Alstonit
 w towarzystwie witerytu z Anglii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
BaCa(CO3)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–4,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
niedoskonała/słaba[1] |
| Pokrój kryształu |
pseudoheksagonalny, pseudorombowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Gęstość |
3,67–3,711 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, szarożółta, jasnoszara, różowa, czerwonoróżowa; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,526–1,672 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,146[1] dyspersja (optyka): słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.AB.35[1] |
Alstonit – bardzo rzadki minerał z rodziny węglanów[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie trójskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pseudoheksagonalnym i pseudorombowym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego[1][2]. Posiada szklisty połysk i białą rysę[1][2]. Jest polimorficzny z barytokalcytem i paralstonitem[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Występuje głównie w niskotemperaturowych złożach hydrotermalnych ołowiu i cynku[1][2]. Spotykany także w karbonatytach[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej witeryt, baryt, ankeryt, syderyt, kalcyt, sfaleryt, fluoryt, galena, kwarc, benstonit, piryt, stroncjanit[1][2].
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]Występuje w Australii (Tasmania, Nowa Południowa Walia), Austrii, Brazylii, Kanadzie (Kolumbia Brytyjska), Chinach, Finlandii, Francji (Oksytania), na Grenlandii, Indiach, we Włoszech, Namibii, Rosji (obwód murmański), Anglii, Walii i Stanach Zjednoczonych (Illinois, Wyoming)[1][2]. W Polsce spotykany w województwie podlaskim[1].
