close
Naar inhoud springen

Prolymfocyt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
BERJAYA
Prolymfocyt in een perifeer bloeduitstrijkje met een prominente, in het centrum liggende nucleolus.[1]

Een prolymfocyt is een witte bloedcel met een bepaalde mate van cellulaire differentiatie in de leukopoëse. In de 20e eeuw werd aangenomen dat een reeks algemene rijping cellen veranderde van lymfoblasten naar prolymfocyten en vervolgens naar lymfocyten (de lymfocytenreeks), waarbij elke cel een voorloper was van de laatste. Tegenwoordig wordt aangenomen dat de differentiatie van cellen in de lymfocytenlijn niet altijd simpelweg chronologisch is, maar eerder afhangt van blootstelling aan antigenen, zodat lymfocyten bijvoorbeeld lymfoblasten kunnen worden.[2]

Prolymfocyten zijn groot, rond of ovaal van vorm en hebben meestal een afmeting tussen de 10 en 18 micrometer.[3] Ze hebben een relatief groot cytoplasma, zijn zwak basofiel en bevatten azurofiele korrels. Het chromatine is grover en dichter dan dat van lymfocyten.

Klinische betekenis

[bewerken | brontekst bewerken]

Prolymfocytaire leukemie is een leukemie waarbij prolymfocyten worden aangetast en wordt op basis van het betrokken celtype onderverdeeld in twee typen: B-celprolymfocytaire leukemie en T-celprolymfocytaire leukemie. Het wordt doorgaans geclassificeerd als een vorm van chronische lymfatische leukemie.[4]

BERJAYA
Zie de categorie Prolymphocytes van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.