bang

ดูเพิ่ม: bàng, bāng, และ bǎng

ภาษาอังกฤษ

คำนาม

bang (พหูพจน์ bangs)

1. เสียงดังมากที่เกิดขึ้นฉับพลัน
2. การกระแทกหรือการตีอย่างแรงและฉับพลันจนเกิดอาการเจ็บปวดหรือบาดเจ็บ

คำกริยา

bang (บุรุษที่สามเอกพจน์ปัจจุบันกาลสามัญ bangs, รูปกริยาขยายปัจจุบันกาล banging, อดีตกาลสามัญ และรูปกริยาขยายอดีตกาล banged)

1. ตีอย่างแรง

ภาษาจีนกลาง

การถอดเป็นอักษรโรมัน

bang (bang⁵ / bang⁰, จู้อิน ˙ㄅㄤ)

1. การสะกดไม่มาตรฐานของ bāng
2. การสะกดไม่มาตรฐานของ bǎng
3. การสะกดไม่มาตรฐานของ bàng

ภาษาดัตช์

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /bɑŋ/

• เสียง:

  (file)

• การแบ่งพยางค์: bang

คำคุณศัพท์

bang (ขั้นกว่า banger, ขั้นสุด bangst)

1. กลัว, หวาดกลัว

คำพ้องความ

• (1) bevreesd