close
Przejdź do zawartości

Piknik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA
Piknik

Piknik – forma wypoczynku, polegająca na spożywaniu posiłku na świeżym powietrzu[1].

Sam termin wywodzi się z języka francuskiego (pique-nique), choć jego etymologia pozostaje przedmiotem dyskusji. Najczęściej wskazuje się na połączenie czasownika piquer („skubać, podjadać”) z rzeczownikiem nique oznaczającym drobiazg lub błahostkę, co pierwotnie odnosiło się do nieformalnego charakteru posiłku. Najstarsze znane użycie tego określenia pojawia się w połowie XVII wieku w literaturze satyrycznej, gdzie nie miało ono jeszcze związku z jedzeniem na świeżym powietrzu. W drugiej połowie XVII wieku termin ten zaczął funkcjonować w Paryżu jako określenie wspólnego posiłku, na który uczestnicy składali się potrawami lub kosztami, zazwyczaj odbywającego się w zamkniętych przestrzeniach[2].

W XVIII wieku forma ta zyskała popularność wśród francuskich elit towarzyskich jako rodzaj spotkania o charakterze towarzyskim i rozrywkowym, obejmującego jedzenie, rozmowę oraz elementy kultury, takie jak muzyka czy taniec. Pikniki w tym okresie wciąż miały głównie charakter salonowy, a ich organizacja opierała się na zasadzie współuczestnictwa gości. Przemiany społeczno-polityczne końca XVIII wieku, w tym rewolucja francuska, doprowadziły do osłabienia tradycyjnych struktur arystokratycznych. Emigracja części elit sprzyjała rozpowszechnieniu tej formy spotkań w innych krajach Europy, zwłaszcza w Anglii, gdzie zwyczaj ten uległ dalszym modyfikacjom[2].

Na przełomie XVIII i XIX wieku nastąpiło stopniowe przeniesienie pikniku z wnętrz na otwarte przestrzenie, co wiązało się z rosnącą rolą klasy średniej oraz nowym podejściem do wypoczynku i kontaktu z naturą. Spożywanie posiłków na świeżym powietrzu zaczęto łączyć z wycieczkami krajoznawczymi, spacerami i rekreacją poza miastem. Wraz z rozwojem infrastruktury transportowej oraz zwiększoną dostępnością terenów podmiejskich i wiejskich piknik stał się powszechną formą spędzania wolnego czasu, stopniowo tracąc swój elitarny charakter i przyjmując postać znaną we współczesnej kulturze[2].

Sztuki plastyczne

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Słownik wyrazów obcych i trudnych, Warszawa: WILGA, 2007, s. 600, ISBN 978-83-7476-231-1.
  2. a b c The History of the Picnic | History Today [online], www.historytoday.com [dostęp 2020-01-30].