sen

Grafías semellantes:     Sen

Galego

sen¹

• Etimoloxía: do xermánico sĭnn.

• Pronuncia: [ˈsɛŋ] (AFI)

• Homófonos: sen (larva), cen (con seseo).

Substantivo feminino

sen (sg: sen; pl: sens)

1. (Anatomía) Parte lateral da fronte.
   • Exemplo: Estaba tan anoxado que tiña as veas das sens inflamadas.
     
     
   • Sinónimos: tempa, vidalla.

Traducións

• Alemán: Schläfe ^(de).
• Asturiano: vidaya ^(ast), tenllera ^(ast).
• Castelán: sien ^(es).
• Francés: tempe ^(fr).
• Inglés: temple ^(en).
• Italiano: tempia ^(it).
• Portugués: têmpora ^(pt).

Referencias

• «¹sen» no DIGALEGO, Ir Indo.

sen²

• Pronuncia: [ˈsɛŋ] (AFI)

• Homófonos: sen (tempa), cen (con seseo).

Substantivo feminino

sen (sg: sen; pl: sens)

1. (Colectivo) Conxunto de ovos ou larvas postos por insectos.

Observacións

• Normalmente vai en plural.

Sinónimos

• areixa
• careixa
• chamiza
• seses
• vareixa

Referencias

• «²sen» no DIGALEGO, Ir Indo.

sen³

• Etimoloxía: do latín sine.

• Pronuncia: [seŋ] (AFI)

Preposición

sen

1. Indica a ausencia, carencia ou falta de algo.
2. Indica exclusión.
   • Sinónimos: agás, excepto, menos.

Referencias

• «³sen» no DIGALEGO, Ir Indo.