποιήματα
στεκότανε κοντά στη φωτιά
και δυο μαύρα πουλιά της φέρναν μηνύματα
από μια αγάπη παλιά: “ποτέ πια”!

Read more of this post

Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσ/νίκης – Στην εκμετάλλευση δίχως όρια, αλληλεγγύη χωρίς σύνορα! (via Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα)

Καλός καιρός, καλή διάθεση, καλή μουσική, καλές προθέσεις, καλοί άνθρωποι … πάμε παραλία !! ;)

Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσ/νίκης - Στην εκμετάλλευση δίχως όρια, αλληλεγγύη χωρίς σύνορα! Σε έναν φιλόξενο χώρο που θα χωρά όλους τους κόσμους θα μετατραπεί από την Παρασκευή 25/6 και μέχρι την Κυριακή 27/6 το πάρκο των Σκύλων της νέας παραλίας (στάση σχολή τυφλών) όπου θα πραγματοποιηθεί το 13ο  Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσ/νίκης το οποίο δέχεται πάνω από 15.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.  Στόχος μας είναι να μιλήσουμε για τους αγώνες των προσφύγων για ελευθερία, την πάλη των μεταναστών για νομιμοποίηση, τις μάχες ντόπιων και μεταναστών ε … Read More

via Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Επείγον – Ζητείται όνομα για νέο «Αριστερό» κόμμα. (via Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα)

ΦΑΣΟΛΑΚΙ, ΜΠΙΣΤΗΣ, ΟΑΣΟΚ (Οργάνωση για την ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ) και πολλά ακόμη από τα καλυτερότερα που θα έχετε δει ποτέ!

Τρελή έμπνευση! ;)

Επείγον - Ζητείται όνομα για νέο "Αριστερό" κόμμα.  του Mind the Gap Την Τετάρτη 30 Ιουνίου, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο ανεξάρτητος βουλευτής Φώτης Κουβέλης στο ΣΚΑΪ, ανακοινώνεται η ίδρυση του νέου κόμματος της Ανανεωτικής Δημοκρατικής Αριστεράς. Το μπλόγκ μας πάντα στην καρδιά των γεγονότων προκηρύσσει διαγωνισμό για το καλύτερο όνομα νέου αριστερού κόμματος. Γίνε και συ νονός τώρα, πάρε μέρος και ίσως γίνεις και κουμπάρος ………… Η καλύτερη πρόταση θα βραβευθεί με το βαρύτιμο τρόπαιο από μ … Read More

via Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

νύχτα με καταράστηκες

Νύχτα που κρύβεις μέσα σου τον πιο μεγάλο ήλιο
αυτήν που αγαπώ …
Νύχτα λιμάνι απάνεμο, αν μόνος απομείνω,
σε σένα θα δοθώ.

Της νύχτας η κρυφή θωριά και της καρδιάς η ψύχρα
είναι βαριά, αν μονάχα η εικόνα της μου μείνει
όνειρο θα ‘ναι ψεύτικο, στα χείλη μου μια πίκρα
σαν Μανδραγόρα το φιλί μου η μοναξιά θα πίνει.
Read more of this post

θέλουμε παιδιά;

Ένα άρθρο που διάβασα εδώ και το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον, αφορά στο αν πρέπει να φέρνουμε παιδιά στον κόσμο. Υπαρξιακές ανησυχίες που συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό (εντάξει, εκείνο το «πάρτι ως την εξάλειψη του είδους» μου φαίνεται πολύ εγωιστικό, θυμίζει λίγο ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κ…ς μας!) ασχέτως του γαμημένου (με κάθε έννοια) μητρικού ενστίκτου που κουβαλάμε όλες λόγω ορμονών και μας κάνει να φερόμαστε σαν χαζές** ώρες ώρες (έως πάντα) …

[**Αυτό παίρνει κουβέντα. Τα παραδείγματα άπειρα ... όπου κι αν κοιτάξετε, κι αν τολμάτε, σας προκαλώ, αρχίστε από τον καθρέφτη.]

