notifico
Apariencia
| notifico | |
| pronunciación (AFI) | [not̪iˈfiko] |
| silabación | no-ti-fi-co |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.ko |
Forma verbal
[editar]- 1
- Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de notificar.
| notifico | |
| clásico (AFI) | /noːˈti.fi.koː/ |
| eclesiástico (AFI) | /noˈti.fi.ko/ |
| silabación | nō-ti-fi-cō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | i.fi.ko, i.fi.koː |
Etimología
[editar]De nōtus ('conocido') y el sufijo ficō, -ficāre ('hacer').
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de nōtificō, nōtificāre, nōtificāvī, nōtificātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | nōtificāre, nōtificāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | nōtificārī | |||||
| Participio activo | nōtificāns, nōtificātūrus | |||||
| Participio pasivo | nōtificandus, nōtificātus | |||||
| Gerundio | nōtificandī, nōtificandō, nōtificandum | |||||
| Supino | nōtificātum, nōtificātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego nōtificō | tū nōtificās | is, ea, id nōtificat | nōs nōtificāmus | vōs nōtificātis | eī, eae, ea nōtificant |
| Pretérito imperfecto | ego nōtificābam | tū nōtificābās | is, ea, id nōtificābat | nōs nōtificābāmus | vōs nōtificābātis | eī, eae, ea nōtificābant |
| Futuro | ego nōtificābō | tū nōtificābis | is, ea, id nōtificābit | nōs nōtificābimus | vōs nōtificābitis | eī, eae, ea nōtificābunt |
| Pretérito perfecto | ego nōtificāvī | tū nōtificāvistī | is, ea, id nōtificāvit | nōs nōtificāvimus | vōs nōtificāvistis | eī, eae, ea nōtificāvērunt, nōtificāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego nōtificāveram | tū nōtificāverās | is, ea, id nōtificāverat | nōs nōtificāverāmus | vōs nōtificāverātis | eī, eae, ea nōtificāverant |
| Futuro perfecto | ego nōtificāverō | tū nōtificāveris | is, ea, id nōtificāverit | nōs nōtificāverimus | vōs nōtificāveritis | eī, eae, ea nōtificāverint |
| Presente pasivo | ego nōtificor | tū nōtificāris, nōtificāre | is, ea, id nōtificātur | nōs nōtificāmur | vōs nōtificāminī | eī, eae, ea nōtificantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego nōtificābar | tū nōtificābāris, nōtificābāre | is, ea, id nōtificābātur | nōs nōtificābāmur | vōs nōtificābāminī | eī, eae, ea nōtificābantur |
| Futuro pasivo | ego nōtificābor | tū nōtificāberis, nōtificābere | is, ea, id nōtificābitur | nōs nōtificābimur | vōs nōtificābiminī | eī, eae, ea nōtificābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego nōtificem | ut tū nōtificēs | ut is, ut ea, ut id nōtificet | ut nōs nōtificēmus | ut vōs nōtificētis | ut eī, ut eae, ut ea nōtificent |
| Pretérito imperfecto | ut ego nōtificārem | ut tū nōtificārēs | ut is, ut ea, ut id nōtificāret | ut nōs nōtificārēmus | ut vōs nōtificārētis | ut eī, ut eae, ut ea nōtificārent |
| Pretérito perfecto | ut ego nōtificāverim | ut tū nōtificāverīs | ut is, ut ea, ut id nōtificāverit | ut nōs nōtificāverīmus | ut vōs nōtificāverītis | ut eī, ut eae, ut ea nōtificāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego nōtificāvissem | ut tū nōtificāvissēs | ut is, ut ea, ut id nōtificāvisset | ut nōs nōtificāvissēmus | ut vōs nōtificāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea nōtificāvissent |
| Presente pasivo | ut ego nōtificer | ut tū nōtificēris, nōtificēre | ut is, ut ea, ut id nōtificētur | ut nōs nōtificēmur | ut vōs nōtificēminī | ut eī, ut eae, ut ea nōtificentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego nōtificārer | ut tū nōtificārēris, nōtificārēre | ut is, ut ea, ut id nōtificārētur | ut nōs nōtificārēmur | ut vōs nōtificārēminī | ut eī, ut eae, ut ea nōtificārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) nōtificā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) nōtificāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) nōtificātō | (is, ea, id) nōtificātō | ― ― | (vōs) nōtificātōte | (eī, eae, ea) nōtificantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) nōtificāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) nōtificāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) nōtificātor | (is, ea, id) nōtificātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) nōtificantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.
