Stephen Bray
| Imię i nazwisko |
Stephen Pate Bray |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
23 grudnia 1956 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1979 |
| Zespoły | |
| Breakfast Club | |
Stephen Pate Bray (ur. 23 grudnia 1956 w Detroit) – amerykański kompozytor, tekściarz, producent muzyczny i perkusista. Znany ze współpracy z Madonną, z którą współtworzył albumy Like a Virgin (1984), True Blue (1986) i Like a Prayer (1989).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 70. mieszkał w Ann Arbor w Michigan, gdzie poznał Madonnę[1]. Na krótko byli w związku[2]. W 1978 ukończył uczelnię Berklee College of Music w Bostonie[3]. W listopadzie 1980 za namową Madonny przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie wznowili związek i zamieszkali w ośrodku muzycznym The Music Building[4]. Wraz z grupą znajomych założyli rockowy zespół Emmy (czasami nazywany Emmy & the Emmys)[5][6]. W czerwcu 1981 zaczęli wspólnie pisać piosenki i nagrywać je w wersjach demo[7][8].
W 1982 Madonna podpisała umowę z wytwórnią Sire Records na nagranie podwójnego singla z utworami „Everybody” i „Ain’t No Big Deal”. Chciał je wyprodukować, ale otrzymał od wytwórni odmowę[9]. Po premierze debiutanckiego albumu Madonna artystka kontynuowała pisanie z Brayem piosenek, a część z nich została wykorzystana na jej drugim albumie, Like a Virgin (1984)[10][11].
W 1985 po raz pierwszy był współproducentem wydanej przez Madonnę piosenki, „Into the Groove”[6]. W kolejnych latach był jednym z dwóch głównych producentów jej albumów studyjnych True Blue (1986) i Like a Prayer (1989)[12][13].
Równolegle dołączył jako perkusista do zespołu Breakfast Club (w którym dawniej występowała Madonna)[6][1]. W 1988 grupa otrzymała nominację do nagrody Grammy w kategorii najlepszy nowy artysta[14].
W 2005 był współautorem musicalu The Color Purple, za który wygrał Grammy i był nominowany do Tony[1][3].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Żonaty z producentką filmową Stephanie Allain, z którą mieszka w Los Angeles[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Chuck Arnold: Inside the groove: The surprise music connection between ‘The Color Purple’ and Madonna. New York Post, 2023-12-26. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
- ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 83.
- ↑ a b c Juliet Pennington: In the VIP Lounge with songwriter Stephen Bray. The Boston Globe, 2017-11-17. [dostęp 2026-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-19)]. (ang.).
- ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 116–124.
- ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 127–128.
- ↑ a b c Gary Graff: Bray’s Loyalty To Madonna Pays Off. Chicago Tribune, 1987-04-25. [dostęp 2021-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-06-03)]. (ang.).
- ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 130–134.
- ↑ Jordan Runtagh: 30 Fascinating Early Bands of Future Music Legends. Rolling Stone, 2019-09-07. [dostęp 2021-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-27)]. (ang.).
- ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 152.
- ↑ Mark Lindores: Making Madonna – Like a Virgin. Classic Pop, 2021-10-24. [dostęp 2024-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-02)]. (ang.).
- ↑ Patrik Sandberg: Madonna is the wildest party favor. Paper, 2022-08-18. [dostęp 2024-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-11-06)]. (ang.).
- ↑ Gabriel 2024 ↓, s. 283.
- ↑ Joe Lynch: Madonna’s Like a Prayer at 30: Here’s where she goes from superstar to artistic great. Billboard, 2019-03-21. [dostęp 2024-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-14)]. (ang.).
- ↑ 30th Annual Grammy Awards. Grammy. [dostęp 2026-04-26]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mary Gabriel: Madonna: A Rebel Life. Biografia. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, 2024. ISBN 978-83-240-9426-4.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Stephen Bray w bazie AllMusic (ang.)
- Stephen Bray w bazie Discogs.com (ang.)
