regn

Danés

• Etimoloxía: do nórdico antigo regn.

• Pronuncia: [rain] (AFI)

Substantivo

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.

Feroés

• Etimoloxía: do nórdico antigo regn.

• Pronuncia: [ɹɛkn] (AFI)

Substantivo

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.

Referencias

VV. AA. (1985). Føroysk-Ensk ordabók. p. 448. Nám. ISBN 9780907715221.

Inglés antigo

• Etimoloxía: do protoxermánico *regna-.

• Pronuncia: /rejn/ (AFI)

Substantivo masculino

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.

Islandés

• Etimoloxía: do nórdico antigo regn.

• Pronuncia: [ˈrɛkn] (AFI)

Substantivo

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.

Referencias

Taylor, Arnold R. (1990). Icelandic-English, English-Icelandic Dictionary (Hippocrene Concise Dictionary). p. 115. Hippocrene Books. ISBN 9780870528019.

Noruegués

• Etimoloxía: do nórdico antigo regn.

• Pronuncia: /rɛŋn/ (AFI)

Substantivo

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.

Nórdico antigo

• Etimoloxía: do protoxermánico *regnaz.

Substantivo

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.

Descendentes

• danés: regn
• feroés: regn
• islandés: regn
• noruegués: regn
• sueco: regn

Romanés

• Etimoloxía: do francés règne.

Substantivo

regn

1. (Bioloxía) Reino.

Sueco

• Escoitar: «regn» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo

regn

1. (Meteoroloxía) Choiva.