Σημειωτέον ότι το άρθρο, μου το έδειξε ένας (αδελφικός) φίλος, πατέρας τριών *υπέροχων* παιδιών (έχω γνωρίσει τα δύο και είμαι σίγουρη πως και το τρίτο τους μοιάζει) … που είμαι σίγουρη ότι ζει για να καμαρώνει τα παιδιά του. :)

Read more of this post

ο Ανδρέας Καϊλας της πολιτικής

Καθαρά για ιστορικούς λόγους … το καταθέτω προς αξιολόγηση με κάτι κοκκινίλες για να ρίξετε μια ματιά να γελάσετε και να κλάψετε … ό,τι τραβάει η καρδιά σας!

Μεταξύ αυτών, με την κυνική παραδοχή ότι ο ΟΜΕΔ, απλά ενοχλούσε!

Σημειώστε επίσης την επίκληση στην «Πατρίδα» που φοριέται πολύ στις μέρες μας. Και θυμηθείτε πως όταν το Κράτος αυτο-αποκαλείται «πατρίδα» ετοιμάζεται να δολοφονήσει.

[Πάρτε το και κυριολεκτικά και μεταφορικά αυτό!]

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ομιλία του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Ανδρέα Λοβέρδου στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.

22 Ιουνίου 2010

Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Α. Λοβέρδος : Ευχαριστώ τον κύριο Πρόεδρο για τον πρόλογό του. Μόλις έμαθα ότι κάποιοι συνάδελφοι ζητούν να ενημερώσω την Επιτροπή, αμέσως συνέταξα επιστολή με την οποία ζήτησα να έρθω να ενημερώσω την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, για το Π.Δ. που είχε δοθεί στη δημοσιότητα πριν από δύο ημέρες, για τις εργασιακές σχέσεις.

Read more of this post

Τι είναι ο «Τέταρτος Κόσμος» (Quart Monde) (via L’Enfant de la Haute Mer)

Κάτω ακόμα κι από τον τρίτο κόσμο, υπάρχει ένας τέταρτος. Που αποκτά περισσότερους «πολίτες» μέρα με τη μέρα.

Τι είναι ο «Τέταρτος Κόσμος» (Quart Monde) «Τέταρτος κόσμος» ή «Κοινωνίες στη σκιά», είναι οι κοινωνικές τάξεις των πλουσίων χωρών που ζουν κάτω από το κατώφλι (κατώτατο όριο) της φτώχειας, σε καθεστώς κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι η τάξη των παγκόσμιων φτωχών και των μεταναστών, που δημιουργείται από την παγκοσμιοποίηση και είναι παρούσα σε κάθε μέρος του κόσμου, σε μεγάλους ή μικρούς … Read More

via L'Enfant de la Haute Mer

ΟΣΕ

Απορία [χωρίς παρεξήγηση, έτσι;] … τον ΟΣΕ τον χρειαζόμαστε σε κάτι στην Ελλάδα;

Τα χρήματα που πάνε χαμένα στις ράγες και τα βαγόνια του, δε θα είχαν καλύτερη χρήση αν φτιάχναμε ή αν βελτιώναμε λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους κλπ;

Δεν το λέω επειδή έχει το τεράστιο έλλειμμα. Ούτε επειδή οδεύει προς πώληση για ένα κομμάτι ψωμί, με την οποία, διαφωνώ επί της αρχής, αλλά δε βρίσκω και πολλές εναλλακτικές λύσεις να προτείνω. Πέρα δηλαδή, από το να πάψει να λειτουργεί, να γλιτώσουμε από μια μαύρη τρύπα … [και να κλάψουμε όσα έχουμε ρίξει ως σήμερα σ' αυτή!]

Το λέω κυρίως επειδή το ανάγλυφο της χώρας, μόνο για τη γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Βαλκάνια / Τουρκία δείχνει κάποια λογική. Όλα τα υπόλοιπα θυμίζουν λίγο … μεγαλοϊδεατισμό. Μας βάλανε (με το ζόρι, οι εγκέφαλοι από τις Βρυξέλλες) να φτιάξουμε ένα δίκτυο που τελικά κοστίζει «ο κούκος αηδόνι» και είναι αμφίβολο αν εξυπηρετεί κάποιο σκοπό (αναπτυξιακό, κοινωνικό κλπ).

Read more of this post

στο βυθό της ύπαρξής σου

Το βυθό της ύπαρξής σου
αυτή η αντίδραση θα στίψει,
κράτα τη χημική σου θλίψη,
είσαι μια χαρά μες στα άλλοθί σου
κρατήσου στη χημική σου θλίψη,
φτηνό μαργαριτάρι, χαμένο σαλιγκάρι
στο σώμα αυτού του ωκεανού …
Τους τιμώρισες σκληρά
όσους σ’ αγαπήσαν!
Πέτα στη χημική σου θλίψη
δε σε θέλουν πια
οι πιο καλοί σου φίλοι
Τώρα πέτα!
κι εγώ έχω πια για σένα
μια αλήθεια κι ένα ψέμα
Μες σ’έναν έρωτα θολό

αιμοδότης δίχως αίμα.
Φτηνό μαργαριτάρι, ουράνιο μανιτάρι,
στο σώμα του ωκεανού …
Κοίτα στη χημική σου θλίψη
ό,τι σου ανήκε
μα δεν υπάρχει πιά!
Φτηνό μαργαριτάρι, χαμένο σαλιγκάρι
στο σώμα αυτού του ωκεανού
φτηνό μαργαριτάρι, ουράνιο μανιτάρι,
στο σώμα του ωκεανού …
[*έχει πολλούς τέτοιους στη Θεσσαλονίκη, εε;]
[Καλά, όχι μόνο Θεσσαλονίκη ... κι αλλού θα έχει, είμαι σίγουρη.]

ses besoins

besoin

«J’en ai besoin!»

«Il faudra être moi ton besoin!»

Alors, qu’est-ce qu’on fait maintenant?

Αν είχα μια ατσαλένια καρδιά
ένα στήθος γεμάτο με οξυγόνο
αν είχα μια παιδική ανεμελιά
στη ζωή μου ούτε έναν πόνο.
Read more of this post

Αμαρτίες

Συζητώντας με έναν καλό φίλο χθες, μου ανέφερε αυτό το ανέκδοτο:

Πέθαναν 3 άνθρωποι και καθώς ήταν χριστιανοί, βρέθηκαν έξω από τις θύρες του Παραδείσου. Εκεί ο πορτιέρης (Άγιος Πέτρος, αν δεν απατώμαι) ρώτησε έναν προς ένα αν είχαν κάνει κάποιες αμαρτίες.

Ο πρώτος απάντησε καταφατικά: «Απάτησα μία φορά τη γυναίκα μου!» … και έγινε δεκτός στον Παράδεισο.

Ο δεύτερος απάτησε επίσης καταφατικά: «Απάτησα περίπου 100 φορές τη γυναίκα μου» … και επίσης έγινε δεκτός στον Παράδεισο.

Ο τρίτος, καμάρωνε. Όταν ήρθε η σειρά του, απάντησε πως «Οχι, δεν έχω κάνει αμαρτίες, ούτε και απάτησα ποτέ τη γυναίκα μου. Της ήμουνα πάντα πιστός!»

Read more of this post

про тебя все песни

Пожалуйста не умирай, или мне придется тоже...
Ты конечно сразу в рай, а я не думаю, что тоже...
Ты конечно сразу в рай,
А я не думаю, что тоже...

Хочешь сладких апельсинов,
Хочешь вслух рассказов длинных,
Хочешь, я взорву все звезды, что мешают спать...
 Read more of this post

Βαφτίστε το κόμμα της Ντόρας (via ΒΟΜΒΙΔΙΑ)

Τα σπάει (ως συνήθως!) …

[Συμπαθέστατο το απευθείας re-blog της wordpress!]

Βαφτίστε το κόμμα της Ντόρας Λένε ότι η Ντόρα θα ανακοινώσει το φθινόπωρο την ίδρυση του κόμματός της. Αν δεν έχει αποφασίσει ακόμη πώς να το ονομάσει, η στήλη έχει μερικές ριζοσπαστικές προτάσεις: 1. Α.Π.Ν.Δ. Δηλαδή Ακόμα Πιο Νέα Δημοκρατία, ώστε να κρατήσει μια επαφή με την παράδοση. 2. ΝΔ Μ-Λ ή Μ-Λ ΝΔ. Όχι, το Μ-Λ δε σημαίνει Μαρξιστικό – Λενινιστικό, αλλά Μητσοτακικό – Λαϊκό. Το Λ θα μπορούσε να παραπέμπει και στην επίκαιρη λέξη «Λαμόγιο». 3. Αν θέλει να το κάνει πολυσυλ … Read More

via ΒΟΜΒΙΔΙΑ